KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma / 2015 / Cilt: 8 - Sayı: 3

Sarıçalı Dağı ve Çevresinin Nallıhan / Ankara Florası

The flora of Sarıçalı Mountain and arounds Nallıhan, Ankara/Turkey

Ece Gökçe ÇAKIR
Gül Esma AKDOĞAN
Göknur MERAL
Sayfa
267–289
Yayın Tarihi
2015-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma alanı, Ankara ilinin kuzeybatısında yer almaktadır. 2010-2011 tarihleri arasında çalışma alanından toplanan bitki örneklerinin değerlendirilmesi sonucu 936 tür ve türaltı seviyede takson tespit edilmiştir. 119 takson endemik olup endemizm oranı %12,7’dir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma alanı, Ankara ilinin kuzeybatısında yer almaktadır. 2010-2011 tarihleri arasında çalışma alanından toplanan bitki örneklerinin değerlendirilmesi sonucu 936 tür ve türaltı seviyede takson tespit edilmiştir. 119 takson endemik olup endemizm oranı %12,7’dir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma alanı, Ankara ilinin kuzeybatısında yer almaktadır. 2010-2011 tarihleri arasında çalışma alanından toplanan bitki örneklerinin değerlendirilmesi sonucu 936 tür ve türaltı seviyede takson tespit edilmiştir. 119 takson endemik olup endemizm oranı %12,7’dir.
💡
Sonuç & Katkı:Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı şöyledir: Avrupa-Sibirya elementi 99 %10,6 , İran-Turan elementi 126 % 13,5 , Akdeniz elementi 98 % 10,5 ve geniş yayılışlılar ile fitocoğrafik bölgesine karar verilemeyenler ise 613 %65,5 ’dir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010-2011 Verileri
⚙️Değişkenler:flora · Sarıçalı Dağı · Nallıhan

Özet

Araştırma alanı, Ankara ilinin kuzeybatısında yer almaktadır. 2010-2011 tarihleri arasında çalışma alanından toplanan bitki örneklerinin değerlendirilmesi sonucu 936 tür ve türaltı seviyede takson tespit edilmiştir. 119 takson endemik olup endemizm oranı %12,7’dir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı şöyledir: Avrupa-Sibirya elementi 99 %10,6 , İran-Turan elementi 126 % 13,5 , Akdeniz elementi 98 % 10,5 ve geniş yayılışlılar ile fitocoğrafik bölgesine karar verilemeyenler ise 613 %65,5 ’dir

Abstract

Research area, is located northwest of Ankara. The plant specimens were collected between the years of 20102011. As a result of identification of plant specimens 936 species and subspecies taxa determined. 119 taxa are endemic and rate of endemism is 12,7 %. The phytogeographical distribution of taxa is as follows; Euro-Siberian elements are 99 10,6% , Irano-Turanian elements are 126 13,5% , Mediterranean elements are 98 10,5% and widespread an others which their region unclarified are 613 65,5%

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAKIR, E. G., AKDOĞAN, G. E., MERAL, G. (2015). Sarıçalı Dağı ve Çevresinin Nallıhan / Ankara Florası. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, Cilt: 8 - Sayı: 3, 267–289. https://ajindex.com/articles/744637

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Akaydın, G. 2009.
  2. Beytepe Bitkileri, Hacettepe Üniversitesi Yayınları, Ankara, 1-296.
  3. Akman, Y. 1974. Contribution à l’étude de la flore de la region de Beypazarı Karaşar et de Nallıhan, Fen Fakültesi Tebliğler Dergisi, 1-48.
  4. Akman, Y. 1990.
  5. İklim ve Biyoiklim, Palme Yayınları,
  6. Ankara.
  7. Aksoy, N. 2009. Karakiriş Dağı (Seben- Nallıhan) Florası, Ormancılık Dergisi, 5/2: 104-120. Anonim, 1987. Ankara ili verimlilik Envanteri ve Gübre ihtiyaç raporu, Tarım Orman ve Köy işleri Bakanlığı Köy hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara, 2-10. Anonim, 1992.
  8. Ankara İli Arazi Varlığı, Tarım Orman ve Köy işleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara. Anonim, 2011.
  9. Ankara İklim Verileri, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
  10. Arıhan, O.,Güvenç, A. 2009. Ankara Çevresinde Yetişen Söğüt Türleri, Ot Sistematik Botanik Dergisi, 16/1: 15-52. Aydoğdu,M., Türker, H., 1992.
  11. Ayaş, Güdül, Beypazarı ve Polatlı (A3 Ankara) arasında kalan Bölgenin florası.Gazi Eğitim Fak. Dergisi. 8 /4: 297-317.
  12. Aytaç, Z. 1997. The Revision of the Section Dasyphllum Bunge of the Genus Astragalus L. of Turkey, Turkish Journal of Botany,:31-57.
  13. Brummitt, R.K., Powell, C.E. 1999.
  14. Authors of Plant Names, The Royal Botanic Gardens, Kew, USA. Buttler, K.P. 1991. Field Guide to Orchids of Britain and Europe, The Crowood Press,
  15. Marlborough. Davis, P.H. (ed.). 1965–1985. Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Edinburgh Univ. Press,
  16. Edinburgh, Vol. 1–9.
  17. Davis, P.H. (ed.), Mill, R.R, Tan, K. 1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Edinburgh Univ. Press., Edinburgh, Vol. 10. Doğan, M, Akaydın, G. 2007. Synopsis of Turkey Acantholimon Boiss. (Plumbaginaceae), Botanical Journal of the Linnean Society, 154: 397-419.
  18. Dönmez, A.A. 2004. The Genus Crataegus L. (Rosaeceae) with special reference to hybridisation and biodiversity in Turkey, Turk J. Bot., 28: 29–37.
  19. Ekim, T. ve ark. 2000.
  20. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı, Türkiye Tabiatını Koruma Derneği, Van 100. Yıl Üniversitesi,
  21. Ankara.
  22. Feinbrun-Dothan, N. 1986. Flora Palaestina, part 4, The Israel Academy of Science and Humanities, Jerusalem Academic Press,
  23. Israel. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., Babaç, M.T. (edlr.) 2012. Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını. İstanbul.
  24. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T., Baser, K.H.C. 2000. Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Edinburgh Univ. Press., Edinburgh. Vol. 11. IUCN, 2010. Guid