Dergiler / Siyer Araştırmaları Dergisi / 2020 / Sayı: 8

ŞȊA’DA İMAMLARA ATFEDİLEN TIBBIN KAYNAKLARI VE SÜNNȊ ANLAYIŞLA MUKAYESESİ

The Sources of Medicine Attributed to Infallible Imams in Shīa and Its Comparison with Sunnī Understanding

Sayfa
35–72
Yayın Tarihi
2020-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bilgilerin modern tıpla ne ölçüde örtüştüğü ya da ilmȋ değeri ve geçerliliği başka çalışmaların konusu olup araştırmamızın kapsamı dışında tutulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şȋa’da imamların tıbbı, tıbb-ı nebevȋnin bir devamı olarak değerlendirilmekte ve imamların tıbbȋ bilgilerinin kaynağı, bunları vahy-i gayr-i metlüv kanalıyla alan Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Metot olarak Şȋa hadis kaynaklardaki rivayetler taranacak, ayrıca imamların tıbbına dair Şiȋ ȃlimler tarafından kaleme alınan çalışmalarda yer verilen ahbȃr değerlendirilecektir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bilgilerin modern tıpla ne ölçüde örtüştüğü ya da ilmȋ değeri ve geçerliliği başka çalışmaların konusu olup araştırmamızın kapsamı dışında tutulacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tıbb-ı nebevȋ · Tıbb-ı Eimme · Rukye.

Özet

Şȋa’da imamların tıbbı, tıbb-ı nebevȋnin bir devamı olarak değerlendirilmekte ve imamların tıbbȋ bilgilerinin kaynağı, bunları vahy-i gayr-i metlüv kanalıyla alan Hz. Peygamber’e ve onun vȃrisi olan imamlara dayandırılmaktadır. Bu bilgiler ise peygamberlere Cebrȃil vasıtasıyla Allah’tan gelmektedir. Ehl-i sünnet’e göre tıbb-ı nebevȋ, Hz. Peygamber’e mahsustur. İsnȃaşeriyye’de ise tıbb-ı nebevȋyi de içine alacak şekilde tıbb-ı eimmeden söz edilmekte olup bu, Resȗl-i Ekrem’e ilave olarak on iki imama ya da daha geniş mȃnada Hz. Peygamber’in kızı Fȃtıma’ın da ilave edilmesiyle on dört masuma atfedilmektedir. Bu konuda İsnȃaşerȋ ȃlimler tarafından Tıbbü’l- eimme, Tıbbü Caʻferi’s-Sȃdık, Tıbbü’r-Rızȃ gibi adlarla müstakil kitaplar telif edildiği gibi Şȋa hadis kaynaklarında dağınık vaziyette, imamlara atfedilen tıbbȋ tavsiyelere, ilaçlara ve tedavi usullerine dair rivayetler de yer almaktadır. Bu çalışmamızın temel amacı, Şȋa hadis kaynaklarında dağınık vaziyette, Tıbbü’l- eimme adıyla ya da Tıbbü Caʻferi’s-Sȃdık, Tıbbü İmam er-Rızȃ gibi belli bir imamın tıbbına yönelik telif ve tasnif edilen kitaplardaki rivayet ve bilgilerden hareketle imamların tıbbının temel özelliklerini ana hatlarıyla ortaya koymak ve bunları tıbb-ı nebevȋye dair Ehl-i sünnet kaynaklarındaki rivayetlerle mukayese ederek bir sonuca gitmektir. Metot olarak Şȋa hadis kaynaklardaki rivayetler taranacak, ayrıca imamların tıbbına dair Şiȋ ȃlimler tarafından kaleme alınan çalışmalarda yer verilen ahbȃr değerlendirilecektir. Bu bilgilerin modern tıpla ne ölçüde örtüştüğü ya da ilmȋ değeri ve geçerliliği başka çalışmaların konusu olup araştırmamızın kapsamı dışında tutulacaktır.

Abstract

In Shīa, the medicine of the infallible imams is considered as a continuation of the Medicine of the Prophet (tibb al-nabawī) and the source of the medical information of the Imams primarily based on the Prophet and formers imams who are his descendants and heirs. It is believed that this information comes to prophets from Allah Almighty via Angel Gabriel. On the other hand according to the Ahl al-sunnah, tibb al-nabawī belongs to just the Prophet himself. Besides, in Ithnȃsheriyye, it is mentioned that tibb al-aimma includes tibb al-nabawī and it is attributed to totally fourteen infallibles in addition to the Prophet and his daughter Fatima. In this regard, Shiī scholars compiled the individual books named Tibb al-Aimma, Tibb Jaʻfer al-Sȃdıq, Tibb al-Rıḍā, besides Shiī hadīth sources disorderly include some medical advice, medicines, and treatment methods attributed to Imams. The main purpose of this study is to determine the main features of the medicine of Imams depending on the narrations taking place in the hadīth sources scatted and the books called tibb al-aimma which were attributed to specific imam such as Tibb Jaʻfar al-Sȃdıq, Tibb Imam al-Rıḍā and evaluate the main features of the medicine of Imams. Also reaching a conclusion will be compare them with the narrations in the Ahl al-Sunnah sources regarding tibb al-nabawī. As a method, the narrations in the hadith sources of Shīa will be scanned, and akhbār in the works written by the Shia scholars regarding the medicine of imams will be evaluated. The extent to which this information overlaps with modern medicine, or its scientific value and validity is the subject of other studies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KUTLUAY, İ. (2020). ŞȊA’DA İMAMLARA ATFEDİLEN TIBBIN KAYNAKLARI VE SÜNNȊ ANLAYIŞLA MUKAYESESİ. Siyer Araştırmaları Dergisi, Sayı: 8, 35–72. https://ajindex.com/articles/76212

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Aba, Veli. “Tıbb-ı Nebevî Bağlamında İlâhî Şifânın Kaynağı ve Değeri Üzerine Teolojik Değerlendirmeler”. Akademik Siyer Dergisi. 1/1 (2019):112-139. Abdullah b. Mübȃrek, Ebȗ Abdirrahmȃn. ez-Zühd ve’r-rekȃik. thk. Habȋbü’r-Rahmȃn, el-Aʻzamȋ. Beyrut: Dȃru’l-Kütübi’l-İlmiyye, ts. Aclȗnȋ, Ebü’l-Fidȃ İsmail b. Muhammed. Keşfü’l-hafȃ ve müzȋlü’l-ilbȃs. thk. Abdülhamȋd b. Ahmed b. Yusuf el-Hindevȋ. el-Mektebetü’l-Mısriyye, 1420/2000.
  2. Ağırakça, Ahmet. İslâm Tıp Tarihi. İstanbul: Çağdaş Basın Yayınları, 2004.
  3. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî. el-Müsned. thk. Şuayb Arnaut, Adil Mürşid vö. Beyrut: Müessesetü’r-Risȃle, 1421/2001.
  4. Akpur, Hikmet. “Tıbb-ı Nebevî Hadisleri Vahiy midir? İbn Haldûn ve Fazlurrahman’ın Tıbb-ı Nebevî Telakkilerinin Değerlendirilmesi”. Rıhle, Ruhumuzun Mayası Tasavvuf- I -Özel Sayısı- 4/14 (Ocak-Haziran 2012), 140-159.
  5. Ateş, Ali Osman. “Hz. Peygamber’in Bilgi Kaynakları”. Adana 2015 Uluslararası İslam & Tıp Tıbb-ı Nebevi Kongresi, edit. Hasan Akkanat vö. (Adana: y.y., 2016), 377-393.
  6. Atmaca, Veli. Hadislerde Rukye Hz. Peygamber ve Sahȃbenin Uygulamaları Işığında Şifa Hadisleri, İstanbul: Rağbet Yayınları, 2010.
  7. Atmaca, Veli. Tarih Boyunca Hastalık Algılamasında Dua Şifa İlişkisi. İstanbul: Gerekli Kitap, 2011.
  8. Atmaca, Veli. “Hadisler Çerçevesinde Tıbb-ı Nebevȋnin İnanç Boyutu Üzerine”, Hadis Tetkikleri Dergisi Journal of Hadith Studies. 9/2 (2011): 35-53.
  9. Avcı, Seyit. “Ben İlim Şehriyim Ali de Onun Kapısıdır" Hadisi Üzerine”. Marife. 4/3 (2004): 381- 381. Azarpour, Ebrahim; Moraditochaee Maral, Bozorgi Hamid Reza. “Herbalism in Medical Imam Reza. Journal on New Biological Reports”. JNBR 4/1 (2015): 11- 19. Bezzȃr, Ebȗ Bekir Ahmed b. Amr, Müsnedü’l-Bezzȃr/el-Bahru’z-zehhȃr. thk. Mahfȗzürrahmȃn Zeynüllȃh, Adil b. Sad, Sabrȋ Abdullah. Medine: Mektebetü’l-Ulȗm ve’l-Hukm, 1988-2009.
  10. Bozkurt, Nebi, “Hıfzıssıhha”, Türkiye Diyanet Vakfı İslȃm Ansiklopedisi. 17/316-318. İstanbul: TDV Yayınları 1998. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm Cu‛fî. el-Kütübü’s-sitte ve şürûhuhâ: Sahȋhu’l-Buhârî, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1413/1992. Caʻfer es-Sȃdık, el-İhliylece. thk. Kays el-Attȃr. Kum: Mektebetü Allȃme el-Meclisȋ, 1385. Canan, İbrahim. Hz. Peygamber’in Sünnetinde Tıp (Tıbb-ı Nebevî). Ankara: Akçağ Yayınları,,1995.
  11. Çap, Sabri. “Gül Dışındaki Çiçeklerle İlgili Rivayetlerin Tahlil ve Tenkidi”. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi. 18/2 (2018): 305-331.
  12. Dönmez, Mustafa. Ebû Nuaym el-İsfahânî’nin et-Tıbbü’n-Nebevî İsi