Dergiler / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi / 2017 / Cilt: 20

Türkiye’nin Doğusunda Yer Alan Doğal Bir Meranın Toprak ve Bitki Örtüsünün Beslenme Dinamiği

Sayfa
109–115
Yayın Tarihi
2017-12-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçlarına göre; incelenen mera topraklarının killi bünyeli, nötr karakterli olduğu ve tuzluluk probleminin bulunmadığı; mera topraklarının büyük çoğunluğunun az kireçli olduğu, organik madde ve alınabilir K, Ca ve Mg miktarlarının yeterli, alınabilir P içeriklerinin ise yetersiz olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma; Van ili, Gürpınar ilçesi, Kırkgeçit köyü merası topraklarının temel verimlilik özelliklerinin ve meradan elde edilen kaba yemlerin bazı makro besin elementleri bakımından beslenme durumunun belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla 30 adet toprak ve bitki örneği alınmış; toprak örneklerinin bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri [kum, kil, silt, toprak reaksiyonu (pH), elektriksel iletkenlik (EC), kireç, organik madde] ile, hem toprak hem de bitki örneklerinin fosfor (P), potasyum (K), kalsiyum (Ca) ve magnezyum (Mg) gibi bazı makro besin maddeleri kapsamları belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçlarına göre; incelenen mera topraklarının killi bünyeli, nötr karakterli olduğu ve tuzluluk probleminin bulunmadığı; mera topraklarının büyük çoğunluğunun az kireçli olduğu, organik madde ve alınabilir K, Ca ve Mg miktarlarının yeterli, alınabilir P içeriklerinin ise yetersiz olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:30 adet
⚙️Değişkenler:Mera · fosfor · potasyum

Özet

Bu araştırma; Van ili, Gürpınar ilçesi, Kırkgeçit köyü merası topraklarının temel verimlilik özelliklerinin ve meradan elde edilen kaba yemlerin bazı makro besin elementleri bakımından beslenme durumunun belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla 30 adet toprak ve bitki örneği alınmış; toprak örneklerinin bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri [kum, kil, silt, toprak reaksiyonu (pH), elektriksel iletkenlik (EC), kireç, organik madde] ile, hem toprak hem de bitki örneklerinin fosfor (P), potasyum (K), kalsiyum (Ca) ve magnezyum (Mg) gibi bazı makro besin maddeleri kapsamları belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; incelenen mera topraklarının killi bünyeli, nötr karakterli olduğu ve tuzluluk probleminin bulunmadığı; mera topraklarının büyük çoğunluğunun az kireçli olduğu, organik madde ve alınabilir K, Ca ve Mg miktarlarının yeterli, alınabilir P içeriklerinin ise yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Meradan elde edilen kuru otun P, K, Ca, Mg ve K/Ca+Mg oranlarının sırasıyla; % 0.22-0.28, % 2.35-2.70, % 0.86-1.23, % 0.20-0.22 ve 1.89-2.61 arasında değiştiği belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZYAZICI, M. A., YILDIZ, A. (2017). Türkiye’nin Doğusunda Yer Alan Doğal Bir Meranın Toprak ve Bitki Örtüsünün Beslenme Dinamiği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, Cilt: 20, 109–115. https://ajindex.com/articles/782800

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Ağın Ö, Kökten K 2013. Bingöl İli Yedisu İlçesi Karapolat Köyü Merasının Botanik Kompozisyonunun Belirlenmesi. Türk Doğa ve Fen Dergisi, 2(1): 41-45. Anonim 2017.
  2. Temel İstatistikler, Tarım Alanları. Türkiye İstatistik Kurumu, http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist (Erişim tarihi: 25.06.2017). Anonymous 1951.
  3. Soil Survey Manuel, Agricultural Research Administration U.S. Dept.of Agriculture Handbook. No.18, Gount Point Office Washington. 340-377 p. Anonymous 1982. Methods of Soil Analysis-Part II. Chemical and Microbiological Properties, Agronomy Monograph No:9: 323-336,
  4. ASA-SSSA, Wisconsin, USA. Anonymous 1986. Methods of Soil Analysis-Part I. Physical and Mineralogical Properties, 2nd ed. ASA-SSSA, Agronomy Nomograph No: 9, Madison, WI. Anonymous 2001. Nutrient Requirements of Dairy Cattle. Seventh Revised Edition. http://books.nap.edu/openbook.php?record_id=9825&page=110 (Erişim tarihi: 15.06.2017).
  5. Ayan İ, Mut H, Acar Z, Başaran U, Töngel MÖ, Önal Aşçı Ö 2007. Samsun İli Kıyı Kesiminde Yer Alan Taban Meraların Bitki Örtüsü, Toprak Özellikleri ve Bazı Sorunlar. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-27
  6. Haziran, Erzurum. Babalık AA, Sarıkaya H 2015. Isparta İli Zengi Merasında Ot Verimi ve Botanik Kompozisyonun Tespiti Üzerine Bir Araştırma. Türkiye Ormancılık Dergisi, 16(2): 96-101. Bolat İ 2007. Farklı Arazi Kullanım Biçimlerinin Toprağın Mikrobiyal Biyokütle Karbon (Cmic) ve Azot (Nmic) İçeriğine Etkisi. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi,
  7. Fen Bilimleri Enstitüsü, Orman Mühendisliği ABD, Yüksek Lisans Tezi, 104 s. Çaçan E, Kökten K 2014. Bingöl İli Merkez İlçesi Çiçekyayla Köyü Merasının Ot Verimi ve Otlatma Kapasitesinin Belirlenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 2: 1727-1733.
  8. Çomaklı B, Fayetörbay D, Daşçı M 2012. Changing of Botanical Composition and Canopy Coverage Ratio in Rangelands at Different Altitudes. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 43(1): 17-21. Gökkuş A 2014. Kurak Alanlarda Yapay Mera Kurulması ve Yönetimi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(2): 151-158.
  9. Gökkuş A, Koç A 1996. Sürülen Meralarda Bitki Örtüsü Toprak İlişkisi. Tarım-Çevre İlişkileri Sempozyumu, 13-15
  10. Mayıs, Mersin. Hoy MD, Moore KJ, George JR, Brummer EC 2002. Alfalfa Yield and Quality as Influenced by Establishment Metod. Agronomy Journal, 94(1): 65-71.
  11. Kacar B, İnal A 2008. Bitki Analizleri. Nobel Yayın No: 1241, Ankara, 892s. Loue AT 1968. Diagnostic Petiolaire des Prospectian Etudes Sur la Nutrition at la Fer