Dergiler / Yedi / 2019 / Sayı: 21

Diyalojik Estetik Kavramının Dijital Sanatlar Bağlamında İncelenmesi

Searching the Traces of Dialogical Aesthetics in Digital Art

Dergi
Yedi
Sayfa
85–91
Yayın Tarihi
2019-01-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda, makale telekomünikasyon araçları aracılığıyla diyalojik anlam yaratan dijital sanat biçimlerine odaklanacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dijital teknolojilerdeki gelişmeler, yaşamın her yönünü etkisi altına aldığı gibi, iletişim biçimlerini de önemli ölçüde etkilemişlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalede özellikle Martin Buber ve Mikhail Bakhtin’in diyalojik felsefelerine yoğunlaşarak, dijital sanat ve diyalojik sanatın yörüngelerinin hangi yönleriyle örtüştüğü tartışılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda, makale telekomünikasyon araçları aracılığıyla diyalojik anlam yaratan dijital sanat biçimlerine odaklanacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dijital sanat · Diyalojik sanat · Diyalojik estetik

Özet

Dijital teknolojilerdeki gelişmeler, yaşamın her yönünü etkisi altına aldığı gibi, iletişim biçimlerini de önemli ölçüde etkilemişlerdir. Zaman, uzam kavramlarının getirdikleri değişimlerle, mesafeler yok olmuş, dünyamız adeta küresel bir köye dönüşmüştür. Kendisi de bir iletişim biçimi olan sanat, dijital teknolojiler aracılığıyla dünyanın her bölgesinde geniş izleyici kitleleri ile buluşma ve kültürlerarası bir iletişim sağlama olanağına kavuşmuştur. Sanat, tarihi boyunca diyalogların temeli olma görevini üstlenmiştir. Ancak, görsel sanatları diyalojik kuramlarla inceleme çalışmalarına olanak sağlayan sanat biçimi dijital sanatlardır. Bu makalenin amacı, dijital sanatları diyalojik açıdan incelemektir. Makalede özellikle Martin Buber ve Mikhail Bakhtin’in diyalojik felsefelerine yoğunlaşarak, dijital sanat ve diyalojik sanatın yörüngelerinin hangi yönleriyle örtüştüğü tartışılacaktır. Etkileşimsel dijital sanat ve diyalojik sanat birçok ortak özelliğe sahip olsalar da, tüm etkileşimsel dijital sanatlar diyalojik olarak nitelendirilemez. Bu bağlamda, makale telekomünikasyon araçları aracılığıyla diyalojik anlam yaratan dijital sanat biçimlerine odaklanacaktır.

Abstract

Digital Technology has dramatically changed the way human beings communicate. It has made distance communication possible and changed our world into a ‘Global Village’. Besides, it has influenced art experiences in a dramatical way. Like other forms of information, art is also able to reach wider audiences in all parts of the world, thus creating an effective cross-cultural communication. Throughout its history, art has always been the basis for a dialogue. However, it is the digital art which has introduced the dialogical principles in visual arts. The aim of this article is to analyze digital arts from a dialogical perspective. Focusing mainly on Martin Buber and Mikhail Bakhtin’s dialogic philosophy, the article aims to present how the trajectories of digital art and dialogical aesthetics intersect. The article proposes that although interactive art and dialogical art share many characteristics in common, all interactive digital art is not dialogic; therefore, the focus of this article will be on digital arts which use telecommunication media as a means of dialogic meaning production.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARSLAN, C. (2019). Diyalojik Estetik Kavramının Dijital Sanatlar Bağlamında İncelenmesi. Yedi, Sayı: 21, 85–91. https://ajindex.com/articles/74988

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Akın, C. (2015). Dijital Sanatlarda Etkileşimsellik: Türkiye’de Etkileşimsel Dijital Sanatın Konumu Üzerine Bir İnceleme. Istanbul: Marmara University.Artut, S. (2014) Teknoloji- İnsan Birlikteliği. İstanbul:
  2. Ayrıntı Yayınları.
  3. Artut, S. (2014b) Verisel Gerçeklik/ Data Reality. Sergi Kitabı. İstanbul:
  4. Galeri ZilbermanAscott, R. (1991) Connectivity: Art and Interactive Telecommunications. Leonardo. 24: 115-117Bakhtin, M.M.(1981). Discourse in the Novel. In M. Holquis (Ed). The Dialogic Imagination: Four Essays by Bakhtin. Austin: University of Texas Press.Bakhtin, M.M. (1984) Problems of Dostoevsky’s Poetics: University of Minnesota PressBaurriaud, N. (1998) Relational Aesthetics. Dijon: Les Presses du Reel.Buber, M. (2010) I and Thou. USA: Martino PublishingCLSU Open University. Theory of Dialogic Communication. openuni-clsu.edu.ph/openfiles/./Theory%20of%20dialogic%20communication.doc. (12/03/2018)Eco, U. (1989) The Open Work. (Trans.) A. Cancogni, Cambridge: Harvard University PressHammersley, J.M (2015) Dialogue as Practice and Understanding in Contemporary Art. Cardiff Metropolitan University.Holquist, M. (2012) Dialogism: Bakhtin and His World. New York: Routledge.Kac, E. (2004) Bakhtinian Parspectives on Language and Culture: Meaning in Language, Art and New Media. New York: Palgrave MacmillanKent, M. (2017) Principles of Dialogue and the History of Dilaogic Theory in Public Relations. Prospect of Public Relations Science. Beijing: Peking University Press.Kester, G.H. (2004) Conversation Pieces: Communication in Modern Art. Berkely: University of California Press.
  5. Kester, G.H. (2011) The One and The Many: Contemporary Collaborative Art in a Global Context. Durham: Dake University Press.Kwastek, K. (2013) Aesthetics of Interaction in Digital Art. London: MIT PressMaranhao, T (1990) The Interpretation of Dialogue. Chicago: University of Chicago Press.Media Art Net. Paul Sermon’s Telematic Dreaming. (15.03.2018)Packer, R. Jordan, K. (2001) Multimedia: From Wagner to Virtual Reality. New York: Norton& CompanyPopper, F. (2007) From Technological to Virtual Art. USA.MIT Press