Dergiler / HADITH / 2022 / Sayı: 8

Emevî Halifeleri ve Hadis -Süfyânîler Dönemi-

Umayyad Caliphs and Ḥadīth -the Period of Sufyānids-

Dergi
HADITH
Sayfa
86–112
Yayın Tarihi
2022-08-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Emevîlerin ikinci kolu Mervânî halifeleri başka bir makalede ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslâm tarihinde hadis uydurma faaliyetlerinin, genellikle Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Muâviye ele alınırken, onun şahsiyeti, sünnete bağlı olup olmadığı, sahâbî ve tâbiîlerin onun rivâyetleri hakkındaki değerlendirmeleri ve hakkındaki hadis uydurma iddiaları ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Emevîlerin ikinci kolu Mervânî halifeleri başka bir makalede ele alınacaktır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:emevîler · Hz. Muâviye · Yezîd

Özet

İslâm tarihinde hadis uydurma faaliyetlerinin, genellikle Hz. Osman’ın şehit edilmesinden sonra başladığı kabul edilir. Bilhassa Şîa mensupları tarafından Hz. Ali ve Ehl-i Beytin fazileti, Emevî halifelerinin kötülüğü hakkında çokça hadis uydurulmuştur. Şîa’nın hadis uydurmasına mukabil, Emevî taraftarları da hadis uydurmaya başlamıştır. Bazı müellifler, Emevî taraftarlarınca uydurulan hadislerin, Emevî halifelerinin teşvikiyle olduğunu, hatta bu faaliyetin bir sahâbî olan ilk Emevî halifesi Hz. Muâviye tarafından başlatıldığını iddia etmişlerdir. Bu makalede önce tarih kitaplarında Emevîler hakkındaki bilgilerin sıhhati sorgulanmış, tarih kitaplarının ciddi bir emek mahsûlü olan hadis kitapları kadar sağlam olmadığı tesbit edilmiştir. Daha sonra da yalnızca Emevî halifelerinin Süfyânî kolu –Hz. Muâviye, oğlu Yezîd ve onun oğlu II. Muâviye- ele alınarak konu tahlil edilmeye çalışılmıştır. Hz. Muâviye ele alınırken, onun şahsiyeti, sünnete bağlı olup olmadığı, sahâbî ve tâbiîlerin onun rivâyetleri hakkındaki değerlendirmeleri ve hakkındaki hadis uydurma iddiaları ele alınmıştır. Daha sonra ikinci halife Yezîd hakkında âlimlerin görüşü ve hadis rivâyeti üzerinde durulmuştur. Son olarak üçüncü halife II. Muâviye hakkında kısa bir bilgilendirme yapılmıştır. Bu makalede Emevî halifelerinin yalnızca Süfyânî kolu ele alınmıştır. Emevîlerin ikinci kolu Mervânî halifeleri başka bir makalede ele alınacaktır.

Abstract

In the history of Islām, it is generally accepted that the activities of fabricating ḥadīths started after Hz. Osman. Several ḥadīth have been fabricated about Hz. Ali and his family and the evil of the Umayyad caliphs especially by the Shīʿa. Some authors state that fabrication of ḥadīth was encouraged by Umayyad caliphs like Hz. Muʿāwiya. In this article, firstly, the authenticity of the information about the Umayyads in the history books was questioned, and it was determined that the history books were not as reliable as the ḥadīth books. Subsequently, the subject has been tried to be analyzed by considering only the Sufyani branch of the Umayyad caliphs – Hz. Muʿāwiya, his son Yazīd and his son Muʿāwiya II.- While dealing with Muʿāwiya, his personality, his adherence to the Sunna, the evaluations of the Companions and Tābiʿūn about his narrations and the claims of fabricating ḥadīths about him were discussed. Then, the opinions of scholars and ḥadīth narration about the second caliph Yazīd were emphasized. Finally, a short discussion was made about the third caliph Muʿāwiya II. In this article, only the Sufyani branch of the Umayyad caliphs is discussed. The second branch, the Marwani caliphs, will be discussed in another article.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜZÜN, İ. (2022). Emevî Halifeleri ve Hadis -Süfyânîler Dönemi-. HADITH, Sayı: 8, 86–112. https://ajindex.com/articles/762786

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsnedü’l-imâm Ahmed b. Hanbel. 45 Cilt. thk: Şuayb Arnavût vd. Beyrut: Müessetu’r-Risâle, 2001. Ahmed Naim. Sahih-i Buhârî Muhtasarı, Tecrid-i Sarih terceme ve Şerhi. 13 Cilt. Ankara, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1991. Ali Muhammed Sallâbî. Ed-Devletu’l-Emeviyyetu avâmilu’l-izdihâri ve tedâiyatu’l-inhiyârî. Beyrût: Dâru’l-Marife, 2008.
  2. Avcı, Casim. “Mes‘ûdî, Ali b. Hüseyin”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 29/353-355. Ankara: TDV Yayınları, 2004.
  3. Aycan, İrfan. “Câhız ve Emevî Tarihine Mutezilî Bir Yaklaşım”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c, 35. (1996). 285-308
  4. Aycan, İrfan. “İslâm Tarihinin Kaynaklarıyla İlgili Problemler Ve Çözümüne İlişkin Bazı Düşünceler”, İslamî İlimlerde Metodoloji/Usül Mes'elesı II, İstanbul: Ensar Neşriyat, 2005.
  5. Aycan, İrfan. Saltanata Giden Yolda Muâviye b. Ebî Süfyân. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2014.
  6. Azimli, Mehmet. Siyeri Farklı Okumak. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2013.
  7. Bağcı, H. Musa. “Kader İnancının Siyasetle İlişkisi ve Bu İlişkinin Hadis Uydurmadaki Rolü”. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. C. 2, (2000). 105-133
  8. Başaran, Selman. “Ebû Mihnef”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 10/188-189. İstanbul: TDV Yayınları, 1994. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. el-Câmiu’s-sahîh. 8 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. et-Târîhu’l-kebîr. 8 Cilt. Haydarâbâd: Dâiretu’l-Maârifî’l-Osmaniyye, trz. Cihan, Sadık. Uydurma Hadisçiliğin Doğuşu ve Sosyo Politik Olaylarla İlgisi. Samsun: Etüt Yayınları, 1997.
  9. Demircan, Adnan. “Tarih Üzerine Bazı Düşünceler”. Milel ve Nihal: İnanç, Kültür ve Mitoloji Araştırmaları Dergisi. 4/3. (2007), 69-89. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî el-Ezdî. Sünen. 5 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992.
  10. Ebu Reyye, Mahmud. Edvâʾ ʿale’s-sünneti’l-Muhammediyye. Kahire: Dâru’l-Maârif, tsz. Efendioğlu, Mehmet. “Bazı Sahabîler Ücret Karşılığı Hadis Uydurmuş veya Uydurtmuş Olabilir mi?”, İslam Medeniyetinin Kurucu Nesli Sahâbe Sempozyumu II”, ed. M. Abdullah Aydınlı. İstanbul: Ensar Yayınları, 2016.
  11. Fayda, Mustafa. “Taberî, Muhammed b. Cerîr”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 39/314-318. İstanbul: TDV Yayınları, 2010. Fesevî, Ebû Yûsuf Yakub b. Süfyân. el-Maʿrife ve’t-târîh, 3 Cilt. thk: Ekrem Ziya Ömerî. Beyrut: Müessetu’r-Risâle, 1981.
  12. Goldziher, Ignaz. İslâm Kültürü Araştırmaları, 2 Cilt. çev. M