Dergiler / Batman Akademi Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 2

İSLAM HUKUKUNA GÖRE TEKFIR ÇEŞİTLERİ VE KURALLARI

THE TYPES AND RULES OF TEKFIR ACCORDING TO ISLAMIC LAW

Sayfa
109–120
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle yargı kararıyla sabit olması dışında hiçbir kimse veya kurum, kâfir sayılmasına sebep olan söz, fiil ve davranışları sebebiyle belli bir kişiyi ve kişileri tekfir edemez.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dinin korunması, zarûrât-ı diniyye diye bilinen beş temel ilkenin başında gelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İslam hukukundaki birçok hüküm, bu ilke ile ilgilidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle yargı kararıyla sabit olması dışında hiçbir kimse veya kurum, kâfir sayılmasına sebep olan söz, fiil ve davranışları sebebiyle belli bir kişiyi ve kişileri tekfir edemez.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fıkıh · Fukaha · Fakıh

Özet

Dinin korunması, zarûrât-ı diniyye diye bilinen beş temel ilkenin başında gelmektedir. İslam hukukundaki birçok hüküm, bu ilke ile ilgilidir. Bu önemine rağmen, geçmişte olduğu gibi günümüzde de elinde kat’i bir delil olmaksızın Müslümanları kolayca tekfir edebilen grupların bulunması, İslam hukukuna göre tekfirin kurallarının araştırılmasını gerekli kılmıştır. Bu makalede öncelikle küfrün çeşitleri açıklanarak onun tanınmasına çalışılmıştır. Küfür ya doğuştan sonra o şekilde yetiştirilmekle ya da Müslümanken sonradan irtidat şeklinde olur. Başka bir açıdan küfrün kalbî, kavlî ve amelî küfür olmak üzere üç çeşidi vardır. Makalede ikinci olarak İslam hukukuna göre tekfirin kuralları tespit edilmeye çalışılmıştır. Müslümanların tekfir edilmesi, taassup ve heva yoluyla olmayıp bunun belli kuralları vardır. Tekfir hükmünün kaynağı şeriattır, irtidata karar vermek ise yargıya aittir. Yargı, diğer konularda olduğu gibi irtidat konusunda da karar verirken açık delilleri dikkate alıp şüphe ve ihtimal olduğu durumlarda kâfir hükmü veremez. Bu nedenle yargı kararıyla sabit olması dışında hiçbir kimse veya kurum, kâfir sayılmasına sebep olan söz, fiil ve davranışları sebebiyle belli bir kişiyi ve kişileri tekfir edemez.

Abstract

It is known that the religion is the first of five necessities that Islamic law aims to preserve them, but a group of people has appeared who facilitated the removal of Muslims from Islam without a certain evidence from Islamic law.The research gives the sections of disbelief (kufr) which is divided to an original disbelief and an accidental disbelief, it is divided also to disbelief in the heart, disbelief by saying and disbelief in action. The research has also establishes the rules of removal Muslims from Islam according to Islamic law. These rules are: Takfir is shar' i judgment, Judgment of apostasy issues by the judiciary, if there is suspicion or probability, there is no Takfir, Judgment according to the apparent and leave the conscience, and unidentified takfir does not require particular takfir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

RABİE, M. N. A. (2018). İSLAM HUKUKUNA GÖRE TEKFIR ÇEŞİTLERİ VE KURALLARI. Batman Akademi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 109–120. https://ajindex.com/articles/740674

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. ابن الشاط، قاسم بن عبد الله. إدرار الشروق على أنواء الفروق. مصر: عالم الكتب، بدون تاريخ ابن الهمّام، كمال الدين محمّد بن عبد الواحد السيواسي. فتح القدير. بيروت: دار الفكر، بدون تاريخ ابن تيمية، تقي الدين أحمد بن عبد الحليم بن عبد السلام الحرّاني. مجموع الفتاوى. تح: عامر الجزّار وأنور الباز. الطبعة الثالثة. مصر: دار الوفاء، 2005 ابن حجر، أبو الفضل أحمد بن علي العسقلاني الشافعي. فتح الباري بشرح صحيح البخاري. تح: محمد فؤاد عبد الباقي. بيروت: دار المعرفة، 1379ه ابن دريد، أبو بكر محمد بن الحسن. جمهرة اللغة. تح: رمزي منير بعلبكي. الطبعة الأولى. بيروت: دار العلم للملايين، 1987 ابن عابدين، محمد أمين بن عمر بن عبد العزيز. رد المحتار على الدر المختار شرح تنوير الأبصار. الطبعة الثانية. مصر: شركة مكتبة ومطبعة مصطفى البابي الحلبي وأولاده، 1966 ابن قدامة، موفق الدين عبد الله بن أحمد بن محمد المقدسي. الكافي. تح: عبد الله عبد المحسن التركي. الطبعة الأولى. بدون مكان الطباعة: دار هجر، 1997 ابن قدامة، موفق الدين عبد الله بن أحمد بن محمد المقدسي. المغني. تح: عبد الله عبد المحسن التركي- عبد الفتاح محمد الحلو. الطبعة الثالثة. الرياض: دار عالم الكتب، 1997 ابن مفلح، برهان الدين إبراهيم بن محمد الحنبلي. الـمُبدع شرح الـمُقنع. تح: محمد حسن إسماعيل الشافعي. الطبعة الأولى. بيروت: دار الكتب العلمية، 1997 ابن مفلح، شمس الدين محمد المقدسي. الفروع. تح: عبد الله المحسن التركي. الطبعة الأولى. بيروت: مؤسسة الرسالة، 2003 ابن منظور، جمال الدين محمد بن مكرم بن علي الرويفعي الإفريقي. لسان العرب. الطبعة الثالثة. بيروت: دار صادر، 1414ه ابن نُجيم المصري، زين الدين بن إبراهيم بن محمد. البحر الرائق شرح كنز الدقائق. الطبعة الثانية. القاهرة: دار الكتاب الإسلامي، بدون تاريخ أبو يوسف، القاضي يعقوب بن إبراهيم بن سعد. الخراج. الطبعة الثالثة. القاهرة: المطبعة السلفية، 1382 البُجَيْرَمي، سليمان بن محمد بن عمر المصري. تحفة الحبيب على شرح الخطيب. بيروت: دار الفكر، 1995 البخاري، محمد بن إسماعيل. صحيح البخاري. تح: عزّ الدين ضلِّي وآخرون. الطبعة الأولى. بيروت: مؤسسة الرسالة، 2008 البكري، أبو بكر عثمان بن محمد شطا الدمياطي. إعانة الطالبين على حلِّ ألفاظ فتح المُعين. الطبعة الأولى. بيروت: دار الفكر، 1997 البهوتي، منصور بن يونس بن إدريس. دقائق أولي النُهى لشرح المنتهى. تح: عبد الله المحسن التركي. الطبعة الأولى. بيروت: مؤسسة الرسالة، 2000 البهوتي، منصور بن يونس بن إدريس. كشاف القناع عن متن الإقناع. تح: محمد أمين الضِّناوي. الطبعة الأولى. بيروت: عالم الكتب، 1997 الجمل، سليمان بن عمر بن منصور العجيلي الأزهري. فتوحات الوهّاب بتوضيح شرح منهج الطلاب. بيروت: دار الفكر، بدون تاريخ الجويني، إمام الحرمين عبد الملك بن عبد الله بن يوسف بن محمد. نهاية المطلب في دراية المذهب. تح: عبد العظيم محمود الدّيب. الطبعة الأولى. بيروت: دا