KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 12

ERGEN BİREYLER İÇİN YAŞAM BECERİLERİ

Leyla ULUS
Sayfa
516–537
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma ile ergenlik döneminde en önemli yaşam becerileri olan; öz farkındalık, öz düzenleme, empati, affetme, eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, problem çözme, kişilerarası ilişki becerileri, stresle başa çıkma, duygu düzenleme ve hedef koyma-kariyer planlama becerileri irdelenmiş, araştırmacı, eğitimci ve ailelere çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Büyüme ve gelişimin hayati bir aşaması olan ergenlik, çocukluktan yetişkinliğe bir geçiş dönemidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaşam becerileri Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından “bireylerin günlük yaşamın talepleri ve zorlukları ile etkin bir şekilde başa çıkmalarını sağlayan uyarlanabilir ve olumlu davranış yetenekleri” olarak tanımlanmaktadır. “Uyarlanabilir”, bir kişinin yaklaşımlarında esnek olduğu ve farklı durumlara uyum sağlayabileceği anlamına gelir. “Olumlu davranış”, bir kişinin ileriye baktığını ve zor durumlarda bile, çözüm bulma umudu ve fırsatları bulabileceğini ifade eder.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma ile ergenlik döneminde en önemli yaşam becerileri olan; öz farkındalık, öz düzenleme, empati, affetme, eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, problem çözme, kişilerarası ilişki becerileri, stresle başa çıkma, duygu düzenleme ve hedef koyma-kariyer planlama becerileri irdelenmiş, araştırmacı, eğitimci ve ailelere çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yaşam becerileri · ergenlik.

Özet

Büyüme ve gelişimin hayati bir aşaması olan ergenlik, çocukluktan yetişkinliğe bir geçiş dönemidir. Bu dönemde hızlı fizyolojik değişiklikler ve psikososyal olgunlaşma görülür. Yaşam becerileri Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından “bireylerin günlük yaşamın talepleri ve zorlukları ile etkin bir şekilde başa çıkmalarını sağlayan uyarlanabilir ve olumlu davranış yetenekleri” olarak tanımlanmaktadır. “Uyarlanabilir”, bir kişinin yaklaşımlarında esnek olduğu ve farklı durumlara uyum sağlayabileceği anlamına gelir. “Olumlu davranış”, bir kişinin ileriye baktığını ve zor durumlarda bile, çözüm bulma umudu ve fırsatları bulabileceğini ifade eder. Yaşam becerileri; insanların bilinçli kararlar almalarına, problem çözmelerine, eleştirel ve yaratıcı düşünmelerine, etkili iletişim kurmalarına, sağlıklı ilişkiler kurmalarına, başkalarıyla empati kurmalarına ve hayatlarını sağlıklı ve üretken bir şekilde yönetmelerine yardımcı olan psikososyal yeterlilikleri ve kişilerarası becerileri içerir. Bu araştırma ergenlerin yaşam becerileri neden ve nasıl öğrenmeleri gerektiği üzerine odaklanmıştır. Çalışma ile ergenlik döneminde en önemli yaşam becerileri olan; öz farkındalık, öz düzenleme, empati, affetme, eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, problem çözme, kişilerarası ilişki becerileri, stresle başa çıkma, duygu düzenleme ve hedef koyma-kariyer planlama becerileri irdelenmiş, araştırmacı, eğitimci ve ailelere çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ULUS, L. (2018). ERGEN BİREYLER İÇİN YAŞAM BECERİLERİ. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 12, 516–537. https://ajindex.com/articles/738008

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Aluede O., Imonikhe J. S. (2002). Secondary school students’ and teachers’ perceptions of the role of the school counsellor. Guidance & Counselling, 17(2), 46–50.
  2. Ataman Temizel, E., Dağ, İ. (2014).
  3. Stres Veren Yaşam Olayları, Bilişsel Duygu Düzenleme Stratejileri, Depresif Belirtiler ve Kaygı Düzeyi Arasındaki İlişkiler. Klinik Psikiyatri Dergisi, 17(1), 7-17
  4. Baumeister, R.F., Vohs, K.D., Tice, D.M. (2007). The strength model of self-control. Current directions in psychological science, 16(6), 351-355.
  5. Betz, N.E. (2001).
  6. Career self-efficacy. In F. Leong, A. Barak (Eds.), Contemporary models in vocational psychology (pp. 55-78).
  7. New York, NY: Rutledge. Blustein, D. L., Walbridge, M. M., Friedlander, M. L., & Palladino, D. E. (1991). Contributions of psychological separation and parental attachment to the career development process. Journal of counseling psychology, 38(1), 39. Braithwaite, S. R., Selby, E. A., Fincham, F. D. (2011). Forgiveness and relationship satisfaction: Mediating mechanisms. Journal of Family Psychology, 25(4), 551-559.
  8. Bozkulak, P.B. (2010). Okul yöneticilerinin problem çözme becerileri ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  9. Brody, G. H., Ge, X. (2001). Linking parenting processes and self-regulation to psychological functioning and alcohol use during early adolescence. Journal of Family Psychology, 15(1), 82-98.
  10. Carr, A. (2015). Pozitif psikoloji (Çev.Ümit Şendilek), Kaknüs Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. Clarke, G.N., Hawkins, W., Murphy, M., Sheeber, L.B., Lewinsohn, P.M.,Seeley, J.R. (1995). Targeted prevention of unipolar depressive disorder in an at-risk sample of high school adolescents: A randomized trial of a group cognitive intervention. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 34, 312-321.
  13. Collins, W.A. (2003). More than myth: The developmental significance of romantic relationships during adolescence. Journal of research on adolescence, 13(1), 1-24.
  14. Compas, B.E., Connor-Smith, J.K., Saltzman, H., Thomsen, A.H., Wadsworth, M.E. (2001). Coping With Stress During Childhood and Adolescence: Problems, Progress, and Potential in Theory and Research. Psychological Bulletin, 127(1), 87-127.
  15. Creasey, G., Ladd, A. (2004). Negative mood regulation expectancies and conflict behaviors in late adolescent college student romantic relationships: The moderating role of generalized attachment representations. Journal of