Dergiler / İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 20 - Sayı: 40

DİJİTAL LİDERLİK UYGULAMASI İLE ÖĞRENEN ÖRGÜT İLİŞKİSİNİN BİREYSEL PERFORMANSA ETKİSİ

THE EFFECT OF RELATION BETWEEN DIGITAL LEADERSHIP PRACTICE AND LEARNING ORGANIZATION ON THE PERCEPTION OF INDIVIDUAL PERFORMANCE

Sayfa
97–120
Yayın Tarihi
2021-06-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Analizler sonucunda “dijital liderlik uygulaması ile öğrenen örgüt ilişkisinin bireysel performansa etkisi” arasında istatistikî anlamlılık (p =0,000; p <0,001) bulunarak, araştırmanın temel hipotezi kabul edilmiş ve demografik değişkenler ile bireysel performans algısı arasında istatistikî anlamlılık bulunamamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Teknolojik alandaki hızlı değişmeler yönetim uygulamalarını da etkilemekte ve ortaya yeni kavramlar çıkmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Amaç: Bu çalışmada dijital liderlik algısı ile öğrenen örgüt ilişkisinin bireysel performansa etkisi araştırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Analizler sonucunda “dijital liderlik uygulaması ile öğrenen örgüt ilişkisinin bireysel performansa etkisi” arasında istatistikî anlamlılık (p =0,000; p <0,001) bulunarak, araştırmanın temel hipotezi kabul edilmiş ve demografik değişkenler ile bireysel performans algısı arasında istatistikî anlamlılık bulunamamıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2018 · 193 katılımcı
⚙️Değişkenler:Dijital Liderlik · Dijitalleşme · Öğrenen Örgüt

Özet

Teknolojik alandaki hızlı değişmeler yönetim uygulamalarını da etkilemekte ve ortaya yeni kavramlar çıkmaktadır. Dijital liderlik, alan yazına son yıllarda giren kavramlardan birisidir. Amaç: Bu çalışmada dijital liderlik algısı ile öğrenen örgüt ilişkisinin bireysel performansa etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın temel hipotezi, dijital liderlik uygulama algısı ile öğrenen örgüt ilişkisinin bireysel performansa etkisi üzerinde pozitif yönlü bir ilişki olduğu varsayımıdır. Bu çalışmada Ulutaş ve Arslan (2018), Şahin ve diğerleri (2014) ve Karakurum (2005) tarafından geliştirilen ölçekler birleştirilerek kullanılmıştır. Araştırma bankacılık sektöründe gerçekleştirilmiştir. Yöntem: İnternet üzerinden gerçekleştirilen ankete 234 kişi geri dönüş yapmış, 193 katılımcının anketleri kullanılabilir nitelikte bulunmuştur. Veriler SPSS 25.0 yazılım programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Analizler sonucunda “dijital liderlik uygulaması ile öğrenen örgüt ilişkisinin bireysel performansa etkisi” arasında istatistikî anlamlılık (p =0,000; p <0,001) bulunarak, araştırmanın temel hipotezi kabul edilmiş ve demografik değişkenler ile bireysel performans algısı arasında istatistikî anlamlılık bulunamamıştır. Özgünlük: Dijital liderlik olgusunun kavramsal olarak açıklanması, dijital liderlik ve öğrenen örgüt ilişkisi arasında bankacılık sektöründe yapılan ilk araştırma olması çalışmanın özgün yanı olarak öne çıkmaktadır.

Abstract

Rapid changes in the technological field affect management practices and create new concepts. Digital leadership is one of the concepts that have entered the literature in recent years. Purpose: In this study, the perceptions of digital leadership and learning organization were investigated. The primary hypothesis of the study is the assumption that there is a positive correlation between the perception of digital leadership application and organizational learning. The scales that were developed by Ulutaş and Arslan (2018), Şahin, Çakır and Öztürk (2014), and Karakurum (2005) were combined and used in this study. Method: The research was conducted in banking and finance sector. 234 people participated in the online survey, and the questionnaires of 193 participants were available for analysis. The data was statistically analyzed with SPSS 25.0. Findings: As a result of the analysis, the effect of the relationship between digital leadership and learning organization on individual performance was found as statistically significant and the primary hypothesis of the study was accepted (p=0,000; p<0,001) and analyzes on demographic variables and the perception of individual performance and statistical significances were not found statistically significant. Originality: The fact that digital leadership is explained conceptually and being the first research on the relationship between digital leadership and learning organization in the banking sector stands out as the original aspect of the study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARTÜZ, S. D., BAYRAKTAR, O. (2021). DİJİTAL LİDERLİK UYGULAMASI İLE ÖĞRENEN ÖRGÜT İLİŞKİSİNİN BİREYSEL PERFORMANSA ETKİSİ. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 40, 97–120. https://ajindex.com/articles/772170

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Abbatiello, A., Knight, M., Philpot, S., & Roy, I. (2017). Rewriting the rules for the digital age: 2017 Deloitte Global Human Capital Trends. UK: Deloitte University Press.
  2. Akdemir, A., Konakay, G., & Demirkaya, H. (2014). Y kuşağının kariyer algısı, kariyer değişimi ve liderlik tarzı beklentilerinin araştırılması. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Ekonomi Ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 11-42.
  3. Akın, Ö., & Çolak, H. E. (2012). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarıyla örgütsel performans arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), 85-114.
  4. Altınöz, M. (2008). Ofis otomasyon sistemlerinin bireysel performans üzerine etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 51-63.
  5. Ateş, H. A. (2017). İşletmelerde performans yönetimi ile ilgili bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Edirne: TC Trakya Üniversitesi.
  6. Bess, J. L., & Goldman, P. (2001). Leadership ambiguity in universities and K–12 schools and the limits of contemporary leadership theory. The Leadership Quarterly, 12(4), 419-450.
  7. Bilgin, K. U. (2015). Kamu personel yönetiminde ölçüt ve gösterge odaklı performans yönetimi. Strategic Public Management Journal, 1(1), 24-39.
  8. Büte, M. (2011). Etik iklim, örgütsel güven ve bireysel performans arasindaki ilişki. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(1), 171-192.
  9. Ege, T., Esen, A., & Aşık Dizdar, Ö. (2017). Organizational learning and learning organizations: an integrative framework. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(2), 439-460.
  10. Gümüştekin, G. E. (2004, Eylül). Bilgi yönetiminin stratejik önemi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 18(3-4), 201-212.
  11. Harvey, C., & Denton, J. (1999, December). To come of age: the antecedents of organizational learning. Journal of management studies, 36(7), 897-918. doi: https://doi.org/10.1111/1467-6486.00163
  12. Karakurum, M. (2005). The effects of person-organization fit on employee job satisfactıon, performance and organizational commitment in a turkish public organization. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  13. Kırmaz, B. (2010). Bilgi çağı lideri. Ankara Barosu Dergisi, 68(3), 207-222.
  14. Marsick, V. J., & Watkins, K. E. (2003). Demonstrating the value of an organization's learning culture: the dimensions of the learning organization questionnaire. Advances in developing human resources, 5(2), 132-151.
  15. Matt, C., Hess, T., & B