Dergiler / HADITH / 2020 / Sayı: 4

Hz. Ebû Bekir’in Hadisle İlgili Tutumu (Hz. Peygamber Sonrası)

Hz. Abū Bakr's Attitude on Ḥadīt̲h̲ (Aftermath of Hz. Prophet)

Dergi
HADITH
Sayfa
135–162
Yayın Tarihi
2020-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ebû Bekir’in hadisle ilgili uygulamalarından kesitler sunmaya çalışacağız.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hadisi erken dönemlerde incelemeye tabi tutmak, kaynağa ulaşmak konusundaki kısıtlı imkânlar nedeniyle güçlükleri olan bir faaliyettir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nebevî iklimin etkisini yitirmediği bu dönemde ilk halifenin uygulamaları, Hz.
💡
Sonuç & Katkı:Ebû Bekir’in hadisle ilgili uygulamalarından kesitler sunmaya çalışacağız.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Hz. Ebû Bekir · Rivayet

Özet

Hadisi erken dönemlerde incelemeye tabi tutmak, kaynağa ulaşmak konusundaki kısıtlı imkânlar nedeniyle güçlükleri olan bir faaliyettir. Ancak bununla beraber, kaynağa yakın dönemde hadis adına yapılan uygulamalar ve kabuller bir anlamda hadis ilminin temelini oluşturmaktadır. Hz. Peygamber’in İslamiyet’i tebliğ etmesiyle ilkler arasına giren Hz. Ebû Bekir, Hz. Peygamber’i destekleyerek birçok önemli olayda onunla beraber olmuştur. Bu beraberlik Hz. Peygamber’in vefatına kadar devam etmiştir. Nebevî iklimin etkisini yitirmediği bu dönemde ilk halifenin uygulamaları, Hz. Peygamber'in uygulamalarını ve izlerini barındırması adına ayrı bir önem arz etmektedir. Hz. Ebû Bekir’in, delil olması açısından hadisi nasıl değerlendirdiği, rivayet etmek konusunda nasıl bir tutum sergilediği, ne kadar hadis rivayet ettiği ve hilafeti döneminde hadisle ilgili neler yaptığı gibi hususlar, onun hadisle ilgili tutumunu ortaya koymaktadır. Onun hilafeti döneminde tespit edilen bu hususlar, hadis ilmindeki külli unsurların ve genel kabullerin başlama noktası olarak da kabul edilebilir. Bu bakış açısıyla, elimizdeki kaynakların imkân sunduğu nispette Hz. Ebû Bekir’in hadisle ilgili uygulamalarından kesitler sunmaya çalışacağız.

Abstract

Examining the hadith based on the period of the near future to its source is a difficult activity as it has limited sources, in terms of resources. However, with these difficulties, the practices provided on the hadith in the near future to the source and hadith-related assumptions may form the basis of the hadith. The Companions’ attitudes about the hadith immediately after the death of Hz. Prophet is decisive in terms of the hadith studies. Hz. Abu Bakr, who became one of the firsts when Hz. Prophet promulgated Islam, had important cooperation with Hz. Prophet by supporting him. This solidarity continued until the death of Hz. Prophet. From this perspective, Hz. Abu Bakr's practices and acceptance of hadith are extremely significant. The practices of the first caliph during that period in which the effect of Nebevî continued, have extra special importance as it contains Hz. Prophet's practices and traces. The issues such as how Hz. Abu Bakr evaluated the hadith in terms of evidence, what attitude he had about narrating, how much hadith he narrated, and what he did about the hadith during his caliphate reveal his attitude towards the hadith. These issues determined during his caliphate can also be accepted as the starting point of the various elements and general assumptions in the hadith. From this point of view, we will try to present sections from the practices of Hz. Abu Bakr regarding hadith.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İNAN, S. (2020). Hz. Ebû Bekir’in Hadisle İlgili Tutumu (Hz. Peygamber Sonrası). HADITH, Sayı: 4, 135–162. https://ajindex.com/articles/762814

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abdürrezzâk, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî. el-Musannef. thk. Habiburrahman el-Azamî. 11 Cilt. Kahire: Mektebetü’l-İslami, 2. Basım 1403/1996. Accâc, Muhammed Accâc el-Hatîb. es-Sünnetü kable't-tedvîn. Kahire: Mektebetü'l-Vehbe, 3. Basım, 1409/1988.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsned. thk. Şuayb Arnavut - Adil Raşid. 45 cilt. Beyrut: Müessesetü'r-Risâle, 1. Basım, 1421/2001. Ahsen Geylanî, Menâzır, Tedvînü’l-hadis. Beyrut: Dâru Garbi'l-İslâmî, 1. Basım, 2004.
  3. Ali el-Muttaki, Alî b. Hüsâmiddîn b. Abdilmelik b. Kadîhân el-Müttakī el-Hindî. Kenzü'l-ummâl fi süneni'l-ekvâl ve’l-ahvâl, thk. Bekri Hayyani – Saffet Sakka. 16 Cilt. Beyrut: Müessesetü'r-Risale, 1. Basım, 1401/ 1981. Aʻzamî, Muhammed Mustafa. Dirâsât fi hadisi'n-nebevî ve târîhi tedvînih. Beyrut: Mektebetü'l-İslâmi, 1400/1980.
  4. Babanzade, Ahmed Naim. Sahihi Buhârî Muhtasarı Tecrîd-i Sarih Tercemesi ve Şerhi. 12 Cilt. Ankara: Başbakanlık Basımevi, 5. Basım, 1979.
  5. Bağcı, H. Musa, Hadis Tarihi ve Metodolojisi. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2013.
  6. Baki b. Mahled, Abdurrahman Baki b. Mahled el-Kurtubi. Kitâbu'l-adâd ma li kulli vahidin mine's-sahabeti mine'l-hadis. thk. Ekrem Ziya Umerî. Medine: Medresetü Ulûm ve’l-Hikem, 1984.
  7. Bakkal, Ali. "Hz. Ebû Bekir'in Halife Seçilmesinde İmamlar Kureyş'tendir Hadisinin Rolü Üzerine". İstem 3/6 (2005), 87-104.
  8. Balcı, İsrafil. "İmamlar Kureyş'tendir İddiasının Kritiği" Ondokuz Mayıs Ünv. İlahiyat Fakültesi Dergisi 40 (2016), 7-32. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn b. Alî. es-Sünenü’l-kübrâ. thk. Muhammed Abdulkadir Atâ. 10 Cilt. Beyrût: Dâru’l-Kütübü’l-İlmiyye, 3.Basım,1424/2003.
  9. Bezzar, Ebû Bekr Ahmed b. Amr b. Abdilhâlik. Müsned. thk. Mahfuz-u Rahman Zeynullah. 18 Cilt. Medine: Mektebetü'l-Ulûm ve'l-Hikem, 1. Basım, 1408/1988. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. el-Câmiʿu’s-sahîh. thk. Muhammed Züheyr b. Nasr. 9 Cilt. Beyrut: Dâru Tavki’n-Necât, 1. Basım, 1422/2001. Cezâirî, Tâhir b. Muhammed Sâlih b. Ahmed es-Sem‘ûnî el-Hasenî. Tevcihu'n-nazar ila usûli'l-eser. Mısır: Matbaatü'l-Cemaliye, 1. Basım, 1328/1910. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahman b. el-Fazl. Sünen. thk. Hüseyin Selîm Esed ed-Dârânî. 4 Cilt. Riyad: Dâru’l-Muğnî, 1. Basım, 1412/2000. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî. es-Sünen. thk. Muhammed Muhyiddin Abdulhamid. 4 Cilt, Beyrut: Mektebetü’l-Asriye,2014. Ebû Ya'lâ, Ahmed b. Ali el-Mevsîlî. Müsned. thk. Hasan Selim Esed. 13 Cilt. Dımaşk: Daru'l Me'