KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / AURUM Mühendislik Sistemleri ve Mimarlık Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Bir Modernleşme Ütopyası: Geç Osmanlı Döneminde Galata ve Pera

A Modernization Utopia: Galata and Pera During the Late Ottoman Era

Nilay ÖZLÜ
Sayfa
113–127
Yayın Tarihi
2019-07-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda, Altıncı Daire’nin kurulması, ilk belediyecilikhizmetleri ve tarihi Galata surlarının yıkılması gibi örnekler, kentsel modernleşme bağlamında incelenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:ÖzOsmanlı fethinden sonra Suriçi İstanbul hızla dönüşmüş ve klasik Osmanlı mimari eserleriyle donatılmış olsada, Haliç’in karşı yakasında yer alan Galata ve uzantısı olan Pera’da farklı bir hikaye süregelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Cenevizdöneminden itibaren otonom bir statüye sahip olan bu bölge, gayri-Müslim yoğunluklu bir nüfus barındırmayadevam etmiş, özellikler yabancı elçiliklerin kurulması ile Avrupalı ve Levanten nüfus için bir çekim alanı halinegelmiştir. 19. yüzyıla gelindiğinde ise bölge, kozmopolit yapısı, mimari dokusu ve kentsel yerleşimi ile “tipik” birAvrupa kenti görünümüne bürünmüş, Osmanlı başkentinin “modern” yüzünü temsil etmeye başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda, Altıncı Daire’nin kurulması, ilk belediyecilikhizmetleri ve tarihi Galata surlarının yıkılması gibi örnekler, kentsel modernleşme bağlamında incelenmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Galata · Pera · Modernleşme Ütopyası

Özet

ÖzOsmanlı fethinden sonra Suriçi İstanbul hızla dönüşmüş ve klasik Osmanlı mimari eserleriyle donatılmış olsada, Haliç’in karşı yakasında yer alan Galata ve uzantısı olan Pera’da farklı bir hikaye süregelmiştir. Cenevizdöneminden itibaren otonom bir statüye sahip olan bu bölge, gayri-Müslim yoğunluklu bir nüfus barındırmayadevam etmiş, özellikler yabancı elçiliklerin kurulması ile Avrupalı ve Levanten nüfus için bir çekim alanı halinegelmiştir. 19. yüzyıla gelindiğinde ise bölge, kozmopolit yapısı, mimari dokusu ve kentsel yerleşimi ile “tipik” birAvrupa kenti görünümüne bürünmüş, Osmanlı başkentinin “modern” yüzünü temsil etmeye başlamıştır. Bumakale 19. yüzyılda Osmanlı “modernleşme ütopyası”nın kentsel alandaki etkilerini incelemektedir. DolayısıylaTanzimat’ın ilanından Jön Türk devrimine kadar olan süreçte, Galata ve Pera’nın kentsel ve mimari dönüşümümodernleşme penceresinden değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, Altıncı Daire’nin kurulması, ilk belediyecilikhizmetleri ve tarihi Galata surlarının yıkılması gibi örnekler, kentsel modernleşme bağlamında incelenmektedir.

Abstract

Abstract

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZLÜ, N. (2019). Bir Modernleşme Ütopyası: Geç Osmanlı Döneminde Galata ve Pera. AURUM Mühendislik Sistemleri ve Mimarlık Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 113–127. https://ajindex.com/articles/736967

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Akın, N. 1998. 19. yüzyılın ikinci yarısında Galata ve Pera. Beyoğlu, İstanbul:
  2. Literatür. Barata, A. 1840. Constantinopoli effigiata e descritta, Fontana Editore. Cerasi, M. 1998. “The Formation of Otoman House Types: a Comparative Study in Interaction with Neighboring Cultures”, Muqarnas 15, 116-56.
  3. Çelik, Z. 1993. The Remaking of Istanbul: Portrait of an Ottoman City in the Nineteenth Century. University of California Press.
  4. Çulcu, M.,2006.
  5. Spekülatif Marjinal Tarih Tezleri, İstanbul:
  6. E Yayınları.
  7. De Amicis, E. 1878. Constantinople. New York: G.P. Putnam’s sons. Eren, A.C. 2001. “Tanzimat”, İslam Ansiklopedisi, vol.11, İstanbul:
  8. MEB Devlet Kitapları. Ergin, O. N. 1995. Mecelle-i umûr-ı belediyye. 1-9 1-9. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Daire Başkanlığı. Ergin, O. N., and A. N. Galitekin. 1996. İstanbul şehreminleri. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Daire Başkanlığı. Eyice, S. 2006. Eski İstanbul’dan Notlar, İstanbul:
  9. Küre Yayınları.
  10. Foucault, M. 2000. “Different Spaces”, Aesthetics, Method, and Epistemology: Essential Works of Michel Foucault 1954-1984 v. 2, Penguin Books. Girardelli, P. 2007. “Levantine Architecture in Late Otoman Istanbul”, eds. M. Cerasi,. A. Petruccioli, A. Sarro, S. Weber, Multicultural Fabric and Architectural Types in the South and Eastern Mediterranean, Beirut. İnalcık, H. and D. Quataert. 2004. An economic and social history of the Ottoman empire. Cambridge: Cambridge University Press.
  11. İnalcık, H. 1993-1994. “Galata”, Dünden Bügüne İstanbul Ansiklopedisi, vol. 3, İstanbul: Tarih Vakfı. Le Corbusier, 1987. Journey to the East, ed. Ivan Zaknic, Cambridge, Massachusetts: MIT Press.
  12. Lefebvre, H. 2000.
  13. Writings on Cities, Oxford /Massachusetts: Blackwell Publishers.
  14. Lewis, B. 2002. The emergence of modern Turkey. London: Oxford University Press.
  15. Keyvaoğlu, M. C. 2017. 1870 “The Great Beyoølu Fire” in OTAM, 41 /Bahar 2017, 169-190.
  16. More, T. 2004.
  17. Utopia, Coradella Collegiate Bookshelf Edditions Ortaylı, İ. 1985. Tanzimattan Cumhuriyete yerel yönetim geleneği. İstanbul: Hil Yayın. Özer, İlbeyi. 2005. Avrupa yolunda batılaşma ya da batılılaşma: İstanbul’da sosyal değişimler. Sirkeci, İstanbul:
  18. Truva. Özlü Kayaalp, N. & E.Ö. Eyüce. 2007. “Contextualism and Adaptive Reuse: An Evaluation of a Case, La Rue Française”, ed. Ş.Öymen Gür, Livenarch III Contextualism in Architecture Procedings, vol. II, İstanbul, 413-426.
  19. Rosenthal, S. T. 1980. The politics of depency: urban r