Dergiler / Mukaddime / 2010 / Cilt: 1 - Sayı: 1

DİYARBAKIR ÇEŞMELERİNDEN ÜÇ ÖRNEK

Sayfa
47–58
Yayın Tarihi
2010-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İncelenen çeşmelerin şehir mimarisini bütünleyen kültür zenginliklerimizden olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ortaçağ şehirciliğinde önemli bir yeri olan su mimarisi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin iklim ve coğrafyasından kaynaklanan farklı boyutu ile Diyarbakır’da daha zengin bir donanıma kavuşmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yalnız dinî ve sosyal yapılarda değil, sivil mimaride de su vazgeçilmez bir unsur olarak yerini almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İncelenen çeşmelerin şehir mimarisini bütünleyen kültür zenginliklerimizden olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Diyarbakır · Su mimarisi · Çeşme

Özet

Ortaçağ şehirciliğinde önemli bir yeri olan su mimarisi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin iklim ve coğrafyasından kaynaklanan farklı boyutu ile Diyarbakır’da daha zengin bir donanıma kavuşmuştur. Yalnız dinî ve sosyal yapılarda değil, sivil mimaride de su vazgeçilmez bir unsur olarak yerini almıştır. Su mimarisinde çeşmeler, kamunun kullanımına sunulan basit yapılardır. Bu çalışmada, Diyarbakır şehir merkezinde yer alan çeşmelerden Tahtalı Katsal Sokak Çeşmesi, Arap Şeyh Cami Çeşmesi, Sultan Şüca Çeşmesi çizim ve fotoğraflarla desteklenerek incelenmeye çalışılmıştır. İncelenen çeşmelerin şehir mimarisini bütünleyen kültür zenginliklerimizden olduğu tespit edilmiştir. Bu mirasın gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için asli fonksiyonlarına kavuşturulması gerekmektedir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YEŞİLBAŞ, E. (2010). DİYARBAKIR ÇEŞMELERİNDEN ÜÇ ÖRNEK. Mukaddime, Cilt: 1 - Sayı: 1, 47–58. https://ajindex.com/articles/7475

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Beysanoğlu, Ş. (1998). Anıtları ve kitabeleri ile Diyarbakır tarihi. Ankara: Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi. Develioğlu, F. (2008). Osmanlıca Türkçe ansiklopedik lügat. Ankara:Aydın Kitabevi.
  2. Ödekan, A. (1992). Kent içi çeşme tasarımında tipolojik çözümleme. Semavi Eyice’ye Armağan, İstanbul Yazıları. TURİNG, 281-297.
  3. Önge, Y. (1981). Türk su mimarisinde suluk adını verdiğimiz çeşmeler. SÜEFD, 1, 1-15.
  4. Öztürk, Ş. (2004). Bitlis su mimarisi. Bitlis: Bitlis Valiliği. Savcı, S. (1943). Sultan Şüca türbesi ve Mardin kapı’daki izler, Karacadağ, Diyarbakır, 60-61, 748-750.
  5. Sözen, M. (1971).Diyarbakır’da Türk mimarisi. İstanbul: Diyarbakır’ı Tanıtma ve Turizm Derneği. Tuncer, O. C. (1996). Diyarbakır camileri. Diyarbakır: Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi. Yıldız, İ. ve Koç, E. (2007). Mardin’in çeşmelerinden üç örnek. Makalelerle Mardin, İmak Ofset, II, 299-308.