Dergiler / Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma / 2010 / Cilt: 3 - Sayı: 3

Altınbeşik Mağarası Milli Parkı’nın florası İbradı-Akseki/Antalya

Flora of Altınbeşik Cavern National Park İbradı-Akseki, Antalya/Turkey

Sayfa
85–110
Yayın Tarihi
2010-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda, taksonomik olarak 85 familya ve 337 cinse ait 605 takson tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Altınbeşik Mağarası Milli Parkı’nın florası ortaya konmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma alanından, 2002 ile 2008 yılları arasında 1607 bitki örneği toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda, taksonomik olarak 85 familya ve 337 cinse ait 605 takson tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Altınbeşik Mağarası Milli Parkı · İbradı · Akseki

Özet

Bu çalışmada, Altınbeşik Mağarası Milli Parkı’nın florası ortaya konmuştur. Araştırma alanından, 2002 ile 2008 yılları arasında 1607 bitki örneği toplanmıştır. Araştırma sonucunda, taksonomik olarak 85 familya ve 337 cinse ait 605 takson tespit edilmiştir. Teşhisi yapılan bitki örneklerinden 9 takson Pteridophyta, 596 takson ise Spermatophyta divizyosuna aittir. Yedi takson Gymnospermae altbölümüne aittir, 589 takson ise Angiospermae altbölümüne aittir. Araştırma alanında, endemik takson sayısı 69 11.40% ’dur. Altı takson, Türkiye Florası C3 karesi için yeni kayıttır. Bitkicoğrafyası analizine göre, 252 takson %41.65 Akdeniz elementi, 30 takson %4.96 İran-Turan elementi, 21 takson %3.47 Avrupa-Sibirya elementi Öksin elementi dahil ve 302 takson %49.92 çok bölgeli veya bitkicoğrafyası bölgesi bilinmeyen taksonlardır. Floristik listede takson çokluğuyla, Asteraceae 68 takson en büyük familya, Trifolium 14 takson ise en büyük cinstir

Abstract

In this study, the flora of Altınbeşik Cavern National Park was displayed. 1607 plant samples were collected from the research area between 2002 and 2008. As a result of the investigation, 605 taxa were identified which taxonomically belong to 85 families and 337 genera. Out of the plant samples diagnosed nine taxa belong to Pteridophyta and 596 taxa belong to Spermatophyta division. Seven taxa belong to Gymnospermae subdivision and 589 taxa belong to Angiospermae subdivision. In the research area, the number of endemic taxa is 69 11.40% . Six taxa are new records for the Flora of Turkey grid C3. According to the phytogeographical analysis, 252 taxa 41.65% are Mediterranean elements, 30 taxa 4.96% are Irano-Turanian elements, 21 taxa 3.47% are Euro-Siberian elements incl. Euxine element and 302 taxa 49.92% are multi-regional or are taxa whose phytogeographical regions are unknown. In the floristic list, Asteraceae 68 taxa is the largest family and Trifolium L. 14 taxa is the largest genus with the majority of taxa

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİNBİLGEL, İ., GÖKÇEOĞLU, M. (2010). Altınbeşik Mağarası Milli Parkı’nın florası İbradı-Akseki/Antalya. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, Cilt: 3 - Sayı: 3, 85–110. https://ajindex.com/articles/744917

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akman, Y., Ketenoğlu, O. 1987. Vejetasyon Ekolojisi (Bitki Sosyolojisi). Ankara:
  2. Ankara Üniversitesi Basımevi. Akman, Y. 1999. İklim ve Biyoiklim. Ankara:
  3. Kariyer Matbaacılık. Alçıtepe, E. 1998. Termessos Milli Parkı (Antalya) Florası Üzerinde Bir Araştırma. Antalya: Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Anonymus, 1970. Antalya Havzası Toprakları. Ankara: Toprak Etüdleri ve Haritalama Dairesi. Atalay, İ. 1988. Toros Dağları’nda Karstlaşma ve Karstik Alanların Ekolojisi. Jeomorfoloji Derg. Sayı 16: 1-8.
  4. Behçet, L., Özgökçe, F., Ünal, M., Karabacak, O. 2009. The flora of Kırmızı Tuzla (Karaçoban, Erzurum/Turkey) and Bahçe Tuzlası (Malazgirt, Muş/Turkey) and their environment. BioDiCon 2/3: 122-155.
  5. Braun-Blanquet, J. 1951. Pflanzensoziologie. Grundzüge der vegetationskunde. Wien. Braun-Blanquet, J. 1964. Pflanzensoziologie. Grundzüge der Vegetationskunde, ed. 3, Wien - New York: Springer. Burimmitt, R.K., Powell, C.E. (eds.). 1992. Authors of Plant Names. Kew: Royal Botanic Gardens. Çinbilgel, İ., Eren, Ö., Gökçeoğlu, M., Parolly, G. 2006. Aristolochia lycica Davis & Khan, In: Parolly, G. & Eren, Ö. (ed.) Contributions to the flora of Turkey, I – Willdenowia 36: 824-825.
  6. Çinbilgel, İ., Karadeniz, A., Gökceoğlu, M. 2007. Morphological and Anatomical Study On Endemic Saponaria pamphylica Boiss. & Heldr. (Caryophyllaceae). Nobel Journal of Applied Biological Sciences 1 (2): 19–25.
  7. Davis, P.H. (ed.). 1965-1985. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol: 1-9. Edinburg: Edinburg Univ. Press.
  8. Davis, P.H., Mill, R.R., Tan, K. 1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol: 10, Edinburg: Edinburg Univ. Press.
  9. Demirelma, H. 2006. Derebucak (Konya) – İbradı ve Cevizli (Antalya) Arasında Kalan Bölgenin Florası. Konya: Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi. Donner, J. 1990. Distribution Maps to P.H. Davis, “Flora of Turkey, 1-10”.Linzer Biol Beitr 22 (2), 381-515.
  10. Donner, J. 2007.
  11. Türkiye Bitkileri Yayılış Haritaları, Çolak, H.A. (ed.). İstanbul:
  12. Lazer Ofset Matbaa. Duman, H., Duran, A. 2001. A new species of Arabis L. (Brassicaceae) from South Anatolia. Israel Journal of Plant Sciences Vol. 49, pp. 237-240.
  13. Duran, A., Duman, H. 1998. New Floristic Records for the Grid Square C3 (Akseki-Antalya-Turkey). Turk J Bot 22: 209-212.
  14. Duran, A., Duman, H. 1999. Two new Species of Umbelliferae from Southern Turkey. Edinb J Bot 56 (1): 47-53.
  15. Duran, A. 2001. Otluk-Gidefi Dağları (Akseki) Florası ile Batı Toroslar Geçi