Dergiler / Mukaddime / 2016 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Sünnet Cemaatinden Kültür Cemiyetine

Sayfa
73–113
Yayın Tarihi
2016-04-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ulus-devletlerinin totalitarizminden bilenen bir mesiyanik siyaset anlayışından doğan örgütlenmeler, devlet karşısında sivil bir konumda oldukları halde onunla rekabet ve misilleme saikıyla mikro bir devlet tarzında kuruluş ve işleyiş göstermişler, böylece siyasî bir güç haline gelerek cemaatlerin varlık sebebini oluşturan teavünün tam aksi bir istismar ve çatışmaya yol açmışlardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çağımızda cemaatin ideolojik ve sosyolojik dönüşümü süreci, “Sünnet Cemaatinden Kültür Cemiyetine” deyimiyle anlatılabilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Burada “cemaatten cemiyete” geçiş modernleşme, “sünnetten kültüre” geçiş ise sekülerleşme sürecini özetlemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ulus-devletlerinin totalitarizminden bilenen bir mesiyanik siyaset anlayışından doğan örgütlenmeler, devlet karşısında sivil bir konumda oldukları halde onunla rekabet ve misilleme saikıyla mikro bir devlet tarzında kuruluş ve işleyiş göstermişler, böylece siyasî bir güç haline gelerek cemaatlerin varlık sebebini oluşturan teavünün tam aksi bir istismar ve çatışmaya yol açmışlardır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Modernleşme · cemaat · cemiyet

Özet

Çağımızda cemaatin ideolojik ve sosyolojik dönüşümü süreci, “Sünnet Cemaatinden Kültür Cemiyetine” deyimiyle anlatılabilir. Burada “cemaatten cemiyete” geçiş modernleşme, “sünnetten kültüre” geçiş ise sekülerleşme sürecini özetlemektedir. Bu süreç, ev ile câmi ve mahalle arasındaki irtibatı kopararak otantik cemaîleşme imkânını azaltmıştır. Modern dünyada otantik cemaîleşmenin kaybından doğan boşluğu cemiyetleşme ve sonunda örgütlenme doldurmuş; insanlar “yığınlaşma ile örgütlenme uçları arasında” ehven-i şerreynin tercihi durumunda kalmıştır. Ulus-devletlerinin totalitarizminden bilenen bir mesiyanik siyaset anlayışından doğan örgütlenmeler, devlet karşısında sivil bir konumda oldukları halde onunla rekabet ve misilleme saikıyla mikro bir devlet tarzında kuruluş ve işleyiş göstermişler, böylece siyasî bir güç haline gelerek cemaatlerin varlık sebebini oluşturan teavünün tam aksi bir istismar ve çatışmaya yol açmışlardır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GENCER, B. (2016). Sünnet Cemaatinden Kültür Cemiyetine. Mukaddime, Cilt: 7 - Sayı: 1, 73–113. https://ajindex.com/articles/7379

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. KAYNAKÇA Açık, T. (2014). “Mahalle ve Camii: Osmanlı İmparatorluğu’nda Mahalle Tipleri Hakkında Trabzon Üzerinden Bir Değerlendirme,” Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi (OTAM) Dergisi 35 (Bahar): 1-39. el-Akl, Nasır b. Abdülkerim. (2001). Sünnet ve Cemaat Kavramı. M. Beşir Eryarsoy (trc.), İstanbul:
  2. Guraba. Albert, Mathias-Brock, Lothar-Wolf, Klaus Dieter (eds.) (2000) Civilizing World Politics: Society and Community beyond the State. Lanham, MD: Rowman and Littlefield. Alexander, J. C. (2006). The Civil Sphere. Oxford: Oxford UP. Ammerman, N. T., Farnsley, A. E. (1997). Congregation and Community. New Brunswick: Rutgers UP. Anadol, C. (1991). Türk-İslam Medeniyetinde Ahîlik Kültürü ve Fütüvvetnameler. Ankara:
  3. Kültür Bakanlığı. Anderson, R. S. (2003). Spiritual Caregiving as Secular Sacrament: A Practical Theology For Professional Caregivers. London: J. Kingsley. Anjum, O. (2012).
  4. Politics, Law and Community in Islamic Thought: The Taymiyyan Moment. Cambridge: Cambridge UP. Arthur, J., Bailey, R. (2002). Schools and Community: The Communitarian Agenda in Education. London and New York: Routledge. Asher, K. (1998). T. S. Eliot and Ideology. Cambridge: Cambridge UP. Ayyad, E. S. (2013). “The ‘House of the Prophet’ or the ‘Mosque of the Prophet’?,” Journal of Islamic Studies 24 (September): 273-334.
  5. Baader, Benjamin Maria (2006)
  6. Gender, Judaism, and Bourgeois Culture in Germany, 1800–1870. Bloomington and Indianapolis: Indiana UP. Başaran, B. (2014).
  7. Selim III, Social Control and Policing in Istanbul at the End of the Eighteenth Century: Between Crisis and Order. Leiden: Brill. Bauman, Z. (2001). Community: Seeking Safety in an Insecure World. Cambridge: Polity. Bekker, C. J. (2009). “Towards a Theoretical Model of Christian Leadership” Journal of Biblical Perspectives in Leadership 2/2: 142–52.
  8. Bender, T. (1978). Community and Social Change in America. New Brunswick: Rutgers UP. Benford, Robert D.-Snow, David A. (2000) “Framing Processes and Social Movements: An Overview and Assessment,” Annual Review of Sociology 26 (August): 611–39.
  9. Berger, P., Berger, B., Kellner, H. (1974). The Homeless Mind: Modernization and Consciousness. Harmondsworth: Penguin. Beydilli, K. (2001). Osmanlı Döneminde İmamlar ve Bir İmamın Günlüğü. İstanbul: Tarih ve Tabiat Vakfı. Bouma-Prediger, Steven-Walsh, Brian J. (2008). Beyond Homelessness: Christian Faith in a Culture of Displacement. Grand Rapids: Eerdmans. Brent, J. (2009). Searching for Community: Representation, P