KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Eğitimde Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Ekseninde Kadın Üniversitelerinin Yeri Üzerine Bir Değerlendirme

Tuğçe GÜR TÜRKDOĞAN
Evşen ALTUN ASLAN
Sayfa
21–30
Yayın Tarihi
2020-06-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bilgiler ekseninde çalışmada, kadın üniversiteleri gibi tek cinsiyete dayalı olan ve sadece kadınların eğitim alabildiği eğitim kurumlarının eğitimde toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin yeniden üretimine neden olabileceği gösterilmeye çalışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Eğitim, ırk, dil, din, cinsiyet ayrımı yapılmaksızın toplumun her kesimine sunulan bir kamu hizmetidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu eksende bu çalışma sadece kadın öğrencilerin eğitim alabildikleri bu yükseköğretim modelinin eğitimde cinsiyet eşitliği ilkesini nasıl etkilediğini sorunsallaştırmakta ve buna yönelik olarak 11.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bilgiler ekseninde çalışmada, kadın üniversiteleri gibi tek cinsiyete dayalı olan ve sadece kadınların eğitim alabildiği eğitim kurumlarının eğitimde toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin yeniden üretimine neden olabileceği gösterilmeye çalışılmaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eğitim · Karma Eğitim · Toplumsal Cinsiyet

Özet

Eğitim, ırk, dil, din, cinsiyet ayrımı yapılmaksızın toplumun her kesimine sunulan bir kamu hizmetidir. Kadın ve erkeklerin, eğitime erişimde sahip olmaları gereken eşitlik kadar birlikte eğitim almaları da bireysel ve toplumsal gelişim açısından oldukça önemlidir. Bu bağlamda eğitimin her kademesinde karma eğitim modelinin benimsenmesi bu bireysel ve toplumsal gelişim açısından oldukça önemlidir. Ancak tarihsel süreçte tek cinsiyete dayalı eğitim uygulamaları da oldukça yaygındır. Eğitimin her kademesinde görülen tek cinsiyete dayalı eğitimin yükseköğretim kademesinde en bilinen örneklerinden biri kadın üniversiteleridir. Türkiye’de de 11. Kalkınma Planı’nda Japonya örneği incelenerek kadın üniversitelerinin kurulmasına yönelik düzenleme yer almıştır. Bu eksende bu çalışma sadece kadın öğrencilerin eğitim alabildikleri bu yükseköğretim modelinin eğitimde cinsiyet eşitliği ilkesini nasıl etkilediğini sorunsallaştırmakta ve buna yönelik olarak 11. Kalkınma Planında hedeflenen eğitim politikasını feminist yöntem aracılığıyla analiz etmektedir. Bu bilgiler ekseninde çalışmada, kadın üniversiteleri gibi tek cinsiyete dayalı olan ve sadece kadınların eğitim alabildiği eğitim kurumlarının eğitimde toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin yeniden üretimine neden olabileceği gösterilmeye çalışılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜRKDOĞAN, T. G., ASLAN, E. A. (2020). Eğitimde Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Ekseninde Kadın Üniversitelerinin Yeri Üzerine Bir Değerlendirme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 21–30. https://ajindex.com/articles/744056

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Altan, A. (2009). Cins Cins Mekân. İstanbul:
  2. Varlık Yayınları.
  3. Anderson, J. E (2003). Public Policymaking An Introduction, (15th ed.). New York: Houghton Mifflin Company. Avrupa Komisyonu (2010), Eğitim Çıktılarında Cinsiyet Farklılıkları: Avrupa’da Alınan Tedbirler ve Mevcut Durum, 08.03.2020 tarihinde http://sgb.meb.gov.tr/eurydice/kitaplar/Egitim_ciktilarinda_cinsiyet_farkliliklari/Egitim_ciktilarinda_cinsiyet_farkliliklari.pdf adresinden alındı. Arms, E. (2007), Gender Equity In Coeducational And Single-Sex Environments, Handbook for Achieving Gender (Ed. Klein, Susan S. vd.), Equity Through Education, NewYork: Routledge: 171-190.
  4. Babaoğlu, C. (2017). Kamu Politikası Analizine Yönelik Kavramsal ve Kuramsal Bir Çerçeve, Yönetim Bilimleri Dergisi, 15(30), 511-532.
  5. Bijlani, D. & Utreja D. (2016). Comparative Analysis of Feminism-Related Ideologies among Students in Single-Sex and Coeducational Institutions, The International Journal of Indian Psychology, 3(3). Bimark, M (1998), Oryantalist Söylem ve Japonya: Meiji Dönemi (1868-1912)
  6. Japon Kadın Hareketi Tarihini Okumak, Kültür ve İletişim, 1(1), 65-89.
  7. Bora, Aksu (2012), Toplumsal Cinsiyete Dayalı Ayrımcılık, Ayrımcılık Çok Boyutlu Yaklaşımlar (Der. K. Çayır ve M. A. Ceyhan), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 175-189.
  8. Butler, J. (2010), Cinsiyet Belası Feminizm ve Kimliğin Altüst Edilmesi, (çev. Başak Ertür) İstanbul:
  9. Metis Yayınları.
  10. Çakır, S. (2010). Feminizm Ataerkil İktidarın Eleştirisi, 19. Yüzyıldan 20. Yüzyıla Modern Siyasal İdeolojiler (Der. B. Örs), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 413-475.
  11. Coşkun, A. (2015). Türkiye’de Kadın Eğitimi ve Dinselleşme Bağlamında Karma Eğitim Tartışması. Eleştirel Pedagoji Dergisi, (38) 32-42.
  12. Coşkun, A. (2018). Türkiye’deki Karma Eğitim Uygulamasına Yönelik Öğretmen Görüşleri, Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 16 (64): 43-93.
  13. Crawford-Ferre, G. H. & Wiest, L. R. (2013). Single-Sex Education in Public School Settings. The Educational Forum, 77(3), 300–314.
  14. Çelik, F. E. (2008). Çalışma Alanı Olarak Kamu Politikası. Amme İdaresi Dergisi, 41(3), 41-72.
  15. Devlet Planlama Teşkilatı (1963). Kalkınma Planı (Birinci Beş Yıl) 1963-1967. Ankara. 15.03.2020 tarihinde http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/Birinci-Beş-Yıllık-Kalkınma-Planı-1963-1967%E2%80%8B.pdf adresinden alındı. Devlet Planlama Teşkilatı (1979). Kalkınma Planı (Dördüncü Beş Yıl) 1979-1983. Ankara. 15.04.2020 tarihinde http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/Dördüncü-B