KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Journal of Global Sport and Education Research / 2019 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Gençlik Merkezine Devam Eden Bireylerin Öz Yeterlilik Düzeylerinin Araştırılması

Hulusi BÖKE
Abdullah DOĞAN
Mehmet KARTAL
Sayfa
45–56
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Verilerin analizinde Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Mann-Whitney U, verilerin normal dağılıp dağılmadığını test etmek için ise Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır.Araştırma sonucunda, gençlik merkezine devam eden bireylerin yaş, cinsiyet, aile gelir durumu ve kardeş sayısı değişkenleri ile öz yeterlilik ölçek puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, gençlik merkezine devam eden bireylerin öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya 2018-2019 sezonunda Malatya Gençlik Merkezi’nde gerçekleştirilen sportif faaliyetlere devam eden 78 bayan, 56 erkek olmak üzere toplam 134 birey gönüllü olarak katılım göstermiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Verilerin analizinde Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Mann-Whitney U, verilerin normal dağılıp dağılmadığını test etmek için ise Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır.Araştırma sonucunda, gençlik merkezine devam eden bireylerin yaş, cinsiyet, aile gelir durumu ve kardeş sayısı değişkenleri ile öz yeterlilik ölçek puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05).
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2018-2019 · 134 birey
⚙️Değişkenler:Gençlik Merkezi · Öz-Yeterlilik

Özet

Bu araştırmanın amacı, gençlik merkezine devam eden bireylerin öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmaya 2018-2019 sezonunda Malatya Gençlik Merkezi’nde gerçekleştirilen sportif faaliyetlere devam eden 78 bayan, 56 erkek olmak üzere toplam 134 birey gönüllü olarak katılım göstermiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Riggs, Warka, Babasa, Betancourt ve Hooker (1994) tarafından geliştirilen, Türkçe’ye uyarlaması Öcel (2002) tarafından yapılan ‘’Öz-Yeterlilik Ölçeği (Self Efficacy Scale)’’ kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen tüm veriler gerekli istatistiksel işlemlerin yapılması amacıyla hazır hale getirilerek, verilerin analizi için SPSS 15.0 paket program kullanılmıştır. Verilerin analizinde Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Mann-Whitney U, verilerin normal dağılıp dağılmadığını test etmek için ise Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır.Araştırma sonucunda, gençlik merkezine devam eden bireylerin yaş, cinsiyet, aile gelir durumu ve kardeş sayısı değişkenleri ile öz yeterlilik ölçek puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). Bu durumda, yaş, cinsiyet, aile gelir durumu ve kardeş sayısı gibi değişkenlerin bireylerin öz yeterlilik düzeyleri üzerinde etkili olmadığı söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BÖKE, H., DOĞAN, A., KARTAL, M. (2019). Gençlik Merkezine Devam Eden Bireylerin Öz Yeterlilik Düzeylerinin Araştırılması. Journal of Global Sport and Education Research, Cilt: 2 - Sayı: 1, 45–56. https://ajindex.com/articles/776356

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Aycan, A. (2005). Gençlik merkezlerinde örgütsel etkililik ve hizmet kalitesinin değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi,
  2. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, İstanbul.
  3. Balyan, M. (2009). İlköğretim 2.kademe ve ortaöğretim kurumlarındaki öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları, sosyal beceri ve özyeterlik düzeylerinin karşılaştırılması. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi,
  4. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sporda Psiko-Sosyal Alanlar Anabilim Dalı, İzmir.
  5. Bandura, A. (1986). The explanatory and predictive scope of self-efficacy theory. Journal Of Social And Clinical Psychology, 4(3), 359–373.
  6. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: the exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company. Bolat, O. İ. (2016). Öz yeterlilik ve tükenmişlik ilişkisi: Lider-üye etkileşiminin aracılık etkisi. Ege Akademik Bakis (Ege Academic Review), 11(2), 255–255. doi:10.21121/eab.2011219569. Brink, E., Alsén, P., Herlitz, J., Kjellgren, K. & Cliffordson, C. (2012). General self-efficiacy and health-related quality of life after myocardial infarction. Health & Medicine, 17(3). http://www.diva-portal.org adresinden erişildi. Çelik, D. (2013). Üstün zekalı olan ve olmayan öğrencilerin mükemmeliyetçilik ve akademik öz yeterlikleri arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi,
  7. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Eğitim Anabilim Dalı, Üstün Zekalılar Eğitimi Bilim Dalı, İstanbul.
  8. Cervone, D. ve Wood, R. (1995). Goals, feedback, and the differential ınfluence of self-regulatory processes on cognitively complex performance. Cognitive Therapy and Research, 19(5), 519–545.https://link.springer.com adresinden erişildi. Chen, G., Gully, S. M. & Eden, D. (2001). Validation of a new general self-efficacy scale. Organizational Research Methods, 4(1), 62–83. https://journals.sagepub.com adresinden erişildi. Cılga, İ. (2001). Gençlerin gelişiminde ve madde kullanımlarını önlemede gençlik merkezlerinin rolü. Aile ve Toplum, 1(44). http://dergipark.gov.tr/download/article-file/198218 adresinden erişildi. Derin, S. (2013). Lise öğrencilerinde internet bağımlılığı ve öznel iyi oluş. Hacettepe Üniversitesi.
  9. Doğan Laçin, B. G. ve Yalçın, İ. (2018). Üniversite öğrencilerinde öz-yeterlilik ve stresle başa çıkma stratejilerinin bilişsel esnekliği yordama düzeyleri. Hacettepe University Journal of Education, 1–14. doi:10.16986/huje.2018037424. Durmaz, Ş. ve Ören, K. (2017). Öz yeterlilik ve özgüvenin işgücü. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari B