Sonuç bölümünde ise, Çin’in Çevre diplomasisinin Raison d’etat ve Raison de Systeme tartışmalarındaki konumu daha net ortaya konulacak ve “Çin’in dış politikası Liberalleşiyor mu?” sorusuna yanıt aranacaktır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, ulusal çıkarları ön plana alarak güce ve tehdide dayalı bir dış politika imajı çizen Çin’in, bunun tersine, uluslararası çevre rejimine saygılı bir yaklaşım ile çevre diplomasisini benimsemesinin nedenlerini tartışmayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda, çalışmanın ilk bölümünde Realist ve Liberal kuramların temel dış politika argümanları (Raison d’etat ve Raison de Systeme) karşılaştırılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç bölümünde ise, Çin’in Çevre diplomasisinin Raison d’etat ve Raison de Systeme tartışmalarındaki konumu daha net ortaya konulacak ve “Çin’in dış politikası Liberalleşiyor mu?” sorusuna yanıt aranacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çin · çevre · diplomasi
Özet
Bu çalışma, ulusal çıkarları ön plana alarak güce ve tehdide dayalı bir dış politika imajı çizen Çin’in, bunun tersine, uluslararası çevre rejimine saygılı bir yaklaşım ile çevre diplomasisini benimsemesinin nedenlerini tartışmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, çalışmanın ilk bölümünde Realist ve Liberal kuramların temel dış politika argümanları (Raison d’etat ve Raison de Systeme) karşılaştırılacaktır. İkinci bölümde, Çevre diplomasisinin ana esasları ele alınacak ve üçüncü bölümde, Çin’in genel dış politika yaklaşımı temelinde Çevre diplomasisindeki gelişmeler incelenecektir. Sonuç bölümünde ise, Çin’in Çevre diplomasisinin Raison d’etat ve Raison de Systeme tartışmalarındaki konumu daha net ortaya konulacak ve “Çin’in dış politikası Liberalleşiyor mu?” sorusuna yanıt aranacaktır.
GÜLMEZ, S. B., TOP, B. (2018). Çin’in Çevre Diplomasisi: Realist Dış Politikanın Liberalism ile İmtihanı. Journal of Business Innovation and Governance, Cilt: 1 - Sayı: 1, 72–85. https://ajindex.com/articles/774699
Aslan, Halil Kürşad (2014) “Yükselen Güç Çin Halk Cumhuriyeti’nin Ortadoğu Politikası”, Akademik Orta Doğu, 9:1, 29-55.
Barboza, Julio (2011) “An Episode of Environmental Diplomacy”, Environmental Policy and Law, 41:4-5, 208-221.
Berridge, Geoffrey, R. (2001) “Machiavelli”, Geoffrey R. Berridge, Maurice Keens-Soper ve T.G. Otte (der.) Diplomatic Theory from Machiavelli to Kissinger, Londra: Palgrave Macmilan. Brown, Kerry (2018) “Xi Jinping, Trade War and the Curse of the Strong Leader”, Chatham House: The Royal Institute of International Affairs, 24 Temmuz, https://www.chathamhouse.org/expert/comment/xi-jinping-trade-war-and-curse-strong-leader (erişim tarihi: 2 Eylül 2018).
Doyle, Michael, W. (2016) “Liberalism and Foreign Policy”, Steve Smith, Amelia Hadfield ve Tim Dunne (Der.) Foreign Policy: Theories, Actors, Cases, 2. Baskı, Oxford: Oxford University Press, 54-77.
Güneş, Ergin (2015) “Çin-Rusya ilişkilerindeki asimetrik denge ve Amerika Birleşik Devletleri”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 70:4, 839-867.
Hao, Yufan (1992) “Environmental Protection in Chinese Foreign Policy”, Journal of Northeast Asian Studies, 11:3, 25-46.
Harris, Paul (2011) “Peace, security and global climate change: the vital role of China”, Global Change, Peace & Security, 23:2, 141-145.
Hassan, Mabroor, Manzoor Khan Afridi ve Muhammad Irfan Khan (2017) “Environmental diplomacy in South Asia: Considering the environmental security, conflict and development nexus”, Geoforum, 82, 127-130.
Hays, Jeffery (2012) “Deforestation and Desertification in China”, factsanddetails.co