Dergiler / OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 17 - Sayı: 33

Konut Politikasında Kurumsal Değişim ve Söylem

Institutional Change and Discourse in Housing Policy in Turkey

Sayfa
501–521
Yayın Tarihi
2021-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak, kentsel dönüşüm politikası söylem düzeyinde de iki taraf tanımlanarak analiz edilmektedir: kentsel dönüşümün meşrulaştırıcıları ve muhalifleri.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, 1999 depreminden sonra Türkiye'deki konut politikasının dönüşümünü üç boyut üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır: kurumsal temel, uygulama aşaması ve söylem.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda çalışma, değerlendirmesini “konut sunum biçimleri” kavramsallaştırmasına dayandırmaktadır.Türkiye'de 2000'li yıllarda konut politikasının kurumsal bazında önemli değişiklikler yapılmıştır ve bu değişimin sonunda Türkiye'de konut alanına ve sunum pratiklerine yeni bir terim hakim olmuştur: kentsel dönüşüm.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, kentsel dönüşüm politikası söylem düzeyinde de iki taraf tanımlanarak analiz edilmektedir: kentsel dönüşümün meşrulaştırıcıları ve muhalifleri.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:konut politikası · kentsel dönüşüm · konut sunum biçimleri

Özet

Bu çalışma, 1999 depreminden sonra Türkiye'deki konut politikasının dönüşümünü üç boyut üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır: kurumsal temel, uygulama aşaması ve söylem. Böylelikle, konut politikasının dönüşümünün yönünü belirleyen ana unsurların belirlenmesi hedeflenmektedir. Bu bağlamda çalışma, değerlendirmesini “konut sunum biçimleri” kavramsallaştırmasına dayandırmaktadır.Türkiye'de 2000'li yıllarda konut politikasının kurumsal bazında önemli değişiklikler yapılmıştır ve bu değişimin sonunda Türkiye'de konut alanına ve sunum pratiklerine yeni bir terim hakim olmuştur: kentsel dönüşüm. Kentsel dönüşüm projelerinin sahada nasıl uygulandığını anlamak önemlidir. Çalışmada, merkezi olarak (yeniden) tanımlanmış kurumsal yapının uygulamaya nasıl yansıdığı, alanyazındaki saha çalışmalarına dayanarak tartışılmaktadır. Son olarak, kentsel dönüşüm politikası söylem düzeyinde de iki taraf tanımlanarak analiz edilmektedir: kentsel dönüşümün meşrulaştırıcıları ve muhalifleri.

Abstract

The paper aims at analysing the transformation of the housing policy in Turkey after the 1999 earthquake by identifying three dimensions: institutional basis, implementation phase, and the discourse. The study thus attempts to identify the main elements determining the direction of the transformation of housing policy. In this respect, the paper bases its assessment on the concept of “modes of housing provision”.Significant modifications have been made on the institutional basis of housing policy in Turkey during the 2000s; a new term is posed in the housing field in Turkey: urban regeneration. It is important to understand how urban regeneration projects operate in the field. Field studies on these projects are thus overviewed in order to see how centrally (re)defined institutional structure is reflected on the field. Lastly, the discourse of the policy is analysed by identifying two sides: the legitimisers and the opponents of urban regeneration.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAM, Ç. A. (2021). Konut Politikasında Kurumsal Değişim ve Söylem. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 33, 501–521. https://ajindex.com/articles/76660

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Aksu Çam, Ç. (2020). Kentsel rejim kentsel dönüşüme karşı: Kentsel dönüşümde konut sunum biçimleri. İdealkent, 29 (11), 453-483.
  2. Atay, F. R. (2010). Çankaya. İstanbul:
  3. Pozitif. Atiyas, İ. (2012). Economic institutions and institutional change in Turkey during the neoliberal era. New Perspectives on Turkey, 47, 57-83.
  4. Balaban, O. (2013). Neoliberal yeniden yapılanmanın Türkiye kentleşmesine bir diğer armağanı: Kentsel dönüşümde güncelin gerisinde kalmak. In A. Çavdar ve P. Tan (Der.), İstanbul: Müstesna Şehrin İstisna Hali (p. 51-80). İstanbul:
  5. Sel Yayıncılık. Balaban, O. (2012). The negative effects of construction boom on urban planning and environment in Turkey. Unraveling the role of public sector, Habitat International, 36(1), 26-35.
  6. Ball, M. (1986). Housing analysis: Time for a theoretical refocus? Housing Studies, 1(3), 147-165.
  7. Ball, M. (1983). Housing policy and economic power: The political economy of owner occcupation. London and NewYork: Methuen. Bayraktar, E. (2013). Şehirlerin dönüşümü. İstanbul:
  8. İmak Ofset. Bayraktar, E. (2008).Bir insanlık hakkı: Konut.İstanbul:
  9. Boyut. Bayraktar, E. (2006). Gecekondu ve kentsel yenileme. Ankara: Ekonomik Araştırmalar Merkezi Yayınları.
  10. Buğra, A. (1998). The immoral economy of housing in Turkey, International Journal of Urban and Regional Research, 22 (2), 303-317.
  11. Çoban, A. N. (2012). Cumhuriyetin ilanından günümüze konut politikası, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 67 (3), 75-108.
  12. Erder, S. (2007). Kentsel arsa ve konut üretim sürecinde “kırsal alışkanlıklar ve kural”ların etkisi üzerine. In A. Mengi (Der.), Kent ve planlama: Geçmişi korumak geleceği tasarlamak (p. 267-282).İstanbul:
  13. İmge. Erder, S. (1996). İstanbul’a bir kent kondu: Ümraniye. İstanbul:
  14. İletişim. Erder, S. and İncioğlu N. (2013). Türkiye’de yerel politikanın yükselişi. İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  15. Erdi Lelandais, G. (2014). Space and identity in resistance against neoliberal urban planning in Istanbul. International Journal of Urban and Regional Research, 38(5), 1785- 1806. Geray, C. (2007). Toplumsal konut yöneltisi ve TOKİ’nin tutum ve yöneltilerindeki son değişiklikler. In A. Mengi (Der.), Kent ve planlama: Geçmişi korumak geleceği tasarlamak (p. 283-341). İstanbul:
  16. İmge. Healey, P. and Barret, S. M. (1990). Structure and agency in land and property development processes: Some ideas for research. Urban Studies, 27 (1), 89-103.
  17. Karayalçın, M. (2010). Konut bunalımı, kent rantları