Dergiler / Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma / 2008 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Babadağ ve Honaz Dağı’ nda Denizli Bryofit kaynaklı tufa oluşumu

Tufa formation originating from Bryophytes in Babadağ and Honaz Mountain Denizli/Turkey

Sayfa
116–126
Yayın Tarihi
2008-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu taksonlar içinde, Didymodon tophaceus, Eucladium verticillatum, Dicranella varia, Barbula bolleana, B. cellulare, Hymenostylium recurvirostrum, Philonotis calcarea, Platyhypnidium riparioides ve Palustriella commutata en sık rastlanan karayosunlarıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Ege Bölgesi’nin önemli yükseltilerinden olan, Honaz Dağı ve Babadağ’ da Denizli tufa yapısına katılan Bryofit karayosunları, ciğerotları ve boynuzlu ciğerotları taksonları incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tufa, jeomorfolojik–hidrolojik, botanik ve kendini düzenleyici sistem olmak üzere 3 şekilde sınıflandırılabilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu taksonlar içinde, Didymodon tophaceus, Eucladium verticillatum, Dicranella varia, Barbula bolleana, B. cellulare, Hymenostylium recurvirostrum, Philonotis calcarea, Platyhypnidium riparioides ve Palustriella commutata en sık rastlanan karayosunlarıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Batı Anadolu · Bryofit · Flora

Özet

Bu çalışmada, Ege Bölgesi’nin önemli yükseltilerinden olan, Honaz Dağı ve Babadağ’ da Denizli tufa yapısına katılan Bryofit karayosunları, ciğerotları ve boynuzlu ciğerotları taksonları incelenmiştir. Tufa, jeomorfolojik–hidrolojik, botanik ve kendini düzenleyici sistem olmak üzere 3 şekilde sınıflandırılabilir. Botanik altında sınıflandırılan tufa, siyanobakteri ve bryofit taksonlarının varlığında meydana gelir. Yörede yürüttüğümüz çalışmalar sonucunda, 8 familyaya ait 17 cins altında 26 bryofit taksonunun tufa oluşumuna katıldığı belirlenmiştir. Bu taksonlar içinde, Didymodon tophaceus, Eucladium verticillatum, Dicranella varia, Barbula bolleana, B. cellulare, Hymenostylium recurvirostrum, Philonotis calcarea, Platyhypnidium riparioides ve Palustriella commutata en sık rastlanan karayosunlarıdır.

Abstract

In this study, bryophyte Antoceratophyta, Hepatıcophyta and Bryophyta taxa which involve tufa formation were investigated in Babadağ and Honaz Dağı Denizli/Turkey which are two important mountains in Western Turkey. Tufa can be classified into three basic types; geomorphologic and hydrological, self-regulating systems and botanical. Tufa which is under botanical type, occurs generally present of cyanobacteria and bryophytes. As a result of our study, 26 bryophyte taxa belonging to 17 genera and 8 families were found in tufa deposits. Didymodon tophaceus, Eucladium verticillatum, Dicranella varia, Barbula bolleana, Bryum pseudotriquetrum, B. cellulare, Hymenostylium recurvirostrum, Philonotis calcarea, Platyhypnidium riparioides and Palustriella commutata are most common mosses among these taxa

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIRMACI, M. (2008). Babadağ ve Honaz Dağı’ nda Denizli Bryofit kaynaklı tufa oluşumu. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, Cilt: 1 - Sayı: 1, 116–126. https://ajindex.com/articles/745013

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Altunel, E. 1996. Pamukkale Travertenlerinin Morfolojik Özellikleri, Yaşları Ve Eotektonik Önemleri MTA 118, 47- 64. Arnell, S. 1981. Illustrated moss flora of Fennoscandia, 1. Hepaticae. Kungaelv: Swedish Nat. Sci. Res. Coun. Atabey, E. 2002. Çatlak Sırt Tipi Laminalı Traverten-Tufa Çökellerinin Oluşumu, Mlkroskobik Özellikleri ve Diyajenezi, Kırşehlr, İç Anadolu. MTA Dergisi 123-124, 59-65
  2. Bilgin, A., Özpınar, Y. 1990. Babadağ ve Acıpayam (Denizli) dolaylarındaki ofiyolitik kayaçların başkalaşımında etmen olan fiziksel koşullar, Cumhuriyet Üniversitesi Mühendislik fakültesi dergisi C:6,7 (1,2), 65-81.
  3. Cano, M. J., Guerra. J., Ros, R. M. 1993. A Revision of The Moss Genus Crossidium (Pottiaceae) with The Description of The New Genus Microcrossidium. Plant Systematics and Evolution 188, 213-235.
  4. Crum, H. A., Anderson, L. E. 1981. Mosses of eastern North America. Columbia Univ. Press.
  5. Cunningham, E. 2005. The Origin of Tufas: Freshwater Carbonates. Sedimentology & Stratigraphy Research Paper May 6. European Commission DG Environment Nature and Biodiversity. EUR 25 Ford T. D., Pedley, H. M. 1996. A review of tufa and travertine deposits of the world. Earth Science Reviews 41, 117- 175 Frahm, J. P., Frey, W. 1983. Moosflora. Stuttgart: Verlag Eugen Ulmer. Greven, H. C. 1995. Grimmia Hedw. (Grimmiaceae,Musci) in Europe. Backhuys Publishers Leiden, The Netherlands. Herman, J. S., Lorah, M. M. 1987. CO2 Outgassing and Calcite Precipitation in Falling Springs Creek, Virginia, USA. Chemical Geology 62, 251–62.
  6. Heyn, C. C., Herrnstadt, L., Bischler, H., Jovet-Ast, S. 2004. The Bryophyte Flora of Israel and Adjacent Regions. The Israel Academy of Scıences and Humanıtıes. Hill, M. O., Bell, N., Bruggeman-Nannenga, M. A., Brugués, M., Cano, M. J., Enroth, J., Flatberg, K. I., Frahm, J. P., Gallego, M. T., Garilleti, R., Guerra, J., Hedenäs, L., Holyoak, D. T., Hyvönen, J., Ignatov, M. S., Lara, F., Mazimpaka, V., Muñoz, J., Söderström, L. 2006. Bryological Monograph: An annotated checklist of the mosses of Europe and Macaronesia. Journal of Bryology 28, 198-267.
  7. Kürschner, H., Parolly, G. 1999. Syntaxonomy, synecology, and life strategies of selected saxicolous bryophyte communities of West Anatolia and a first syntaxonomic conspectus for Turkey. Nova Hedwigia. 68, 365-391. Muñoz, J. 1999. A Revision of Grimmia (Musci, Grimmiaceae) in The Americas. 1: Latin America. Ann. Missouri Bot. Gard. 86, 118-191.
  8. Nyholm, E. 1981. Illustrated Moss Flora of Fennoscandia. Swedish