Dergiler / Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 14 - Sayı: 2

AKRAN ARACILI FİZİKSEL AKTİVİTELERİN OTİZM SPEKTRUM BOZUKLUĞU OLAN ÇOCUKLARIN İLETİŞİM EKSİKLİĞİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

THE EFFECT OF PEER-MEDIATED PHYSICAL ACTIVITIES ON COMMUNICATION DEFICITS OF CHILDREN WITH AUTISM SPECTRUM DISORDERS

Sayfa
233–245
Yayın Tarihi
2020-08-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, uygulama grubundaki OSB olan çocukların iletişim eksikliğinde akran aracılı fiziksel aktiviteler sonrası olumlu yönde anlamlı bir azalma olduğunu göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, akran aracılı fiziksel aktivitelerin otizm spektrum bozukluğu (OSB) olan çocukların iletişim eksikliği üzerindeki etkisi incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma grubu, OSB olan 12 çocuk ve tipik gelişim gösteren (TGG) 6 çocuktan oluşmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, uygulama grubundaki OSB olan çocukların iletişim eksikliğinde akran aracılı fiziksel aktiviteler sonrası olumlu yönde anlamlı bir azalma olduğunu göstermiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Otizm Spektrum Bozukluğu · İletişim Eksikliği · Akran Aracılı

Özet

Bu çalışmada, akran aracılı fiziksel aktivitelerin otizm spektrum bozukluğu (OSB) olan çocukların iletişim eksikliği üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışma grubu, OSB olan 12 çocuk ve tipik gelişim gösteren (TGG) 6 çocuktan oluşmuştur. Katılımcılar random olarak bir uygulama grubuna (OSB olan çocuklar n= 6, ortalama yaş= 12.66; TGG çocuklar n= 6, ortalama yaş= 12.83) ve bir kontrol grubuna (OSB olan çocuklar n = 6, ortalama yaş= 12.33) ayrılmıştır. Uygulama grubunda yer alan çocuklar ile birlikte 10 hafta süreyle akran aracılı fiziksel aktiviteler gerçekleştirilmiştir. Veriler, Gilliam Otizm Derecelendirme Ölçeği-2 kullanılarak elde edilmiştir. Ölçek, OSB olan çocuklara ön test, son test ve izleme testi olarak uygulanmıştır. Bulgular, uygulama grubundaki OSB olan çocukların iletişim eksikliğinde akran aracılı fiziksel aktiviteler sonrası olumlu yönde anlamlı bir azalma olduğunu göstermiştir. OSB olan çocukların iletişim eksikliğinde gözlenen bu olumlu değişimin, araştırmadan bir ay sonra elde edilen izleme testinde devam ettiği saptanmıştır. Sonuç olarak, akran aracılı fiziksel aktivitelerin OSB olan çocukların iletişim eksikliği üzerinde olumlu yönde bir etki oluşturduğu izlenimi edinilmiştir.

Abstract

This study examined the effect of peer-mediated physical activities on communication deficits of children with autism spectrum disorders (ASD). The study group constituted of 12 children with ASD and 6 typically developing (TD) children. Participants were randolmly divided into an application group (children with ASD n = 6; TD children n = 6) and a control group (children with ASD n = 6). Peer-mediated physical activities were carried out for 10 weeks with children with ASD in the application group. Data were obtained using the Gilliam Autism Rating Scale-2. The scale was administered to children with ASD as pre-test, post-test and follow up test. The findings showed that there was a positively significant decrease in the communication deficits of children with ASD in the application group after peer-mediated physical activities. It was determined that this positive change observed in the communication deficits of children with ASD continued in the follow-up test one month after the study. As a result, it was gained the impression that peer-mediated physical activities had a positive effect on communication deficits of children with ASD.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YARIMKAYA, E., İLHAN, L. (2020). AKRAN ARACILI FİZİKSEL AKTİVİTELERİN OTİZM SPEKTRUM BOZUKLUĞU OLAN ÇOCUKLARIN İLETİŞİM EKSİKLİĞİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 233–245. https://ajindex.com/articles/741736

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. American Psychiatric Association. (2013). The diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5), USA: American Psychiatric Association
  2. Landa RJ., Holman KC., Garrett-Mayer E. (2007). Social and communication development in toddlers with early and later diagnosis of autism spectrum disorders. Archives of General Psychiatry. 64(7), 853-864
  3. Ingersoll B., Lalonde K. (2010). The impact of object and gesture imitation training on language use in children with autism spectrum disorder. Journal of Speech, Language, and Hearing Research. 53(4), 1040-1051
  4. Callahan EH., Gillis JM., Romanczyk RG., Mattson RE. (2011). The behavioral assessment of social interactions in young children: An examination of convergent and incremental validity. Research in Autism Spectrum Disorders. 5(2), 768-774
  5. Orsmond GI., Shattuck PT., Cooper BP., Sterzing PR., Anderson KA. (2013). Social participation among young adults with an autism spectrum disorder. Journal of Autism and Developmental Disorders. 43(11), 2710-2719
  6. Davis NO., Carter AS., Volkmar FR., Paul R., Rogers SJ., Pelphrey KA. (2014). Social development in autism. In: F. R. Volkmar, R. Paul, S. J. Rogers, K. A. Pelphrey (Eds.). Handbook of autism and pervasive developmental disorders, New Jersey: John Wiley & Sons
  7. Lee J., Vargo KK. (2017). Physical activity into socialization: A movement-based social skills program for children with autism spectrum disorder. Journal of Physical Education, Recreation & Dance. 88(4), 7-13
  8. Özen A. (2015). Effectiveness of siblings-delivered iPad game activities in teaching social interaction skills to children with autism spectrum disorders. Educational Sciences: Theory & Practice. 15(5), 1287-1303
  9. Chu CH., Pan CY. (2012). The effect of peer- and sibling-assisted aquatic program on interaction behaviors and aquatic skills of children with autism spectrum disorders and their peers/siblings. Research in Autism Spectrum Disorders. 6(3), 1211-1223
  10. Trent JA., Kaiser AP., Wolery M. (2005). The use of responsive interaction strategies by siblings. Topics in Early Childhood Special Education. 25(2), 107-118
  11. Aydın A. (2016). Development of the parent form of the preschool children’s communication skills scale and comparison of the communication skills of children with normal development and with autism spectrum disorder. Educational Sciences: Theory & Practice. 16(6), 2005-2028
  12. Bellini S., Peters JK., Benner L., Hopf A. (2007). A meta-analysis o