KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eurasian Research in Sport Science / 2016 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Takım ve Bireysel Sporlarla Uğraşan Sporcuların Empatik Eğilim Puanlarının Karşılaştırılması

Sema Fidel ASLAN
Hakkı ÇOKnAZ
Sayfa
97–106
Yayın Tarihi
2016-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bulgular sonucunda, kadınlarda takım ve bireysel sporlarla uğraşmanın empati eğilim puanlarını etkilediği, takım sporlarının da her iki cinsiyette empati eğilim puanlarını etkili olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bolu ilinde takım sporlarıyla ve bireysel sporlarla uğraşan sporcular üzerinde yürütülen bu çalışmanın amacı, spor branşlarının sporcuların empatik eğilimleri üzerindeki etkisini belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla Bolu ilinde takım sporuyla uğraşan 50, bireysel sporlarla uğraşan 51 sporcu olmak üzere toplam 101 sporcu araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bulgular sonucunda, kadınlarda takım ve bireysel sporlarla uğraşmanın empati eğilim puanlarını etkilediği, takım sporlarının da her iki cinsiyette empati eğilim puanlarını etkili olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Spor · Empati · Bireysel spor

Özet

Bolu ilinde takım sporlarıyla ve bireysel sporlarla uğraşan sporcular üzerinde yürütülen bu çalışmanın amacı, spor branşlarının sporcuların empatik eğilimleri üzerindeki etkisini belirlemektir. Bu amaçla Bolu ilinde takım sporuyla uğraşan 50, bireysel sporlarla uğraşan 51 sporcu olmak üzere toplam 101 sporcu araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırma sırasında sporcuların empatik eğilimlerini ölçmek için Dökmen (1988) tarafından geliştirilen ‘’Empatik Eğilim Ölçeği’’ kullanılmıştır. Araştırmada ölçek yoluyla toplanan verilerin analizi ve yorumunda bilgisayar ortamı kullanılmıştır. Sporcuların empatik eğilimleri aritmetik ortalamalar (x̅) ve standart sapmalar (ss) kullanılarak betimlenmiştir. Verilerin dağılımının normal olmaması durumunda gurupların karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi, dağılımın normal olduğu durumda İndependent - samples-T Testi grupların karşılaştırılmasında kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi çalışma öncesi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Yapılan istatistiksel değerlendirmede, takım ve bireysel sporlarla uğraşan kadınların empatik eğilim puanları arasında (p<0.05), takım sporlarıyla uğraşan kadın ve erkek sporcuların empatik eğilim puanları arasında(p<0.05), sporcuların milli olup olmaması durumuna göre (p<0.0) istatistiksel bir fark bulunmuştur. Diğer parametrelerin karşılaştırılmasında istatistiksel bir fark bulunmamıştır. Bu bulgular sonucunda, kadınlarda takım ve bireysel sporlarla uğraşmanın empati eğilim puanlarını etkilediği, takım sporlarının da her iki cinsiyette empati eğilim puanlarını etkili olduğu söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ASLAN, S. F., ÇOKnAZ, H. (2016). Takım ve Bireysel Sporlarla Uğraşan Sporcuların Empatik Eğilim Puanlarının Karşılaştırılması. Eurasian Research in Sport Science, Cilt: 1 - Sayı: 1, 97–106. https://ajindex.com/articles/757136

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Akçakoyun F., Çalışkan E., Karlı H. (2010). Dövüş ve Takım Sporcularının Empati Düzeylerinin Karşılaştırılması, Türkiye Kickboks Federasyonu Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 37-47
  2. Aydın A. (1996). Empatik Becerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
  3. Balçıkanlı G. S., Yıldıran İ. (2011). Profesyonel Futbolcuların Sportmenlik Yönelimleri ve Empatik Eğilim Düzeyleri, Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, IX (2), 49-56
  4. Bayam G., Şimşek E. U., Dilbaz n. (1993). Üç Farklı Meslek Grubunda Empatik Beceri Düzeylerinin Karşılaştırılması, Kriz Dergisi. 3 (1–2),182–184.
  5. Berger D. (1984). On the Way to Empathic Understanding. American Journal of Psychotherapy. 28(1),111– 119. Bredemeier B., Weiss M., Shields D., Cooper B. (1986). The Relationship of Sport Involvement with Children’s Moral Reasoning and Aggression Tendencies, Journal of Sport Psychology, 8(4), 304– 318 Bredemeier JBl. (1994). Children’s Moral Reasoning and Their Assertive, Aggressive, and Submissive Tendencies in Sport and DailyLife, Journal of Sport & Exercise Psychology, 16(1), 1-14
  6. Bredemeier JB., Shields D. (1986). Moral Growth Among Athletes and Nonathletes: A Comparative Analysis, The Journal of GeneticPsychology, 147(1), 7-18
  7. Çetin Ü. F. (2010). Ortaöğretim Düzeyi Gençlerde Dindarlık Empati İlişkisi, Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı, Isparta Çıdam K. (1996). Televizyon ve Spor “Spor ve Spor Magazin Programlarında Erotizm ve Şiddet, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Davis HM. (1980). A Multidimensional Approach to Individual Differences in Empathy, JSAS Catolog of Selected Documents in Psychology, 10, 85 Davis HM. (1983). Measuring Individual Differences in Empathy: Evidence for a Multidimensional Approach, Journal of Personality andSocial Psychology, 44(1), 113-126
  8. Dorak F., Vurgun n. (2006). Takım Sporları Açısından Empati ve Takım Birlikteliği İlişkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(2006) 73-77
  9. Dökmen Ü. (1988). Empatinin Yeni Bir Modele Dayanılarak Ölçülmesi ve Psikodrama ile Geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21(1988), 155-190.
  10. Eisenberg n., Holmgren AR., Fabes AR. (1998). The Relation of Children’s Situational Empathy-Related Emotions to DispositionalProsocial Behavior, International Journal of Behavioral Development, 22(1), 169-193 Eisenberg n.,