Dergiler / Herkes için Spor ve Rekreasyon Dergisi / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Doğa Mı Yoksa İnsan Mı Daha Tehlikeli? Doğa Yürüyüşlerinde Risk Faktörlerinin Belirlenmesi

NATURE OR PEOPLE, WHICH ONE IS MORE DANGEROUS? DETERMINATION OF RISK FACTORS IN HIKING

Sayfa
18–26
Yayın Tarihi
2020-06-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak; organizasyondan, doğadan ve katılımcılardan kaynaklı bir şekilde, doğa yürüyüşlerinin güvenli bir şekilde yürütülmesine engel teşkil edebilecek çeşitli unsurlar olduğu anlaşılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsanlar fiziksel, sosyal ve psikoloijk faydalar elde etmek ve doğayla iç içe olmak için doğa yürüyüşlerine yönelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırmada, doğa yürüyüşlerindeki risk unsurlarını belirleyebilmek ve bu tip açık alan etkinliklerinde risk yönetimi uygulamalarına fayda sağlayabilecek bir içerik oluşturmak amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; organizasyondan, doğadan ve katılımcılardan kaynaklı bir şekilde, doğa yürüyüşlerinin güvenli bir şekilde yürütülmesine engel teşkil edebilecek çeşitli unsurlar olduğu anlaşılmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Risk faktörleri · Doğa yürüyüşü · Doğa sporları

Özet

İnsanlar fiziksel, sosyal ve psikoloijk faydalar elde etmek ve doğayla iç içe olmak için doğa yürüyüşlerine yönelmektedir. Ancak doğal ortamlar sonucu ölüme kadar varabilen riskler barındırır. Bu araştırmada, doğa yürüyüşlerindeki risk unsurlarını belirleyebilmek ve bu tip açık alan etkinliklerinde risk yönetimi uygulamalarına fayda sağlayabilecek bir içerik oluşturmak amaçlanmıştır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseni üzerine kurulmuştur. Veri toplama amacıyla yarı yapılandırılmış görüşme tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırmanın kodları, betimsel analiz metoduna göre araştırma öncesinde belirlenen temalar üzerine kurulmuştur. Sonuç olarak; organizasyondan, doğadan ve katılımcılardan kaynaklı bir şekilde, doğa yürüyüşlerinin güvenli bir şekilde yürütülmesine engel teşkil edebilecek çeşitli unsurlar olduğu anlaşılmaktadır.

Abstract

To get physical, social and psycological benefits, and be in touch with the nature, people joining to the hiking activities. However, nature include some dangerous things which can be mortal for people. In this research, it is aimed that determine to risk factors in hiking activities and to help these people who join these activities by preparing a content which include risk factors in hiking. This study is based on the phenomenological pattern of qualitative research methods. Semi-structured interview technique was used for data collection. The codes of the research is based on themes which were determined according to the descriptive analysis method conducted before the research. Finally, it is understood that there are various elements that may hinder the safe conduct of nature walks due to the organization, nature and participants.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KEÇECİ, O., GÖZELLER, A. B., SEVİL, T. (2020). Doğa Mı Yoksa İnsan Mı Daha Tehlikeli? Doğa Yürüyüşlerinde Risk Faktörlerinin Belirlenmesi. Herkes için Spor ve Rekreasyon Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 18–26. https://ajindex.com/articles/763841

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Baydar, M. (2000). Risk değerlendirilmesi, ölçülmesi ve analizi. İstanbul:
  2. Marmara Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Boulware, D. R., Forgey, W. W., & Martin, W. J. (2003). Medical risks of wilderness hiking. The American Journal of Medicine(114), 288-293.
  4. Chan, C. W., Lin, Y. C., Chiu, Y. H., Weng, Y. M., Li, W. C., Lin, Y. J.,. Chiu, T. F. (2016). Incidence and risk factors associated witf acute mountain sickness in children trekking on Jade Mountain, Taiwan. Journal of Travel Medicine(?), 1-5.
  5. Cordes, K. A., & Hutson, G. A. (2015). Outdoor recreation: Enrichment for a lifetime (4 b.). Illinois: Sagamore Publishing. Cresswell, J. (2012). Educational research. Boston: Pearson Education. Çobanoğlu, H. O., & Sevil, G. (2013). Sporda risk yönetimi: Üst düzey futbolcuların risk değerlendirmeleri üzerine bir araştırma. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(2), 1-15.
  6. De Berg, M., & Van Kreveld, M. (1997). Trekking in the Alps without freezing or getting tired. Algorithmica(18), 306-323.
  7. Erpelding, M., & Harrison, G. (2012). Administrative risk management. G. Harrison, & M. Erpelding içinde, Outdoor program administration: Principles and practises. Illinois: Human Kinetics. Fıkırkoca, M. (2003). Bütünsel Risk Yönetimi. Ankara:
  8. Pozitif Matbaacılık. Gaillard, S., Dellasanta, P., Loutan, L., & Kayser, B. (2004). Awareness, prevalence, medication use and risk factors of acute mountain sicknessin tourists trekking around the Annapurnas in Nepal: A 1 year follow-up. High Altittude Medicine and Biology, 5(4), 410-419.
  9. Gordon, P., Welch, J., Andrew, D., & Symmons, D. (2013). The dangers of trekking on Mount Kilimanjaro. Journal of Travel Medicine, 20(2), 137-138.
  10. Gök, Y. (2006). Türkiye Voleybol Birinci Ligi'nde yer alan spor kulüplerinin risk yönetimi açısından değerlendirilmesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Grant, B. C., Thompson, S. M., & Boyes, M. (1996). Risk and responsebility in outdoor recreation. Journal of Physical Education, Recreation and Dance, 67(7), 34-35.
  11. Gürer, B. (2012). Doğa sporlarında ve arama kurtarmada liderlik becerilerinin incelenmesi. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi. Heaney, C. (2014). Risk management in the outdoors: A whole-of-organisation approach for education, sport and recreation. Journal of Adventure Education and Outdoor Learning, 14(3), 267-268. İstanbul Doğa Sporları Kulübü. (2019, 5 19). https://ww