KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gıda ve Yem Bilimi Teknolojisi Dergisi / 2006 / Cilt: 0 - Sayı: 9

DOMAT ÇEŞİDİ YEŞİL ZEYTİNİN İŞLENMESİNDE FARKLI ACILIK GİDERME İŞLEMLERİ VE SALAMURA BİLEŞİMİNİN ETKİSİ

Elif SAVAŞ
Vildan UYLAŞER
Sayfa
1–1
Yayın Tarihi
2014-08-14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Örneklerin %3 1 .82-34.78 kurumadde, %0.34-1.25 kül. %5.64-7.38 yağ.% 1.57-1.58 protein, %1 .24-1.36 indirgen madde, 8.02 mg/100g klorofil içerdiği saptanmış, oleuropein değeri ise 1.12-1.14 ABS olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada Ege Bölgesi’nde yetiştiriciliği yapılan Domat çeşidi sofralık yeşil zeytinin kimyasal ve fiziksel özellikleri ile farklı bileşimdeki salamuralar içinde işlenmiş ürünlerinin fiziksel, kimyasal ve duyusal özellikleri belirlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma sonucunda ham zeytin örneklerinin meyveboyutlarının 15.89-19.45 x 24.15-28.12 mm, et/meyve oraniannın %82.66-83.07. çekirdek/meyve oranlarının %1 6.53-16.93. et/çekirdek oranlarının 5.00-4.89 ve kıiugraırıdaki tane sayısının 210- 136 olduğu saptanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Örneklerin %3 1 .82-34.78 kurumadde, %0.34-1.25 kül. %5.64-7.38 yağ.% 1.57-1.58 protein, %1 .24-1.36 indirgen madde, 8.02 mg/100g klorofil içerdiği saptanmış, oleuropein değeri ise 1.12-1.14 ABS olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmada Ege Bölgesi’nde yetiştiriciliği yapılan Domat çeşidi sofralık yeşil zeytinin kimyasal ve fiziksel özellikleri ile farklı bileşimdeki salamuralar içinde işlenmiş ürünlerinin fiziksel, kimyasal ve duyusal özellikleri belirlenmiştir. Araştırma sonucunda ham zeytin örneklerinin meyveboyutlarının 15.89-19.45 x 24.15-28.12 mm, et/meyve oraniannın %82.66-83.07. çekirdek/meyve oranlarının %1 6.53-16.93. et/çekirdek oranlarının 5.00-4.89 ve kıiugraırıdaki tane sayısının 210- 136 olduğu saptanmıştır. Örneklerin %3 1 .82-34.78 kurumadde, %0.34-1.25 kül. %5.64-7.38 yağ.% 1.57-1.58 protein, %1 .24-1.36 indirgen madde, 8.02 mg/100g klorofil içerdiği saptanmış, oleuropein değeri ise 1.12-1.14 ABS olarak tespit edilmiştir. İşlenmiş ürünlerin fiziksel özelliklerinin yıllar itibariyle benzerlik gösterdiği, kuıumadde, protein, indirgen madde ve yağ miktarının isehammaddeye göre belirgin bir azalma gösterdiği belirlenmiştir. Bu azalmanın acılığın alkali ile giderildiğiörneklerde daha fazla olduğu saptanmıştır.Anahtar Kelimeler: Yeşil zeytin, Domat, acılık, fermentasyon.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAVAŞ, E., UYLAŞER, V. (2014). DOMAT ÇEŞİDİ YEŞİL ZEYTİNİN İŞLENMESİNDE FARKLI ACILIK GİDERME İŞLEMLERİ VE SALAMURA BİLEŞİMİNİN ETKİSİ. Gıda ve Yem Bilimi Teknolojisi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 9, 1–1. https://ajindex.com/articles/761548

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. AKTAN, N. ve H. KALKAN, 1999. Sofralık Zeytin Teknolojisi. Ege Üniv. Basımevi, İzmir, -23. AMODIOHA, A.C., 1998. Effect of Cultural Conditions of the Growth and Amylolytic Enzyme Production by Rhizopus Oryzae. Arch. of Phtopathology and Plant Protection, 32 (1): 1-9. ANON. 1988. Gıda Maddeleri Muayene ve Analiz Metodları. Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı, Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü Yayınları, Bursa, 883s. ANON. 1990. Yemeklik Zeytin. Uluslar arası Zeytin ve Zeytinyağı Konseyi Yayınları, Bravo 10. 28006, Madrid, 83 s. ANON. 1991. The Composition of Foods. (Fifth Edition). McCance and Widdowson’s B.Holland, A.A. VVelch, I.D. Unvvin, D.H. Buss, A.A. Paul and d.A.T. Southgate The Royal Society of Chemistry and Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, 300 p. ANON. 1997. Yemeklik Zeytinler (TS 774), Türk Standartları Enstitüsü, Ankara, 27 Ekim - Sayı: 23153, 6-19.
  2. BAŞOĞLU, F. 2002.
  3. Yemeklik Yağ Teknolojisi, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Notları, No:91, Bursa, 252 s. BAYSAL, A. 2002. Beslenme. 9. Baskı,
  4. Hatiboğlu Yayınevi, Ankara, 520 s. (2006) GIDA ve YEM BİLİMİ-TEKNOLOJİSİ Sayı: 9 J (2 00 6) GIDA ve YEM BİLİMİ-TEKNOLOJİSİ 5 a y ı: 9 BİRİCİK. G.F. 2004. Ekonomik Ölçekte Yetiştiriciliği Yapılan Zeytin Çeşitlerinin Bileşimi ve İşlemeye Uygunluğu. Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi (Basılmamış), 157 s. CASTRO. A. De, A. MONTANO, F.J. CASADO, A.H. SANCHEZ and L. REJANO, 2002. Utilization of Enterococcus casseliflavus and Lactobacillus pentosus as Starter Cultures for Spanish Style Green Olive Fermentation. Food Microbiology,: 637-644.
  5. CEMEROGLU, B. 1992. Meyve ve Sebze İşleme Endüstrisinde Temel Analiz Metodları. Biltav Yayınları, Ankara, 41 s. DEMİRCİ, M. 2002. Beslenme. 1. Baskı, Rebel Yayıncılık. Tekirdağ, 286 s. ERTEN, H. 2000. Fermentation of Glucose and Fructose by Leucoııostoc mesenteroides. Turk J. Agric. For., 24: 527-532. IUPAC, 1979. Standart Methods for the Analysis of the Oils, Fats and Derivatives (6th ed.). Oxford, UK: Pergammon Press.
  6. İŞGÖZ, B. ve 0. KILIÇ, 1991. Gemlik ve Çelebi Çeşidi Zeytinlerden Üretilen Dolgulu ve Dolgusuz Yeşil Zeytinlerin Kaliteleri Üzerinde Araştırmalar. U. Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi (Basılmamış), 95s. KILIÇ, 0. 1986. Sofralık Siyah Zeytin Üretiminde Uygulanabilecek Yeni Yöntemler Üzerinde Bir Araştırma. U.Ü. Yay.No: 7-007-0137, Bursa, 17s. KILIÇ, 0., Ö.U.ÇOPUR ve Ş. GÖKTAY, 1991. Meyve ve Sebze İşleme Teknolojisi Uygulama Kılavuzu. U.U.Z.F. Ders Notları:7, 14