Dergiler / Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) / 2022 / Cilt: 22 - Sayı: 1

BATI AFRİKA ARAP ŞİİRİNDE TABİAT TASVİRİ (GECE ÖRNEĞİ)

Description of Nature in West African Arabic Poetry (Night Example)

Sayfa
269–295
Yayın Tarihi
2022-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca bu çalışma Batı Afrika bölgesinin yazarlarına ışık tutarak Afrika Arap edebi üretimini tanıtmayı hedeflemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Batı Afrika şairleri, Cenâb-ı Hakk'ın tevdi ettiği ormanlar, dağlar, çöller, nehirler, hava ve iklim değişimleri gibi kendilerini büyüleyen ve hislerini uyandıran çevre yönlerini ve bu çevrede yaşayan evcil ve vahşi hayvanları anlatmışlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makale - betimleyici ve açıklayıcı yönteme göre – Batı Afrika Arap şiirinde yer alan bir doğa olayı olarak, gecenin özelliklerini vurgulamayı ve bölgenin şiirindeki delaletleri ve etkileri göstermeyi amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bu çalışma Batı Afrika bölgesinin yazarlarına ışık tutarak Afrika Arap edebi üretimini tanıtmayı hedeflemektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Edebiyat · Şiir · Tabiat

Özet

Batı Afrika şairleri, Cenâb-ı Hakk'ın tevdi ettiği ormanlar, dağlar, çöller, nehirler, hava ve iklim değişimleri gibi kendilerini büyüleyen ve hislerini uyandıran çevre yönlerini ve bu çevrede yaşayan evcil ve vahşi hayvanları anlatmışlardır. Ayrıca, insanların inşa ettikleri sarayları, evleri, endüstriyel başarıları ve diğerlerini de tanımlamışlar. Gece, pek çok şairin çeşitli şiirlerinde ele aldığı doğa unsurlarından biridir. Şairler geceyi tıpkı terk edilmiş konak yerleri, atları, develeri ve çölün doğasını tasvir ettikleri gibi tasvir etmişlerdir. Nitekim bazıları onu hayal güçlerinin ve zihinlerinin hoşlarına giden ibarelerle tasvir ederken, bazıları endişelerin odağı ve acı çekmenin bir anahtarı olarak tasvir etmiş ve bazıları ise onu sırların hazinesi, âşıkların ve sevgililerin buluşma yeri olarak görmüştür. Bu makale - betimleyici ve açıklayıcı yönteme göre – Batı Afrika Arap şiirinde yer alan bir doğa olayı olarak, gecenin özelliklerini vurgulamayı ve bölgenin şiirindeki delaletleri ve etkileri göstermeyi amaçlamaktadır. Ayrıca bu çalışma Batı Afrika bölgesinin yazarlarına ışık tutarak Afrika Arap edebi üretimini tanıtmayı hedeflemektedir.

Abstract

West African poets have described aspects of the environment that fascinated them and aroused their feelings, which god has deposited, such as forests, mountains, deserts, rivers, weather and climatic fluctuations, and what lives in this environment of pets and wild animals, as well as birds. They also described the palaces, homes, industrial achievements, and others that humans have excelled in. The night is one of the manifestations of nature that many of these poets dealt with in different poems. They described it as they described ruins, horses, camels, and the nature of the desert. Some depicted it as they wished for their imaginations and minds, some of them portrayed it as the focus of worries and a key to suffering, and some of them saw it as the treasury of secrets and the meeting place for lovers and lovers. Based on the foregoing, this article aims to highlight the features of the night and its significance in the poetry of West Africa. In addition, this study aims to introduce African Arabic literary production by shedding light on the authors of the West African region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAİGA, M. A. (2022). BATI AFRİKA ARAP ŞİİRİNDE TABİAT TASVİRİ (GECE ÖRNEĞİ). Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Cilt: 22 - Sayı: 1, 269–295. https://ajindex.com/articles/746154

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. A‛şâ, Meymûn b. Kays. Divânü’l-A‛şâ el-kebir. thk. Muhammed Hüseyin. İskenderiye: el-Matbaatü’n -Nemûzeciye, 1950. Âç, Muhammed el-Emin. Mine vahyi’l-muctema‛. b.y., ts. Albî, İsa Ebubekir. “el-Medinetü’l-Muzlime”, Mecelletü’l-hikme li’l-munazzameti’l-vataniyye li’t-tullâbi’l-Arabiye ve’l-İslamiye 2, (Haziran 2002): 4-28. Amir Samba. el-Edabü’s-Senegali el-Arabi. Cezayir: eş-Şeriketü’l-Vataniye li’n-neşir ve’t-tevzii, 1978. Arcî, Abdullah. ed-Divân. Bağdat: eş-Şeriketü’l-İslamiye li’t-tibaa ve’n-neşir el-mahdude, 1956. Bah, el-Hac Abdurrahman. Benâtu afkârî. b.y., ts. Bamba, Şeyh Ahmed el-Hadîm. Hakku’l-Buka. Tuba: Tabaa mahallîye,b.y., ts. Dâli, el-Hadî el-Mebrûk. Edebü İfrikya fi-mâ verâa’s-Sahra. Beyrut: Dâru sanin li’t-tibâa ve’n-neşir, 1. baskı, 1996.
  2. Diaby, Muhammed el-Emin. el-leylü’t-tavîl. Yazma eseri. Konakry: Mektebetü’ş-şair. no 98. Diakite, Muhammed. el-Fullaniyyûn ve ishâmuhum fi’l-Hadâreti’l-İslamiye bi Mali. Tunus: Zeytûne Üniversitesi, el-Ma‛hedü’l-A‛lâ li usûli’d-din, Doktora tezi,, 2006.
  3. Diop, İbrahim el-Meşâri. Divan-ü şiir. Senegal: Taba‛ mahallîye, 1985. Ebubekir, Âdem. “et-Tecdîdu’l-mevdû-î fi’ş-şiir’il-Arabi en-Nijeri (şiir’ul-vasfi enmûzecen)”, el-mecelletü’l-Arabiyye li’d-Dirâsâti’l-İslamiye ve’l-hadâre 7,(Ocak 2016): 57-82. el-Hâc, Muhammed Mustafa. “Melâmihûn Mine’ş-Şiir’il-Arabi el-İfrîki fi garbi İfrikya”, Havaliyâti’l-Câmiati’l-İslamiyeti bi’n-Nijer 3, (Haziran 1997):118-132. el-Malî, Muhamed Ahmed. “el-Humûm”, Mecelletü’s-sekâfe 52, (Nisan, 1939): 97-120. Enyâs, el-Hac Muhammed el-Halife. el-Kibrîtü’l-ahmer fi medâ-ihi’l-kutbi’l-akber. b.y., ts. Fode, Şeyh Muhammed. Nasihatü’İhvân fi-ma tahsülü bihi merdâtü’r-Rahman. b.y., ts. Fûtî, Muhammed b. Abdullah b. Suad. Kasidetün fi methi’r-resûl. Timbuktu: Ma‛hed Ahmed Baba, yazma eseri, no 421. Gladinsî, Şeyhu Ahmed Said. Hareketü’l-Lügati’l-Arabiye ve âdâbiha fi Nijerya. Riyad: Şeriketü’l-Abîke li’t-tibâa ve’n-neşir, 2. bakı, 1993. Hakîkî, Abdüsselam Murtaza. Semîretü leyleti. Nijerya: Mektebetü’ş-şair. Yazma eseri. Halil, en-Nahvi. Bilâdü'l-Şinkit: el-Menâre ve’r-Ribat. Tunus: el-Munazzametü’l-Arabiyye li’t-terbiye ve’s-sekâfe ve’l-ulûm, 1987. Hamdânî, Ebu Firâs. Dîvânu Ebî Firâs el-Hamdânî. thk. Halil ed-Düveyhî. Beyrut: Dârü’l-kitabi’l-Arabi, 1994. Hassân b. Sâbit. Dîvânu Hassân b. Sâbit. thk. Abdu Ummuhana. Beyrut: Dârü’l-Kutubi'l-İlmiyye, 2. baskı, 1994. İbn Fâris, Ahmed. Mu’cemü Mekāyîsi'l-Luga. thk. Abdüsselam Muhammed Harun. Beyrut. Dâru Sadır, ts. İbn Manzûr, Muhammed b