Dergiler / International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences / 2021 / Cilt: 7 - Sayı: 1

KARDIYOMİYOPATİLERIN KLİNİK, EPİDEMİYOLOJİK VE PROGNOSTİK YÖNDEN RETROSPEKTİF OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ

Sayfa
101–118
Yayın Tarihi
2021-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuca etki eden faktörlerin istatistiksel analizlerinde cins, yaş, akrabalık, aritmi ve kalp yetmezliği varlığı gibi faktörlerin sonucu istatistiksel olarak anlamlı ölçüde etkilemediği bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada 84 kardiyomiyopatili hastanın klinik ve epidemiyolojik özellikleri incelenmiş ortalama 10±2 aylık izlem suren sonundaki sonuçları değerlendirilmiş, prognoza etki eden faktörler araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada Primer kardiyomiyopatilerin çoğunun dilate tipte olduğu (%59.2), ardından hipertrofik (%37.28) ve restriktif (%3.38) tipin geldiği, hipertrofik tipte erkeklerin çoğunlukta olduğu; en sık nefes darlığı ve çabuk yorulma ile başvurup hepatomegali ve taşikardi bulgusu ile karşılaşıldığı, ilk başvuruda %66.6 kalp yetmezliği olduğu saptanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuca etki eden faktörlerin istatistiksel analizlerinde cins, yaş, akrabalık, aritmi ve kalp yetmezliği varlığı gibi faktörlerin sonucu istatistiksel olarak anlamlı ölçüde etkilemediği bulunmuştur.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kardiyomiyopati · Klinik Değerlendirme · Epidemiyolojik Değerlendirme

Özet

Bu çalışmada 84 kardiyomiyopatili hastanın klinik ve epidemiyolojik özellikleri incelenmiş ortalama 10±2 aylık izlem suren sonundaki sonuçları değerlendirilmiş, prognoza etki eden faktörler araştırılmıştır. Çalışmada Primer kardiyomiyopatilerin çoğunun dilate tipte olduğu (%59.2), ardından hipertrofik (%37.28) ve restriktif (%3.38) tipin geldiği, hipertrofik tipte erkeklerin çoğunlukta olduğu; en sık nefes darlığı ve çabuk yorulma ile başvurup hepatomegali ve taşikardi bulgusu ile karşılaşıldığı, ilk başvuruda %66.6 kalp yetmezliği olduğu saptanmıştır. Hastaların tümünde elektrokardiyograbk, telekardiyografîk ve ekokardiyografik değerlendirmeler yapılmış, gerektiğinde kalp kataterizasyonu uygulanmıştır. EKG’de en sık sol ventrikül hipertrofisi ve ST- T değişikliği ile karşılaşılırken, ilk başvuruda %90.4 haftada telekardiyogramda kardiyomegali saptanmıştır. Hastaların ortalama izlem süresi 10 ±2 ay olup, %10.71 exitus, %34.52 düzelme, %41.66 ayar kalma, %13.09 kötüleşme olduğu görülmüştür. Dilate tipte %5.26, restriktif tipte %33.33, hipertrofik tipte %8.3 oranında serebrovaslriüer olay ile karşılaşılmıştır. Sonuca etki eden faktörlerin istatistiksel analizlerinde cins, yaş, akrabalık, aritmi ve kalp yetmezliği varlığı gibi faktörlerin sonucu istatistiksel olarak anlamlı ölçüde etkilemediği bulunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TELHAN, L. (2021). KARDIYOMİYOPATİLERIN KLİNİK, EPİDEMİYOLOJİK VE PROGNOSTİK YÖNDEN RETROSPEKTİF OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ. International Anatolia Academic Online Journal Health Sciences, Cilt: 7 - Sayı: 1, 101–118. https://ajindex.com/articles/764603

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Goodwin J.F. A current appraisal of the cardiomyopathies. Hosp. Uptake. 1979 8:665-683
  2. Goodwin J.F: Congestive and hypertrophic cardiomyopathies: A decade of stndy- Lancet. 1970 1: 731-739
  3. WHO/SFC Task Force-Report of the WHOJSFC task force on the definition and classifications of cardiomyopathies. Br. Heart J. 1980 44: 672-673
  4. Report of a WHO Expert Committee. Cardiomyopathies. World Health Organisation Techaica lReport Series 1984
  5. Maron B.J., Bonow B.O., Cannon R.O., et all. Hypertrophic cardiomyopathy: Interrelations of clinical manifestations, pathophysiology and therapy (Medical Progress). N Engl I Med 1987; 26: 780-852
  6. GriBin M.L., Hernandez A., Martin T.C., et al. Dilated cardiomyopathy in infants and children. I Am Coll Cardiol 1988; 11(1): 139-44
  7. Maron B.J., Merril W.H., Freier P.A., et al. Long-term clinical course and symptomatic status of patients afier operation for hypertrophic snbaortic stenosis. Circulation 1978; 57: 1205-13
  8. Gupta P.N., Valiathan M.S., Balakrishnan K.G., et al. Clinical course of endomyocardial fibrosis. Br Heart J 1989; 62: 450-4
  9. Gillum RF. Idiopathic cardiomyopathy in the United States, 1970-1982. Am Heart 1 1986; 111(4): 752-755
  10. Spirito P., Chiarella F., Cerratino L., et al. Clinical course and prognosis of hyperirophic cardiomyopathy in a outpatient population. N Engl J Med 1989; 320 (12): 749-755
  11. Colon M.D., Steven D., Philips J, ct all: Cardiomyopathies. Moss AJ., Adams F.H. Heart Diseases in Infants, Children and Adolescents The Williams and Wilkins Co. Baltimore 1995. Chapter 24.p: 329-351
  12. Shapiro L.M., Zezulka A Hypertrophic cardiomyopathy: a common disease with a good prognosis. Five year experience of ageneral hospital Br Heart. 1983; 50: 530-3
  13. Emanuel R., Withers R, O’Brien K. Dominant and recessive modes of inheritance in ldiopathic cardiomyopathy. Lancet 1971; 2: 1065-7
  14. Branzi A., Romeo G., Specchia S., et al. Genetic heterogenity of hypertrophic cardiomyopathy. Int I Cardiol 1985; 7: 129-38
  15. De Pace N.L., Nestico P. F., Morganroth J., Ross J. Dilated cardiomyopathy in the idiopathic hypereosinophilic syndrome. Am. Am J Cardiol 1983; 32: 1359-1360
  16. Scmidt M.A, Michels V.V., Edwards V. D., Miller F.A. Familial dilated cardiomyopathy. Am I Med Gen 1988; 31:125-143
  17. Pongpanich B., Isaraprasart S. Congestive Cardiomyopathy in infants and children: Clinical features and natural histo. Jpn Heart 1 1986; 27 (1): 11-15
  18. Schmaltz EA., Apitz J