Dergiler / Journal of Surgery and Medicine / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 3

Tıpta uzmanlık eğitiminde etik eğitimi ve biyopsikososyal yaklaşım

Ethics education during medical residency training and biopsychosocial approach

Sayfa
334–336
Yayın Tarihi
2018-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öyle ki farklı uzmanlık dallarında farklı kavramlar ve değerler göz önünde bulundurulmaktadır bununla birlikte günümüzde dünyada kabul gören hasta-hekim ilişkisinde ki ideal yaklaşım, hastanın hayati tehlikesinin bulunduğu acil durumlar haricinde, hasta merkezli yaklaşımdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Teknolojinin özellikle son iki yüzyıldır hızlı bir şekilde gelişmesiyle birlikte tıp alanında hızlı bir uzmanlaşma süreci başlamış olup bu süreçte hastaya bütüncül yaklaşımının önemi bir kez daha anlaşılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Temel tıp eğitimi esnasında alınan etik dersleri temel değerleri listelemekte olsa da etik yaklaşımın hasta-hekim ilişkisinde uygulamalar ile şekillenen süreğen bir yapıya sahip olduğunu söylemek pekte yanlış olmaz.
💡
Sonuç & Katkı:Öyle ki farklı uzmanlık dallarında farklı kavramlar ve değerler göz önünde bulundurulmaktadır bununla birlikte günümüzde dünyada kabul gören hasta-hekim ilişkisinde ki ideal yaklaşım, hastanın hayati tehlikesinin bulunduğu acil durumlar haricinde, hasta merkezli yaklaşımdır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Etik · Tıbbi etik · Uzmanlık eğitimi

Özet

Teknolojinin özellikle son iki yüzyıldır hızlı bir şekilde gelişmesiyle birlikte tıp alanında hızlı bir uzmanlaşma süreci başlamış olup bu süreçte hastaya bütüncül yaklaşımının önemi bir kez daha anlaşılmıştır. Antik çağlardan günümüze değin tıp etiği ve tıp eğitimi birbirinden ayrılmaz iki kavram olarak karşımıza çıkmaktadır ki bilginin artmasıyla karşımıza çakın her yeni uzmanlık alanı kendine özgü etik öncelikleri tıp alanına sokmaktadır. Temel tıp eğitimi esnasında alınan etik dersleri temel değerleri listelemekte olsa da etik yaklaşımın hasta-hekim ilişkisinde uygulamalar ile şekillenen süreğen bir yapıya sahip olduğunu söylemek pekte yanlış olmaz. Öyle ki farklı uzmanlık dallarında farklı kavramlar ve değerler göz önünde bulundurulmaktadır bununla birlikte günümüzde dünyada kabul gören hasta-hekim ilişkisinde ki ideal yaklaşım, hastanın hayati tehlikesinin bulunduğu acil durumlar haricinde, hasta merkezli yaklaşımdır.

Abstract

While a rapid specialization process has started within the field of medicine along with the rapid advancement in technology, particularly for the last bicentenary, the significance of an integrated approach towards the patient in that process has been realized once again. Medical ethics and ethics education have appeared as two interconnected notions from ancient times to present that each new specialization area integrates idiosyncratic ethical priorities into the field of medicine with the advancement in information. Even if ethics courses given during basic medical education list the core values, it is not all that wrong to say that the ethical approach has kind of a perpetual structure shaped by the practices within the physician-patient relationships. Moreover, different notions and values exist in different specialties. However, the ideal approach in a physician-patient relationship which has been recognized in the world today is a patient-centered approach apart from the emergency cases in which patients have a risk of death.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GENÇER, M. Z., ARICA, S., AĞIRMAN, E. (2018). Tıpta uzmanlık eğitiminde etik eğitimi ve biyopsikososyal yaklaşım. Journal of Surgery and Medicine, Cilt: 2 - Sayı: 3, 334–336. https://ajindex.com/articles/780700

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Erdemir AD, Oncel O. Education of medical ethics at istanbul and uludag universities, turkey. Eubios Journal of Asian and International Bioethics. 2001;11:189-91
  2. Fox RC. Advanced medical technology-social and ethical implications. Annual Review of Sociology. 1976;2(1):231-68
  3. Kavas MV, Arda B. Tıpta uzmanlık eğitiminde etiğin yeri. Xii. Tıpta Uzmanlık Eğitimi Kurultayı. 2006:20-3
  4. Miles SH, Lane LW, Bickel J, Walker RM, Cassel CK. Medical ethics education: coming of age. Academic Medicine. 1989;64(12):705-14
  5. Timurturkan MG. Felsefi bedenden sosyolojik bedene. Ethos. 2008;1(4):1-14
  6. Damasio AR. Descartes'in yanılgısı duygu, akıl ve insan beyni. İstanbul: Varlık Yayınları; 1994:254-5
  7. Güleç H, Yavuz A, Topbaş M, Ak İ, Kaygusuz E. Psikiyatri hastalarında tıp dışı çare arama davranışı: Türkiye'de ve Almanya'da yaşayan türkler arasında karşılaştırmalı bir ön çalışma. Klinik Psikiyatri. 2006;9:36-44
  8. Engel GL. The clinical application of the biopsychosocial model. Journal of Medicine and Philosophy. 1981;6(2):101-24
  9. Tekiner AS, Ceyhun AG. Sağlığa Biyopsikososyal Yaklaşım. Aile Hekimliği Dergisi. 2008;2(1):52-8
  10. Bernard L, Krupat E. The patient and practitioner relationship. In: E. Krupat (Ed) Psychology Is Social. New York: Harper Collin Publishers. 1994:18-47
  11. Lesser CS, Lucey CR, Egener B, Braddock CH, Linas SL, Levinson WA. Behavioral and systems view of professionalism. The Journal of The American Medical Association. 2010;304(24):2732-7
  12. Gillon R. Philosophical Medical Ethics. British Medical Journal (Clinical Research Ed.) 1986;292(6519):543
  13. Hafferty FW, Franks R. The hidden curriculum, ethics teaching, and the structure of medical education. Academic Medicine. 1994;69(11):861-71
  14. Eckles RE, Meslin EM, Gaffney M, Helft PR. Medical ethics education: where are we? Where should we be going? A review. Academic Medicine. 2005;80(12):1143-52
  15. Clouser KD. Medical ethics: some uses, abuses, and limitations. New England Journal of Medicine. 1975;293(8):384-7
  16. Borrell-Carrió F, Suchman AL, Epstein RM. The biopsychosocial model 25 years later: principles, practice, and scientific inquiry. The Annals of Family Medicine. 2004;2(6):576-82
  17. Engel GL. The clinical application of the biopsychosocial model. Am J Psychiatry. 1980;137(5):535-44
  18. Engel GL. The biopsychosocial model and the education of health professionals. General Hospital Psychiatry. 1979;1(2):156-65
  19. Larivaara P, Kiuttu J, Taanila A. The