In this article, the process that brought the water element, which was seen in Turkish religious architecture before they arrived in Anatolia, as a component of the central space is analyzed in terms of belief and culture.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:The concept of central space and water element in Turkish architecture had an important role both in pre-Islamic and post-Islamic times, and both were used frequently together with the dome and iwan emphasizing four directions.
📊
Temel Bulgular & Veri:This set created an architectural concept containing the ‘microcosmos’ philosophy for Turks, who believed in Shamanism, Tengrism, Manichaeism, Buddhism and Islam.
💡
Sonuç & Katkı:In this article, the process that brought the water element, which was seen in Turkish religious architecture before they arrived in Anatolia, as a component of the central space is analyzed in terms of belief and culture.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Central space · Iwan · Court
Abstract
The concept of central space and water element in Turkish architecture had an important role both in pre-Islamic and post-Islamic times, and both were used frequently together with the dome and iwan emphasizing four directions. This set created an architectural concept containing the ‘microcosmos’ philosophy for Turks, who believed in Shamanism, Tengrism, Manichaeism, Buddhism and Islam. The use of water element together with central space in Turks showed continuity both functionally and also as a symbolic cultural item. In this article, the process that brought the water element, which was seen in Turkish religious architecture before they arrived in Anatolia, as a component of the central space is analyzed in terms of belief and culture.
AK, M., KARAMAĞARALI, N. (2022). A Symbol of Central Space in Pre-Anatolian Turkish Religious Architecture: Water Element. Gazi University Journal of Science Part B: Art Humanities Design and Planning, Cilt: 10 - Sayı: 1, 55–67. https://ajindex.com/articles/759802
Eliade, M. (2019). Kutsal ve Kutsal-Dışı. (Çev. A. Berktay). (İkinci Baskı). İstanbul: ALFA
Erbaş, A. (2004). Muhtelif Dinlerde Su Motifi. Ekev Akademi Dergisi, 8(20), 241-258 [3] Yörükân, Y. Z. (2005). Müslümanlıktan Evvel Türk Dinleri: Şamanizm. T. Yörükân. (Editör). Ankara: Yol Yayınları
Ögel, B. (1995). Türk Mitolojisi II. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi
Akın, G. (1990). Asya Merkezi Mekan Geleneği. Ankara: Kültür Bakanlığı
Diyarbekirli, N. (1972). Hun Sanatı. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Kültür Yayınları
Cezar, M. (1977). Anadolu Öncesi Türklerde Şehir ve Mimarlık. (Birinci Baskı). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Esin, E. (1971). Türk Kubbesi (Gök-Türklerden Selçuklulara Kadar). Selçuklu Araştırmaları Dergisi, (3), 159-182
Esin, E. (1983). Tengrilik: Türklerde Gök Tapınağına Dair. Sanat Tarihi Yıllığı, (12), 35-60
Esin, E. (1972). “Muyanlık” Uygur “Buyan” Yapısından (Vihara) Hakanlı Muyanlığına (Ribat) ve Selçuklu Han ile Medresesine Gelişme, Malazgirt Armağanı’ndan Ayrıbasım. Ankara: Türk Tarih Kurumu
Çoruhlu, Y. (2007). Erken Devir Türk Sanatı: İç Asya’da Türk Sanatı’nın Doğuşu ve Gelişimi. İstanbul: Kabalcı Yayınevi
Godard, A. (1951). L’origine de La Madrasa, de La Mosquée et Du Caravansérail à Quatre Īwāns. Ars Islamica, 15(16), 1-9
Kuran, A. (1969). Anadolu Medreseleri I. Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi
Çoruhlu, Y. (2000). Türk İslam Sanatının ABC’si. İstanbul: Kabalcı Yayınevi
Yetkin, S. K. (1984). İslâm Ülkelerinde Sanat. İstanbul: Cem Yayınevi
Aslanapa, O. (1989). Türk Sanatı. (İkinci Basım) İstanbul: Remzi Kitabevi
Karamağaralı, H. (2002). Türk Câmi Mîmârîsinde Mekân Gelişmesi ve Ayasofya Mes’elesi. Ekrem Hakkı Ayverdi ve Osmanlı Mimârîsi, Sempozyum, 4 Aralık 1999, Ankara, Ankara: Kubbealtı Akademisi Kültür ve Sanat Vakfı, s. 83-109
Altun, A. (1988). Orta Asya Türk Sanatı ile Anadolu’da Selçuklu ve Beylikler Mimârisi. S. Bayram. (Editör). Mimarbaşı Koca Sinan: Yaşadığı Çağ ve Eserleri 1. İstanbul: T.C. Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü
Çeşmeli, İ. (2007). Antik Çağ’dan XIII. Yüzyıla Kadar Orta Asya ve Karahanlı Dönemi Mimarisi. (İkinci Baskı). İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları
Karamağaralı, B. (1993). İçiçe Daire Motiflerinin Mahiyeti Hakkında. Sanat Tarihinde İkonografik Araştırmalar Güner İnal’a Armağan. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, s. 249-270