Sosyal Yapımız ve Memuriyen Temayüller / Our Social Structure and Officialism Attitudes

Kaynakça (6)

1. Akın, B. (2003). “Türkiye’de Girişimcilik ve Memurluk Üzerine Mustafa Suphi ve Prens Sabahattin’den Mülhem Bir Analiz”. Piyasa Dergisi, Sayı 6-7.
2. Arslan, M. (2003). “Dr. Mahmut Arslan ile Max Weber’den Sabri Ülgener’e ‘Ahlak ve Piyasa’ Üzerine Söyleşi”. Piyasa Dergisi, Sayı 5, Kış. Aytaç, Ö. (2006). “Memurluk Zihniyeti ve Memuriyen Toplum: Prens Sabahattin’in Görüşleri Işığında Bir Çözümleme”. Dokuz Eylül Üni. Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 8, Sayı l. Baha T. (1992). Felsefe-i Ferd. İstanbul:
3. Altıkırkbeş. Bauman, Z. (2001).
4. Parçalanmış Hayat, Postmodern Ahlak Denemeleri. (İ. Türkmen, Çev.) İstanbul:
5. Ayrıntı. Berger, P.L. vd. (1985). Modernleşme ve Bilinç. (C. Cerit, Çev.). İstanbul: Pınar. Türkiye’deki bürokratik geleneğin güçlü bir yapıda olması, söz konusu bürokratik formatın tez zamanda değişeceği beklentisini boşa çıkarıyor, ancak, girişimci kültüre geçiş radikal bir görünürlük taşımasa da, en azından düşünsel bağlamda bu geçişin alt yapısını oluşturabilecek argümanların geniş bir kitle tarafından benimsenmesini de olanaklı kılıyor. Zira, bu yeni süreçte/dönemde, “memur aklı/zihni” bir prototip olarak dıştalanmakta, memuriyen toplumun temel argumanları yoğun bir eleştiri bombardımanına tutulmakta, gelişme/kalkınma yolunu tıkayan bariyerler olarak görülmekte ve bunun aşılması yönünde güçlü bir irade beyanı toplumsal yaşamda atak, girişken, kapitalist kıpırdanmalara ve yer yer girişimci kültürün ikamesi yolunda güçlü kültürel değerlerin/anlayışların yaygınlaşarak yeni iktisadi havzaların oluşmasına zemin hazırlamaktadır. Özellikle Anadolu’da 80 sonrası ortaya çıkan girişimci kentlerin, kasabaların sayısının giderek artması, bireysel/grupsal birikimlerin bir araya gelerek küçük ve orta boy işletmelerin sayısının artmasına yol açması, bunların büyük sermaye gruplarıyla boy ölçüşebilecek bir güce ulaşmaları, göz ardı edilemeyecek gelişmelerdir. Bu sürecin ve ivmenin bütün bir topluma, ülkeye yayılabilmesi, kuşkusuz, imparatorluk tecrübelerinden bize miras kalan bürokratik tortuları büsbütün elimine etmekle, bu tortuların eğitim, aile, cemaat, devlet, sivil örgütler, iktisadi kuruluşlar, gündelik yaşam vs. içindeki kök salmış uzantılarını temizlemekle ve yine, özgürleşme ve eylemde bulunma refleksimizi maksimize edecek düşünsel/politik hareketlenmelerle gerçeklik kazanacaktır. Kaynakça Akın, B. (2003). “Türkiye’de Girişimcilik ve Memurluk Üzerine Mustafa Suphi ve Prens Sabahattin’den Mülhem Bir Analiz”. Piyasa Dergisi, Sayı 6-7.
6. Arslan, M. (2003). “Dr. Mahmut