Ayrıca güncel durumları ve “Seyfo”nun uluslararası tanınırlığı için yapılan çalışmalara değinilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’nin kadim topluluklardan biri olan Süryaniler, 20. yüzyılın ikinci yarısında Avrupa’ya kitlesel bir şekilde göç etmişlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte 6-7 Eylül olayları, Kıbrıs Harekâtı, 1980 Askerî Darbesi, Zorunlu Din Kültürü dersi, Güneydoğu Anadolu bölgesinde yaşanan PKK ve Hizbulah terör olaylarının da bu süreçteki payı incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca güncel durumları ve “Seyfo”nun uluslararası tanınırlığı için yapılan çalışmalara değinilmiştir.
Türkiye’nin kadim topluluklardan biri olan Süryaniler, 20. yüzyılın ikinci yarısında Avrupa’ya kitlesel bir şekilde göç etmişlerdir. Bu göçün ekonomik, sosyo-politik ve dinî olmak üzere muhtelif nedenlerinden söz edilmektedir. Bu çalışmada Süryanilerin yaşadığı Seyfo sonrası travma ve azınlık haklarından mahrum oluşları iki temel neden olarak varsayılmaktadır. Bununla birlikte 6-7 Eylül olayları, Kıbrıs Harekâtı, 1980 Askerî Darbesi, Zorunlu Din Kültürü dersi, Güneydoğu Anadolu bölgesinde yaşanan PKK ve Hizbulah terör olaylarının da bu süreçteki payı incelenmiştir. Ayrıca güncel durumları ve “Seyfo”nun uluslararası tanınırlığı için yapılan çalışmalara değinilmiştir.
Turgut, R. (2016). Bir Halkın Göç Hikâyesi: Süryanilerin XX. yüzyılda Türkiye’den Avrupa’ya Göç Süreci. Mukaddime, Cilt: 7 - Sayı: 2, 275–294. https://ajindex.com/articles/7368
Akdemir, S. (2009). İstanbul Mozaiğinde Süryaniler (C. 1). İstanbul:
Promat Basın Yayın. Akyüz, G. (2005). Tüm Yönleriyle Süryaniler. Mardin: Anadolu Ofset. Atalay, T. (2016). Lozan Antlaşması Öncesi ve Sonrasında Süryani Eğitim Kurumları. www.suryaniler.com, 27.06.2016.
Atto, N. (2011).
Hostages in the Homeland, Orphans in the Diaspora; Identity Discourses Among the Assyrian-Syriac Elites in the European Diaspora. Leiden: Leiden University Press.
Badem, C. (2007). Türk-Ermeni Sorunu Bibliyografyası. İstanbul:
Aras. Bar Şawme, T. (1991). Dünden Bugüne İstanbul Süryanileri. Södertälje: Nsibin. Bar Şawme, T. (1992). Avrupa’da Süryaniler 1 – İsviçre. Södertälje: Nsibin. Barsavm, A. (1996). Tur-Abdin Tarihi. Södertälje: Nsibin. Beth-Şawoce, J., Abraham, A. B. (2009). Cumhuriyet tarihi boyunca Doğu ve Batı Asurlara Karşı Baskı,
Zulüm, Asimile, Kovulma, ss. 152-251
Fikret Baikaya-Sait Çetinoğlu, Resmi Tarih Tartışmaları 8: Türkiye’de Azınlıklar, Ankara.
Bilge, Y. (1996). Süryaniler: Anadolunun Solan Rengi. İstanbul:
Yeryüzü. Bilge, Y. (1997).
Süryanilerin Yeni Hayatı Sürgünlük, Varlık, Sayı: 1075, ss. 26-27.
Bruinessen, M. V. (2012).
Reflections on Midyat and Tur Abdin, Uluslararası Midyat Sempozyumu, 7-9 Ekim 2011,
Sempozyum Bildiri Kitabı, Mardin. Dora, E. (2005). Ab’ye Katılım Sürecinde Süryaniler ve Çok Kültürlülük, Uluslararası Süryani Sempozyumu, (Yayımlanmamış Sempozyum Bildirisi), İstanbul.
Ergün, Ö. (2005). Lozan’daki Azınlık Anlayışı ve Süryaniler, Süryaniler ve Süryanilik, 1-4, haz. Ahmet Taşğın vd., C. 2, Ankara:
Orient. Erol, S. (2016).
Mazlum ve Makul, İstanbul Süryanilerinde Etno-Dinsel Kimlik İnşası ve Kimlik Stratejileri. İstanbul:
İletişim. Eryılmaz, B. (1992). Osmanlı Devlet’inde Millet Sistemi. İstanbul:
Ağaç Kitabevi.
Gaunt, D. (2007).
Katliamlar, Direniş, Koruyucular: I. Dünya Savaşı Sırasında Doğu Anadolu’da Müslüman-Hristiyan İlişkileri. İstanbul:
Belge. Gültekin, U. (2013). Agos Gazetesi, 27 Eylül 2013.
Günel, A. (1970). Türk Süryanileri Tarihi. Diyarbakır. Karataş, İ. (1995). Türkiye’de Süryani Olarak Yaşamak, Birikim Dergisi, Mart-Nisan 1995, Sayı 71-72, ss. 158-161.