Dergiler / Journal of Research in Veterinary Medicine / 2013 / Cilt: 32 - Sayı: 1

Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PCR) Optimizasyonu

Sayfa
31–38
Yayın Tarihi
2013-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu derlemede, kısaca PCR’ın mikrobiyolojide kullanımı, PCR dizayn edilirken ve PCR’ın tüm aşamalarında kullanılan reagentler ve malzemelerde uyulması gereken ana standartlardan bahsedilecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR), bir deoksiribo nükleik asit (DNA) zincirinin bilinen iki parçası arasında uzanan özel bir DNA bölümünün enzimatik olarak çoğaltıldığı in vitro bir teknik olarak her geçen gün yaygınlaşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:PCR’ın kullanıldığı tüm alanlarda meydana gelen gelişmelerden, mikrobiyoloji alanı da önemli oranda payını alarak gelişmeye devam etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derlemede, kısaca PCR’ın mikrobiyolojide kullanımı, PCR dizayn edilirken ve PCR’ın tüm aşamalarında kullanılan reagentler ve malzemelerde uyulması gereken ana standartlardan bahsedilecektir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) · mikrobiyoloji · optimizasyon.

Özet

Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR), bir deoksiribo nükleik asit (DNA) zincirinin bilinen iki parçası arasında uzanan özel bir DNA bölümünün enzimatik olarak çoğaltıldığı in vitro bir teknik olarak her geçen gün yaygınlaşmaktadır. PCR metodu, teşhis, epidemiyolojik ve DNA miktarı belirleme çalışmaları gibi birçok amaçla kullanılmakta ve geliştirilmeye devam edilmektedir. PCR’ın kullanıldığı tüm alanlarda meydana gelen gelişmelerden, mikrobiyoloji alanı da önemli oranda payını alarak gelişmeye devam etmektedir. İnsan ve hayvan kaynaklı patojenik mikroorganizmalar için pek çok amaçla kullanılan PCR aynı zamanda günümüzde kullanılan birçok moleküler metodun temelini oluşturmaktadır. Reaksiyon her ne amaçla çalışılırsa çalışılsın, her gen bölgesi için, kullanılacak reagent ve PCR parametrelerinin optimizasyonunun yapılması gerekmektedir. Hatta yapılan optimizasyonun, PCR’ın gerçekleştirileceği farklı aletler ve laboratuvarlar arasında bile tekrar yapılması gerekebilmektedir. Bu derlemede, kısaca PCR’ın mikrobiyolojide kullanımı, PCR dizayn edilirken ve PCR’ın tüm aşamalarında kullanılan reagentler ve malzemelerde uyulması gereken ana standartlardan bahsedilecektir.

Abstract

Polymerase chain reaction (PCR), a deoxyribonucleic acid (DNA) that lies between two known chain enzymatically amplify a specific DNA region as an in vitro technique becoming common everyday. PCR method, used for many purposes such as diagnosis, epidemiology and studies to determine the amount of DNA, are still under development. Microbiology is taking a significant proportion in PCR usage, like innovations of application in other fields. Furthermore, PCR is the fundamental molecular method that being used today for many purposes in detection of human and animal pathogenic microorganisms. It is needed to optimization of PCR parameters of each gene, regardless even what was targeted. PCR may be required to perform it again, even between different instruments and laboratories. In this review, PCR application in microbiology, the preperation of main standards must be followed at all stages of PCR reagents and materials when PCR a designed, will be mentioned.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAHYA, S., BUYUKCANGAZ, E., CARLI, K. T. (2013). Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PCR) Optimizasyonu. Journal of Research in Veterinary Medicine, Cilt: 32 - Sayı: 1, 31–38. https://ajindex.com/articles/778646

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Ahmed F.E., 2002. Detection of genetically modified organisms in foods. Trends in Biotechnology, 20, 215-223.
  2. Aldemir O.S., Uçan U.S., 2001. Polimeraz zincir reaksiyonu (PZR), Temel prensipler. Hayvancılık Araştırma Dergisi, 1, 53-59. Anonim, 2008. Avian Mycoplasmosis (Mycoplasma gallisepticum, M. synoviae). Manual of Standards for Diagnostic Tests and Vaccines for Terrestrial Animals. Chapter 2.3.5, Ofis International Epizootic terrestrial manual, Paris. Anonim, 2009. Biotechnology in the diagnosis of infectious diseases and vaccine developments. Manual of Standards for Diagnostic Tests and Vaccines, Chapter 1.1.7. Office International Epizootics Terrestrial Manual, Paris. Arı Ş., 2004. DNA’ nın polimeraz zincir reaksiyonu ile çoğaltılması. Editörler: Temizkan G., Arda N. Moleküler biyolojide kullanılan yöntemler. Biyogem yayınları, Nobel Tıp Kitabevleri, No:1, Bölüm 5, İstanbul, pp. 101-120. Bilgehan H., 1992. Klinik mikrobiyoloji Tanı. Barış yayınları, Fakülteler Kitabevi, Ankara, pp. 56Caplin B.E., Rasmussen R., Bernard P.S., Wittwer C.T., 1999. The most direct way to monitor PCR amplification for quantification and mutation detection. Biochemica, 1, 5-8. Carlı K.T., 2008. Hayvan İnfeksiyonlarında LightCycler PCR Kullanımı. Uludağ Üni Vet Med., 27, 1-10.
  3. Cockerill F.R., Smith T.F., 2002. Rapid-cycle real-time PCR: A revolution for clinical microbiology. American Society for Microbiology News, 68, 77-83. Cockerill F.R., 2003. Application of rapid-cycle real-time polymerase chain reaction for diagnostic testing in the clinical microbiology laboratory. Archieves of Pathology and Laboratory Medicine, 127, 1112-1120. Çetinkaya B., 1998. Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) temel prensipler. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12, 149-156.
  4. Elenitoba-Johnson O., David D., Crews N., Wittwer C.T., 2008. Plastic versus glass capillaries for rapid-cycle PCR. Biotechniques, 44, 4874 Greenfield L., White T.J., 1993. Sample preparation methods. Editörler: Persing D.H., Smith T.F.S., Tenover F.C., White T.J. Diagnostic molecular microbiology, 1 baskı. American society for microbiology, Washington, pp. 122-137.
  5. He Q., Marjamaki M., Soini H., Mertsola J., Viljanen M.K., 1994. Primers are decisive for sensitivity of PCR. BioTechniques, 17, 82-87.
  6. Howe C.J., Ward E.S., 1989. Nucleic acids sequencing. IRL Pres at Oxford University Pres, Oxford, page 53-114.
  7. Innis M.A., Gelfand D.H., Sninsky J.J., 1995. Optimization of PCR’s. Editörler: Innis M.A., Gelfand D.H., Snin