Dergiler / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 10

MALATYA İLİNDE ORGANİK VE KONVANSİYONEL KAYISI YETİŞTİRİCİLİĞİ YAPAN İŞLETMELERİN EKONOMİK AÇIDAN KARŞILAŞTIRILMASI

Sayfa
136–147
Yayın Tarihi
2019-12-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Konvansiyonel tarımın yanı sıra, organik tarım yapan işletme sayısı bölgede artış göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dünya’da geniş alanlarda yetiştirilen kayısı, Türkiye’nin önemli meyve türleri arasında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yüksek besin değeri ve ekonomik karlılığı ticari değerini arttırmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Konvansiyonel tarımın yanı sıra, organik tarım yapan işletme sayısı bölgede artış göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kuru Kayısı · Maliyet · Türkiye

Özet

Dünya’da geniş alanlarda yetiştirilen kayısı, Türkiye’nin önemli meyve türleri arasında yer almaktadır. Yüksek besin değeri ve ekonomik karlılığı ticari değerini arttırmaktadır. Malatya adıyla özdeşleşen kayısı, Dünya pazarlarında önemli bir yere sahiptir. Konvansiyonel tarımın yanı sıra, organik tarım yapan işletme sayısı bölgede artış göstermektedir. Bu çalışmada, her iki üretim sistemiyle yapılan yetiştiricilikte yüz yüze anket yöntemiyle toplanan veriler çapraz tablolar kullanılarak yorumlanmış, işletmelerin tarımsal yapıları ve faaliyet sonuçları karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak dekara verim organik işletmelerde 262.58 kg; konvansiyonel işletmelerde 297.90 kg olarak hesaplanmıştır. Kuru kayısı satış fiyatı ortalama 10.47 TL’ye satarak dekara 2826.06 TL brüt üretim değeri aldıkları saptanmıştır. Değişken masraflar düşüldükten sonra kayısı üretimin dekara brüt karı 1625.68 TL olarak hesaplanmıştır. Organik kayısı üretimi yapan işletmelerde ise bu oran dekara 1624 TL, konvansiyonel üretim tekniğinde ise dekara 1631.98 TL olarak belirlenmiştir. Buradan elde edilen bilgiler ışığında organik tarımda verimin düşük olması, kullanılan girdi miktarının da az olmasına rağmen üreticinin satış fiyatı açısından elde ettiği avantajının sonuç olarak yeterli gelmediğini göstermektedir. Tarım ve Orman Bakanlığının ana hedeflerinden biri olan organik tarımın arttırılması için mevcut desteklerin arttırılması, sürekli yayım çalışmalarının düzenlenmesi bölgedeki üreticinin organik tarıma yönelmesini sağlayabilecek en önemli anahtar olarak görülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİLGİN, N. A., KART, M. Ç. Ö., MISIRLI, A., TORAMAN, E. (2019). MALATYA İLİNDE ORGANİK VE KONVANSİYONEL KAYISI YETİŞTİRİCİLİĞİ YAPAN İŞLETMELERİN EKONOMİK AÇIDAN KARŞILAŞTIRILMASI. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 10, 136–147. https://ajindex.com/articles/737713

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. ACARSOY BİLGİN, N, EVRENOSOĞLU, Y, YILMAZ, K, YİĞİT, T, KOKARGÜL, R, GÖKALP, K, TÜRKOĞLU, A, BOZTEPE, Ö, KAÇAR, E, BİLEN, E, MISIRLI, A. (2016). Melez Kayısı Populasyonunun Meyve Kalite Özellikleri ile İlgili Genel Değerlendirme. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 53 (1), 25-34.
  2. AKSOY, U, ALTINDİŞLİ, A. (1999). Dünya’da ve Türkiye’de Ekolojik Tarım Ürünleri Üretimi, İhracatı Ve Geliştirme Olanakları. İstanbul Ticaret Odası Yayınları, Yayın No: 1999-70. İstanbul, 125 sayfa. ALIM, M, KAYA, G. (2011). IĞDIR’DA KAYISI TARIMI VE BAŞLICA SORUNLARI. Doğu Coğrafya Dergisi, 10 (14), 47-65. ANONİM, (1996), Ilıman İklim Meyveleri Ders Notları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi,
  3. Ziraat Fakültesi, Samsun. ASMA, B.M. (2011).
  4. Her Yönüyle Kayısı. Uyum Ajans, Malatya. ATASAY, A, İŞÇİ, M, UÇGUN, K, ÖZTÜRK, G, KAYMAK, S, AKGÜL, H. (2011). Organik ve Konvansiyonel Olarak Yetiştirilen M9 Anaçlı Bazı Elma Çeşitlerinde Farklı Besin Uygulamaların Bitkinin Morfolojik Gelişimi Üzerine Etkileri. Ziraat Fakültesi Dergisi, 6 (1), 1-6.
  5. ATAY, S, ŞAHİN, S, ÖZTÜRK, K, ÖZTÜRK, B, DEMİRTAŞ, M.N. (2011). Organik ve Konvansiyonel Kayısı Yetiştiriciliğinin Meyve Verim ve Kalitesine Etkisi. Alatarım, 10 (1): 1-6.
  6. ATIŞ, E, MİRAN, B, KENANOĞLU BEKTAŞ, Z, CANKURT, M. (2016). Farklı Pazarlama Ve Tarım Politikası Seçeneklerinin Konvansiyonel ve Organik Kuru Üzüm Arzı Üzerine Etkileri. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 31 (3), 345-352. DOI: 10.7161/omuanajas.269987. BİRİNCİ, A., ER, K. (2006). Bursa İli Karacabey İlçesinde Organik ve Konvansiyonel Şeftali Üretiminin Ekonomik Açıdan Mukayesesi ve Pazarlaması Üzerine Bir Araştırma. Tarım Ekonomisi Dergisi, 12 (1 ve 2), 19-30. Retrieved from http://journal.tarekoder.org/tr/issue/25828/272334.
  7. ENGİNDENİZ, S., KINIKLI, F., BURHAN, M., ÇELİK, C., ÖZTÜRK, G. (2017). İzmir’de Kooperatif Ortağı Olan Konvensiyonel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Organik Süt Üretme Eğilimleri. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 52 (Özel sayı), 668-686.
  8. GÜNDÜZ, O. (2015). Bulanık Veri Zarflama ile Kuru Kayısı Yetiştiren İşletmelerin Etkinlik Analizi. Tarım Bilimleri Dergisi 21 (4),: 525-537.
  9. GÜNDÜZ, O., CEYHAN, V., ESENGÜN, K.; DAĞDEVİREN, M. (2010). Kayı