Dergiler / e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Türkiye’de Erken Çocukluk Döneminde Baba Çocuk İlişkisi Konusunda Hazırlanan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi

Sayfa
1–8
Yayın Tarihi
2019-09-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan analizler sonucunda; ilgili tarihler arasında baba-çocuk ilişkisi konusunda 15 yüksek lisans, 5 doktora tezi olmak üzere toplam 20 tane lisansüstü tez yapıldığı, tezlerde en fazla tarama modelinin benimsendiği, en fazla lisansüstü tezin 2016 yılında tamamlandığı ve en fazla tezin Gazi Üniversitesi’nde yapıldığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çocukların sağlıklı yetişkinler olmaları, sağlıklı ilişkilerin olduğu bir aile ortamında büyümelerine bağlıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Baba çocuk ilişkisinin hem nitelik, hem de nicelik olarak anne çocuk ilişkisinden farklıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan analizler sonucunda; ilgili tarihler arasında baba-çocuk ilişkisi konusunda 15 yüksek lisans, 5 doktora tezi olmak üzere toplam 20 tane lisansüstü tez yapıldığı, tezlerde en fazla tarama modelinin benimsendiği, en fazla lisansüstü tezin 2016 yılında tamamlandığı ve en fazla tezin Gazi Üniversitesi’nde yapıldığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2008-2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Baba eğitimi · erken çocukluk dönemi · okul öncesi eğitim

Özet

Çocukların sağlıklı yetişkinler olmaları, sağlıklı ilişkilerin olduğu bir aile ortamında büyümelerine bağlıdır. Çocuklar birçok beceriyi ebeveynlerini gözlemleyerek ve onlardan yardım ve destek alarak öğrenirler. Çocukların gelişiminde anneler kadar babaların katkısı da çok büyüktür. Erken çocukluk döneminde çocuklar babalarının kendilerini izlemelerinden, fikir vermelerinden, yeni şeyler öğretmelerinden, onlarla oynamaktan, kısacası babalarıyla birlikte olmaktan keyif almaktadırlar. Ayrıca bu dönemde babalarıyla birlikte olan çocuklar gelişimleri için gerekli olan birçok bilgiyi, beceriyi ve duygusal desteği elde etmektedirler. Baba çocuk ilişkisinin hem nitelik, hem de nicelik olarak anne çocuk ilişkisinden farklıdır. Araştırmacılar, babanın özellikle erkek çocuğun erkeksi davranışları kazanması açısından önemli olduğunu ortaya koymakta ve erkek çocukların babaları ile özdeşleşerek erkek gibi davranmayı öğrendiklerini ileri sürmektedirler. Bu doğrultuda baba- çocuk ilişkisinin niteliğinin çocuğun birçok alandaki gelişiminin desteklenmesi açısından önemli bir yere sahip olduğu ifade edilebilir. Dolayısıyla bu çalışmada, Türkiye’de erken çocukluk eğitimi alanında 2008-2017 yılları arasında baba-çocuk ilişkisi konusunda yapılmış lisansüstü tezlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda; ilgili tarihler arasında baba-çocuk ilişkisi konusunda 15 yüksek lisans, 5 doktora tezi olmak üzere toplam 20 tane lisansüstü tez yapıldığı, tezlerde en fazla tarama modelinin benimsendiği, en fazla lisansüstü tezin 2016 yılında tamamlandığı ve en fazla tezin Gazi Üniversitesi’nde yapıldığı belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UZUN, H., SİMSAR, A., KARACA, N. H. (2019). Türkiye’de Erken Çocukluk Döneminde Baba Çocuk İlişkisi Konusunda Hazırlanan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi. e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 1–8. https://ajindex.com/articles/751466

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. AÇEV (2017). Turkiye’ de ilgili babalık ve belirleyicileri özet araştırma raporu. Taymaz Matbaacılık, İstanbul,
  2. Türkiye. Adler, A. (2005). Çocuk eğitimi. Çev: Kamuran Şipal; 3.Baskı, İstanbul:Cem Yayınevi.
  3. Aydın, M. (2000).
  4. Kurumlar Sosyolojisi, Ankara:
  5. Vadi Yayınları.
  6. Barnett, R. C. ve Baruch, G. K. (1987). Determinants of father’s participation in family work. Journal of Marriage and the Family, 49, 29-40.
  7. Büyüköztürk, S., Kılıç Çakmak, E., Akgün,O.E., Karadeniz,S. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  8. Pegem A Yayıncılık. Can Toprakçı, N. (2006). Kurumda eğitim alan zihinsel engelli öğrencilerin annelerine genişletilmiş aile eğitim programının uygulanmasının öğrencilerin matematik ders amaçlarını edinmelerinde, sürdürme ve genellemelerine etkisi. Ankara: Gazi Üniversitesi. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. Çağdaş, A. (2008). Anne-baba-çocuk iletişimi. Ankara:
  9. Kök Yayıncılık. Cowan, C.P. ve Bronstein, P. (1988) Father’s roles in the family, implications for research, New York:A Wiley-Interscience publication. Coltrane, S. (1988). Father-child relationships and status of women. A cross-cultural study. American Journal of Sociology, 93(5), 1060-1095.
  10. Coltrane, S. (1995). The future of fatherhood: Social, demographic and economic influence on men’s family involvement. (Ed: W. Marsiglio, Fatherhood contemporary theory, research and social policy. Thousand Oaks, California Sage Diler Sönmez, N. (2008). Eve dayalı gündüz tuvalet kontrolü aile eğitimi programının anneler ve zihinsel engelli çocuklarında beklenen davranış değişikliklerini gerçekleştirmede etkisi. Ankara: Gazi Üniversitesi.
  11. Basılmamış Doktora Tezi. Ekşi, A. (1990). Çocuk, genç, ve anababalar. İstanbul:
  12. Bilgi yayınevi. Erkan, S. ve Durmuşoğlu, M.C. (2006). Anne eğitimi programının annenin çocuk yetiştirme tutumlarına etkisinin incelenmesi. Avrupa Birliği Sürecinde Okul Öncesi Eğitimin Geleceği Sempozyumu, İstanbul:Ya-Pa Yayın Pazarlama, s. 349-360.
  13. Evans, C. (1996). Düşük sosyo-ekonomik örneklemli Türk babaların rollerine yönelik tutumları ve katılımları. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. Feldman, S.S., Nash, S.C. ve Aschenbrenner, B.C. (1983). Antecedents of fathering. Child Development, 54, 1628- 1363. Gökçe, B. (1990) Aile ve Aile Tipleri Üzerine Bir İnceleme:Aile Yazıları I-Temel Kavramlar, Yapı ve Tarihi Süreç, Ankara: T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları, Bilim Serisi 5/1,, s. 205-223
  14. Ho, Y. F. ve Lamb, M. E. (1987). T