Dergiler / OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 15

Uyum ve Davranış Problemi Gösteren Çocukların Ebeveynlerinin Değer Algılarına İlişkin Görüşleri

Views of Parents That Have Children With Adaptation and Behavior Problems About Values

Sayfa
719–774
Yayın Tarihi
2018-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgulara göre çalışma grubundaki ebeveynler çocuklarında olumsuz uyum ve davranış problemlerinin ortaya çıkış ve seyrinde önemli bir faktördür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada çocuklarda görülen davranış ve uyum problemi üzerinde ebeveynlerinin değer algılarının etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ölçüt olarak, katılımcının ebeveyn olması (anne ya da baba), çocuğunun 5-11 yaş aralığında ve okul öncesi eğitime ya da ilköğretime devam ediyor olması esas alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgulara göre çalışma grubundaki ebeveynler çocuklarında olumsuz uyum ve davranış problemlerinin ortaya çıkış ve seyrinde önemli bir faktördür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Değer · Ebeveyn · Çocuk

Özet

Bu araştırmada çocuklarda görülen davranış ve uyum problemi üzerinde ebeveynlerinin değer algılarının etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubu amaçlı örnekleme türlerinden ölçüt örnekleme yoluyla seçilmiştir. Ölçüt olarak, katılımcının ebeveyn olması (anne ya da baba), çocuğunun 5-11 yaş aralığında ve okul öncesi eğitime ya da ilköğretime devam ediyor olması esas alınmıştır. Ayrıca bu çocuklarda alanda çalışan uzman tarafından en az bir uyum veya davranış problemi gözlenmiş olması gerekmektedir. Bu ölçütleri karşılayan 30 gönüllü ebeveyn araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Yapılan çalışmada nitel araştırma yönteminden yararlanılmıştır. Örneklem grubundaki ebeveynlerle, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak yapılan görüşme sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bulgulara göre çalışma grubundaki ebeveynler çocuklarında olumsuz uyum ve davranış problemlerinin ortaya çıkış ve seyrinde önemli bir faktördür. Analiz sonuçları değer algılarının diğer normlarda olduğu gibi ebeveynlik kurumu üzerinde de belirleyici ve yönlendirici olduğunu ortaya koymaktadır. Çocuklarını önemsedikleri şüphe götürmeyen ve değer kazandırmada temel sorumluk sahibi olan ebeveynlerin bu sorumluğu yerine getirebilme konusunda çeşitli hatalar, eksikler ve yetersizlikler içerisinde olduğu görülmektedir. Bunların yanında anne babaların bu süreçte ciddi derecede bilinçsiz, yalnız ve desteksiz olduğu gerçeği karşımıza çıkmaktadır.

Abstract

In this study, it was aimed to examine the effect of parents' perception of the problem of behavior and adjustment seen in children.The study group was selected by sampling from the purposeful sampling types.As a criterion, it is assumed that the participant is parent (mother or father), the child is in the age of 5-11 years and pre-school education or primary education continues.In addition, at least one compliance or behavioral problem must be observed by the field worker with these children.30 volunteers who meet these criteria form the working group of the parental researchers. Qualitative research method was used in the study.The content analysis technique was used to analyze the data obtained from the interview with the parents in the sampling group using the semi-structured interview technique.According to findings, parents in the study group are an important factor in the emergence and progress of negative adjustment and behavior problems in children.The results of the analysis reveal that the perception of value is also normative and guiding on the parenting institution as well as other norms.Parents who have no doubt about their children and who have a fundamental responsibility for bringing in value seem to have various faults, deficiencies and inadequacies in fulfilling this responsibility.In addition, the fact that parents are seriously unconscious, lonely, and unsupported by this process is a reflection of the fact that.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EZGİN, F., DİLMAÇ, B. (2018). Uyum ve Davranış Problemi Gösteren Çocukların Ebeveynlerinin Değer Algılarına İlişkin Görüşleri. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 15, 719–774. https://ajindex.com/articles/76543

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Adler, A. (2014). Çocuk eğitimi. İstanbul:
  2. Cem Yayınevi.
  3. Akkoyunlu, B. ve Tuğrul, B. (2002). Okulöncesi çocukların ev yaşantısındakı teknolojik etkileşimlerin bilgisayar okuryazarlığı becerileri üzerindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 12-21.
  4. Aktay, A. (2008). Yönetici ve öğretmenlerin değer tercihleri ile örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi,
  5. İstanbul.
  6. Arabacı, İ. B. ve Akgül, T. (2013). Elazığ ilinde uygulanan etkinlik temelli değer öğretimi uygulamalarının değerlendirilmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(25), 7-31.
  7. Arpacı, F. ve Bekar, A. (2013). Çocukların büyük ebeveynleri ile etkileşimlerine ilişkin görüşleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29, 11-29.
  8. Ateş, S. (2014). Davranım bozukluğu tanısı alan ergenlerin ebeveynlerinde psikopatolojik özellikler ve cinsiyetlerine göre karşılaştırılması. Tıpta Uzmanlık Tezi. İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi, İstanbul.
  9. Avcı, A. (2010). Aile yapı ve atmosferinin okul şiddetine etkisi. Değerler Eğitimi Dergisi, 8(10), 7-52.
  10. Ayan, S. (2007). Aile içinde çocuğa yönelik şiddet (Sivas ilköğretim ikinci kademe öğrencileri üzerine bir inceleme). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi,
  11. Sivas. Aydın, B. (1997). Çocuk ve ergen psikolojisi. İstanbul:
  12. Marmara Üniversitesi Vakfı. Aydın, M. (2011). Değerler işlevleri ve ahlak. Eğitime Bakış Dergisi, 7(19), 39-45.
  13. Bakırcıoğlu, R. (2002). Çocuk ruh sağlığı ve uyum bozuklukları. Ankara:
  14. Anı Yayıncılık. Balat, G. U., Beceren, B. Ö. ve Özdemir, A. A. (2011). The evaluation of parents’ views related to helpin pre-school children gain some universal values. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 15, 908-912.
  15. Batmaz, V., ve Aksoy, A. (1995). Türkiye'de televizyon ve aile:(Elektronik Hane);(Aralık 1993-Aralık 1994). Ankara: TC Basbakanlık Aile Araştırma Kurumu Baydar, N., Akçinar, B. ve İmer, N., (2012). Kültür ve ana-babalık: kuram ve uygulama çıkarsamaları. İstanbul:
  16. Koç Üniversitesi Yayınları.
  17. Baysal, N. Z. (2009). Demokrasi eğitimi için karar verme modelinin kullanılması: İlköğretim üçüncü sınıf hayat bilgisi dersi örneklemesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(1), 53-84.
  18. Beck, A. T. (1976). Cognitive therapy and the emotional disorders. New York: International Universities Press.
  19. Bilgin, M. (2001). Üniversite Öğrencilerinin Değerlerinin ve Fonksiyo-nel Olmayan Tutumlarının Bazı Değişkenle