Dergiler / Yedi / 2017 / Sayı: 18

Modernizm ve Postmodernizm Sürecinde Bir Alıntılama Biçimi Olarak Temellük

Appropriation as a Citation Style in The Process of Modernism and Postmodernism

Dergi
Yedi
Sayfa
31–50
Yayın Tarihi
2017-07-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle çalışmada modernizm ve postmodernizm vurgusu çalışmanın zamansal sınırlılığı ile ilişkilendirilmiş ve temellük sanatına dair anlam ve içerik sanatçı/sanat yapıtı üzerinden irdelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:‘Kendine mal etme’ olarak tanımlanan temellük kavramını, sanat eserinden yeni bir sanat eseri oluşturma olarak sınırlan-dırdığımızda, orijinal ve taklit kavramlarının oluşturduğu paradoks, oluşan sanat eserine de yeni bir sorgu üretmeyi getir-mektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ortaya çıkan eserde bu yöntemin adlandırılması temellük etme şekline göre farklılıklar göstermiştir; kopya, espri kopya, reprodüksiyon, pastiş, eklektik yapı gibi.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle çalışmada modernizm ve postmodernizm vurgusu çalışmanın zamansal sınırlılığı ile ilişkilendirilmiş ve temellük sanatına dair anlam ve içerik sanatçı/sanat yapıtı üzerinden irdelenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Temellük · Modernizm · Postmodernizm

Özet

‘Kendine mal etme’ olarak tanımlanan temellük kavramını, sanat eserinden yeni bir sanat eseri oluşturma olarak sınırlan-dırdığımızda, orijinal ve taklit kavramlarının oluşturduğu paradoks, oluşan sanat eserine de yeni bir sorgu üretmeyi getir-mektedir. Resim sanatında temellük ederek resim yapmanın kökenleri çok eski dönemlere gitmektedir. Ortaya çıkan eserde bu yöntemin adlandırılması temellük etme şekline göre farklılıklar göstermiştir; kopya, espri kopya, reprodüksiyon, pastiş, eklektik yapı gibi. Bu kavramlar doğrultusunda sanatçıların alıntılamaları gruplandırılarak çalışmada temellük etme biçim-leri yansıtılmaya çalışılmıştır. Temellük sanatı genel olarak postmodern bir tavırla özdeşleştirilmektedir. Ancak modern dönemde de pek çok sanatçı yeniden-üretim fikri doğrultusunda yapıtlar üretmişlerdir. Bu nedenle çalışmada modernizm ve postmodernizm vurgusu çalışmanın zamansal sınırlılığı ile ilişkilendirilmiş ve temellük sanatına dair anlam ve içerik sanatçı/sanat yapıtı üzerinden irdelenmiştir.

Abstract

When the concept of appropriation, defined as ‘arrogating to oneself’, is limited to creating new work of art from an existing work of art, the paradox that occurs through the concepts of original and imitation brings forth a new query regarding the work of art that is formed. The origin of painting through appropriation in art goes back to ancient periods. In the resulting piece of art, the naming of this method varied depending on the form of appropriation, such as copy, reproduction, pastiche and eclectic composition. In line with these concepts, artists’ arrogations have been grouped together to reflect various methods of app-ropriation in this study. Appropriation of art has been generally identified with a postmodern attitude. However, several artists produced art works through the idea of reproduction in modern times as well. Therefore, in this study, emphasis on modernism and postmodernism has been associated with the temporal limitation of the study and the meaning and content of appropriation art is examined through the artist/art work.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOCA, B., SELVİ, Y. (2017). Modernizm ve Postmodernizm Sürecinde Bir Alıntılama Biçimi Olarak Temellük. Yedi, Sayı: 18, 31–50. https://ajindex.com/articles/75010

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Akıncı, İbrahim O. (2011). “Güncel Sanatın Özgür Bir Şekilde Kitlelere Ulaştırılmasında Yeni Bir Model Önerisi: ‘Dijital Çoğaltmalar’”, Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  2. Aktulum, K. (2009). Herman Braun-Vega ya da Yeniden Resmetmek. Art-e Sanat Dergisi (2) 4: 1-25.
  3. Antmen, A. (2009). 20.Yüzyıl Batı Sanatında Akımlar. İstanbul:
  4. Sel Yayıncılık. Baudelaire, C. (2003). Modern Hayatın Ressamı. İstanbul:
  5. İletişim. Burgard, T.n. (1991). “Picasso and Appropriation”. The Art Bulletin (73)3: 479-494.
  6. Danto, A. C. (2010). Sanatın Sonundan Sonra. İstanbul:
  7. Ayrıntı Yayınları.
  8. Ergümen, M. (2001).
  9. Andy Warhol. YKY içinde, Sanatı Ve Yaşamıyla Andy Warhol (s.30-37). İstanbul:
  10. Yapı Kredi Yayınları.
  11. Estes, R. (2006). Post-Modernism And Neo-Classicism. E. Lucie- Smith içinde, ARTODAY (s. 229-277). Hong Kong: Phadion Press Limited. Gaillemin, J.-L. (2005). Dali Büyük Paranoyak. İstanbul:
  12. YKY son kültür dizisi. Gencer, A. B. (2006). Pazarlama Yönelimli Halkla İlişkilerde Postmodern Yaklaşımlar. 2. Ulusal Halkla İlişkiler Sempozyumu, (s. 337-349).
  13. Kocaeli. Göktan, Ç. (2008). Fotoğraf Sanatı İle Mitoloji Arasındaki Etkileşim. Sanat, Tasarım, Bilgi Sempozyumu (s. 235-244). İstanbul:
  14. YTÜ. Graw, I. (2012). Dedication Replacing Appropriation: Fascination, Subersion and Dispossession in Appropriation Art. http:// www.marginalutility.org/wp-content/ uploads/2010/12/04.-Graw.pdf Gürel, E. A. (2010). Postmodern Bir Durum Komedisi Üzerine İçerik Analizi: Simpsonlar. Uluslararası Sosyal Arastırmalar Dergisi (3) 10: 332-347.
  15. Hunter, S. A. (1983). Modern Art: Painting, Sculpture, Architecture. New Jersey: Englewood Cliffs. Kuspit, D. (2010). Sanatın Sonu. İstanbul:
  16. Metis Yayıncılık. Öncü, M. (2008). “Bir Eleştiri ve Anlatım Yöntemi Olarak Görüntüler Arası İlişkiler”. Sanat, Tasarım, Bilgi Sempozyumu (s. 245-251). İstanbul:
  17. YTÜ. Ötgün, C. (2008). “Sanatın Şiddeti ve Sınırları”. Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat ve Tasarım dergisi (1): 90- 103. Özdemir, B. (2004, Mart 31). Nefretle Bakılanı Seven Fotoğrafçı: J. Peter Witkin. Aralık 25, 2010 tarihinde www.ifod.org: http://www.ifod.org/ifod/e- dergi/makaleler/nefretle- bakilani-seven-fotografci-j.peter-witkin-2.html adresinden alındı Sadak, Y. (1991). Modernist ve Postmodernist Sanatta Alıntılar Sorunu. P. S. Dizisi içinde, Çağdaş Düşünce Ve Sanat (s. 27-36). İstanbul:
  18. Stil Matbaacılık. Schwartz, L. F. (1996). Computers and Appropriation Art: The Transformation of a Work or Idea for a