KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Experimental and Applied Medical Science / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Antihistamin Levosetirizin Dihidroklorürün Sitogenetik Belirteçler Üzerindeki Etkisi

Effect of Antihistamine Levocetirizine Dihydrochloride on Cytogenetic Markers

Hüsniye KUTLU
İbrahim Halil KENGER
Rima ÇELİK
Lale DÖNBAK
Ahmet KAYRALDIZ
Sayfa
29–35
Yayın Tarihi
2020-06-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu araştırmaya göre; levosetirizin dihidroklorürün genotoksik ve sitotoksik etkisi yoktur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Levosetirizin dihidroklorür, alerjik hastalıkların tedavisinde kullanılan ikinci nesil bir antihistaminik olan Alerinit'in aktif bileşenidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, insan periferal lenfositlerinde kromozomal anomali (CA) ve mikronükleus (MN) testleri kullanılarak levosetirizinin olası genotoksik ve sitotoksik etkilerini belirlemek için yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu araştırmaya göre; levosetirizin dihidroklorürün genotoksik ve sitotoksik etkisi yoktur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kromozamal aberasyon · Sitotoksisite · Geneotoksisite

Özet

Levosetirizin dihidroklorür, alerjik hastalıkların tedavisinde kullanılan ikinci nesil bir antihistaminik olan Alerinit'in aktif bileşenidir. Bu çalışma, insan periferal lenfositlerinde kromozomal anomali (CA) ve mikronükleus (MN) testleri kullanılarak levosetirizinin olası genotoksik ve sitotoksik etkilerini belirlemek için yapılmıştır. Bu çalışmada, hücre kültürleri 24 ve 48 saat boyunca Levocetirizine ön çalışması ile belirlenen 2, 4, 8 ve 16 μg / ml konsantrasyonları ile muamele edilmiştir. Çalışmamız sonucunda Levosetirizin'in bütün konsantrasyonlarında, CA / hücre hızı, anormal hücre yüzdesi ve mitotik indeks değerleri, MN frekansı, binükleer mikronükleus hücre hızı ve nükleer bölünme indeksi değerlerinde kontrol ile karşılaştırıldığında anlamlı bir değişikliğe neden olmadığını gözlemledik. Bu araştırmaya göre; levosetirizin dihidroklorürün genotoksik ve sitotoksik etkisi yoktur.

Abstract

Levocetirizine dihydrochloride is the active ingredient of Alerinit, a second-generation antihistamine, used in the treatment of allergic diseases. This study was carried out to determine the probable genotoxic and cytotoxic effects of levocetirizine using chromosomal abnormality (CA) and micronucleus (MN) tests in human peripheral lymphocytes. In this study, cell cultures were treated with 2, 4, 8 and 16 μg / ml concentrations determined by preliminary study of Levocetirizine during 24 and 48 hours. As a result of our study, we observed that Levocetirizine does not cause any significant change compared to control in CA / Cell rate, abnormal cell percentage and mitotic index values, MN frequency, binuclear micronucleus cell rate and nuclear division index values at within the all studied concentrations and treatment periods. According to this research; levocetirizine dihydrochloride has no genotoxic and cytotoxic effects.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KUTLU, H., KENGER, İ. H., ÇELİK, R., DÖNBAK, L., KAYRALDIZ, A. (2020). Antihistamin Levosetirizin Dihidroklorürün Sitogenetik Belirteçler Üzerindeki Etkisi. Experimental and Applied Medical Science, Cilt: 1 - Sayı: 1, 29–35. https://ajindex.com/articles/757927

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Von-Hertzen L.C. The Hygiene Hypothesis in the Development of Atopy and Asthma-still a Matter of Controversy? Oxford Journals Medicine. 1998;91(11):767-771.
  2. Zeyrek F, Zeyrek D.C. Alerjik Hastalıklar ve Parazitoz. Türkiye Parazitoloji Dergisi. 2006;30(2):135-140.
  3. Kaufman D.W, Kelly J.P, Rosenberg L, Anderson T.E, Mitchell A.A. Recent Patterns of Medication Use in the Ambulatory Adult Population of the United States: the Slone Survey. Jama. 2002;287(3):337-344. O’Donoghue M, Tharp M.D. Antihistamines and Their Role as Antipruritics. Dermatol. Ther. 2005;18(4):333–340.
  4. Lagraow B, Montvale NJ, Editor. Physicians Desk Reference. 59th ed. New Jersey:Thomson PDR; 2004. Snyder R.D. A Review and Investigation into the Mechanistic Basis of the Genotoxicity of Antihistamines. Mutat. Res. 1998;411(3):235–248.
  5. Iwase Y, Uno Y, Ohkouchi A, Molinier B, Simonnard A, Lebrun C, et al. Mutagenicity and Clastogenicity Studies with Mizolastine. Japanese Pharmacology and Therapeutics 1998;26(4):107-116.
  6. Tucker JD, Auletta A, Cimino MC, Dearfield KL, Jacobson-Kram D, Tice RR, et al. Sister Chromatid Exchange: Second Report of the Gene-Tox Program. Mutat. Res.1993;297(2):101–180.
  7. Benze J, Gypen L, Vanderberghe J, Lampo A, De Coster R, Bowden C, et al. Carcinogenicity Studies of Astemizole in Mice and Rats. Cancer Res. 1995;55(23):5589–5594. Roshdy HM. Cytogenetic and Mutagenic Effects of Levocetirizine and Montelukast Alone or in Combination on Pregnant Mice and Embryos. Res. J. Pharm., Biol. Chem. 2015;6(9):979-988. Evans HJ. Handbook of Mutagenicity Test Procedures. In: Kilbey, BJ, Legator M, Nichols W and Ramel C. Human peripheral blood 63 lymphocytes for the analysis of chromosome aberrations in mutagen tests. Amsterdam: Elsevier Science Publishers;1984.p.405-427.
  8. Perry PE, Thomson J. The methodology of sister chromatid exchanges. In: Kilbey, B.J., Legator, M., Nichols, W., Ramel, C. Handbook of mutagenicity test procedures. Amsterdam: Elsevier Science Publishers; 1984.p.495-529.
  9. Albertini R J, Anderson D, Douglas G R, Hagmar L, Hemminki K, Merlo F, Natarajan A T, Norppa H, Shuker D E G, Tice R, Waters M D, Aitio A. IPCS guidelines for the monitoring of genotoxic effects of carcinogens in humans. Mutat. Res. 2000;463,111–172.
  10. Rothfuss A, Schutz P, Bochum S, Volm T, Eberhardt E, Kreienberg R, et al. Induced Micronucleus Frequencies in Peripheral Lymphocytes as a Screening Test for Carriers of a BRCA1 Mutation in Breast Cancer Families. Cancer Research. 2000;60(2):390-394. Eastm