KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 14 - Sayı: 2

ÇOCUK OYUNLARININ İLKOKUL ÖĞRENCİLERİNİN SOSYAL BECERİ DÜZEYLERİNE ETKİSİ

Alpaslan GÖZLER
Büşra Nur TURAN
Mehmet TURAN
Sayfa
186–201
Yayın Tarihi
2020-08-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre öğrencilerin sosyal beceri puanları oyunda tercih ettikleri kişi sayısı, oyun oynarken tercih ettikleri oyun alanları ve günde oyun oynama süresi değişkenlerine göre istatistiksel anlamda anlamlı farklılık göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sınıfta öğrenim gören tesadüfi şekilde belirlenmiş 340 öğrencinin sosyal beceri düzeylerinin, cinsiyet, tercih ettiği oyun alanı, oyunda tercih ettiği kişi sayısı ve günde oyun oynama süresi değişkenlerine göre farklılaşma durumunu ortaya koymak ve ölçek sonucunda aldıkları puanlar arasındaki farklılıkları belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın örneklem grubunu Kayseri’de farklı okullardan tesadüfi şekilde seçilen 180 erkek ve 160 kız olmak üzere 340 4. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre öğrencilerin sosyal beceri puanları oyunda tercih ettikleri kişi sayısı, oyun oynarken tercih ettikleri oyun alanları ve günde oyun oynama süresi değişkenlerine göre istatistiksel anlamda anlamlı farklılık göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Oyun · Sosyal Beceri · İlkokul öğrencisi

Özet

Çalışmanın amacı 4. Sınıfta öğrenim gören tesadüfi şekilde belirlenmiş 340 öğrencinin sosyal beceri düzeylerinin, cinsiyet, tercih ettiği oyun alanı, oyunda tercih ettiği kişi sayısı ve günde oyun oynama süresi değişkenlerine göre farklılaşma durumunu ortaya koymak ve ölçek sonucunda aldıkları puanlar arasındaki farklılıkları belirlemektir. Çalışmanın örneklem grubunu Kayseri’de farklı okullardan tesadüfi şekilde seçilen 180 erkek ve 160 kız olmak üzere 340 4. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada, Riggio (1989) tarafından geliştirilen sosyal beceri envanteri ve araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır. sosyal beceri envanteri; duyuşsal anlatımcılık, duyuşsal duyarlık, duyuşsal kontrol, sosyal anlatımcılık, sosyal duyarlık ve sosyal kontrol alt boyutlarından oluşmaktadır. Yapılan çalışmada envanterin sosyal anlatımcılık, sosyal duyarlık ve sosyal kontrol alt boyutları kullanılmıştır. Ölçekten elde edilen puanların arasındaki farklılığı ortaya koyabilmek için cinsiyet değişkeni için t test istatistiği kullanılırken, oyunda tercih ettikleri oyun alanı, tercih ettikleri kişi sayısı ve günde oyun oynadıkları süre değişkenleri için tek yönlü varyans analizi test istatistiği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin sosyal anlatımcılık, sosyal duyarlık ve sosyal kontrol alt boyutlarında elde ettikleri puan ortalamaları cinsiyet değişkenine göre farklılaşmamaktadır. Elde edilen bulgulara göre öğrencilerin sosyal beceri puanları oyunda tercih ettikleri kişi sayısı, oyun oynarken tercih ettikleri oyun alanları ve günde oyun oynama süresi değişkenlerine göre istatistiksel anlamda anlamlı farklılık göstermektedir. Çocuklara sosyal anlamda ve akademik yaşantılarında oyunlarla daha iç içe olma imkânı verilmelidir. Gelişim süreçleri, farklı gelişim alanlarını destekleyecek şekilde oyunlarla desteklenmelidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖZLER, A., TURAN, B. N., TURAN, M. (2020). ÇOCUK OYUNLARININ İLKOKUL ÖĞRENCİLERİNİN SOSYAL BECERİ DÜZEYLERİNE ETKİSİ. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 186–201. https://ajindex.com/articles/741732

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Özer A., Gürkan C., Ramazanoğlu O. (2006). Oyunun çocuk gelişimi üzerine etkileri. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları. 5(6), 67 -79
  2. Varışoğlu B., Şeref İ., Gedik, M., Yılmaz İ. (2013). Türkçe dersinde uygulanan eğitsel oyunlara yönelik tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı. 6(11), 1060–1081
  3. Yıldız E., Şimşek Ü., Aras H. (2017). Eğitsel oyun yönteminin öğrencilerin sosyal becerileri, okula ilişkin tutumları ve fen öğrenimi kaygıları üzerine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi. 11(1), 281-400
  4. Piaget J. (1962). Play, Dreams and imitation in childhood. Norton, New York
  5. Hazar M. (1996). Beden eğitimi ve sporda oyunla eğitim. Tutibay Yayınları. Ankara
  6. Papatya E. (2012). Otizmli çocukların oyun becerileri ile davranış ve sosyal beceri özelliklerinin karşılaştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi, Edirne
  7. Çangır M. (2008). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi derslerinde eğitsel oyun yönteminin uygulanma durumu (Tuzla örneği). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul
  8. Bayram E., Özgül E., Kaplan G., Ünal HA., Yapağılı H., Demir K. (1999). İlköğretimde drama 1 (Öğretmen için). MEB Yayınları, Ankara
  9. Akandere M. (2003). Eğitici okul oyunları. Nobel Yayıncılık, Ankara
  10. Arslan Y., Bulgu N. (2010). Oyunla toplumsallaşma. Pamukkale Journal of Sport Science. 1(1), 8-22
  11. Çubukçu Z., Girmen P. (2010). Beceri gelişiminde oyunların yeri ve okulda oynanan oyunlara ilişkin öğrenci görüşleri, Günümüzde Çocuk Oyunlarında ve Oyuncaklarında Yaşanan Değişimler Sempozyumu, Ankara
  12. Karasar N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayınları. Ankara, 207
  13. Çıngı H. (1994). Örnekleme kuramı. Hacettepe Üniversitesi Basımevi. Ankara
  14. Yüksel G. (2004). Sosyal beceri envanteri el kitabı, Ankara: Asil Yayın Dağıtım
  15. Broadhead P. (1997). Promoting sociability and cooperation in nursery settings. British Educational Research Journal. 23, 513-531
  16. Stanley M. (2010). Çocuk ve beceri, Ekinoks Yayıncılık. İstanbul
  17. Woolf A. M. (2013). Social and emotional aspects of learning: Teaching and learning or playing and becoming. pastoral care in education. An International Journal of Personal, Social and Emotional Development. 31(1), 28-42
  18. Durualp E., Aral, N. (2010). Altı yaşındaki çocukların sosyal bece