Dergiler / ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi / 2014 / Cilt: 1 - Sayı: 2

KELAM VE TASAVVUF TERMİNOLOJİSİNDE BİLGİ

Sayfa
70–92
Yayın Tarihi
2014-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda ilim ve marifet kavramlarının sözlük anlamları ele alındıktan sonra, Kelam ve Tasavvuf disiplinlerindeki terim anlamları işlenmiş ve her iki kavramın birbiriyle olan ilişkisi incelenmişti

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bilginin tanımının yapılıp yapılamayacağı, mahiyetinin ne olduğu konusu, İslâm düşüncesinde çok tartışılan meselelerdendir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dolayısıyla her iki kavramın hem sözlükte hem de ıstılahta müteradif olup olmadıkları konusu tartışılmış ve bir takım farklı fikirler ortaya çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda ilim ve marifet kavramlarının sözlük anlamları ele alındıktan sonra, Kelam ve Tasavvuf disiplinlerindeki terim anlamları işlenmiş ve her iki kavramın birbiriyle olan ilişkisi incelenmişti
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kelam · Tasavvuf · ilim

Özet

Bilginin tanımının yapılıp yapılamayacağı, mahiyetinin ne olduğu konusu, İslâm düşüncesinde çok tartışılan meselelerdendir. Bilgi, Arapça’da hem ilim hem de marifet kelimeleriyle ifade edilmiştir. Dolayısıyla her iki kavramın hem sözlükte hem de ıstılahta müteradif olup olmadıkları konusu tartışılmış ve bir takım farklı fikirler ortaya çıkmıştır. Kelam ve Tasavvuf disiplinleri de bu konuları ele almış ve tartışmıştır. Kelamcılar, bilginin hem teolojik hem de epistemolojik boyutunu ele almışlardır. Kelam ilminde marifet kavramı, ilim ve imanın tanımı yapılırken ve Allah’ı bilme konusu işlenirken değinilen bir kelimedir. Bu spesifik konular dışında, her ne kadar istisnalar varsa da, genel itibariyle ilim ve marifet kavramları müteradif kabul edilmiştir. Bununla beraber kelamcılar, genel itibariyle düşünce ağını ilim kavramı üzerine kurmaya çalışmışlardır. Mutasavvıflar ilmi ise, genel olarak bilginin teolojik boyutundan ziyade, epistemolojik yönüne eğilmişlerdir. Tasavvuf disiplininde ilim ve marifet kavramlarının birbirinden farklı olduğu savunulmuştur. Ayrıca sûfîler, ilim kavramından ziyade marifet kavramını kullanmış ve düşünce ağını marifet kavramı üzerine kurmuşlardır. Çalışmamızda ilim ve marifet kavramlarının sözlük anlamları ele alındıktan sonra, Kelam ve Tasavvuf disiplinlerindeki terim anlamları işlenmiş ve her iki kavramın birbiriyle olan ilişkisi incelenmişti

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAŞA, M. (2014). KELAM VE TASAVVUF TERMİNOLOJİSİNDE BİLGİ. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 70–92. https://ajindex.com/articles/735078

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. KAYNAKÇA Abdulbâkî, Muhammed Fuâd, (1984), el-Mu’cemu’l-müfehres li elfâzi’l-Kur’ân, İstanbul, Çağrı yay. Âfîfî, Ebu’l A’lâ, (1998), Muhyiddin İbnu’l-Arabi’nin Tasavvuf Felsefesi, (çev. Mehmet Dağ), İstanbul, Kırkambar yay., Âfîfî, Ebu’l-A’lâ, (T.Y.), Talîkâtü’l-Fusûsi’l-Hikem, Beyrut, Dâr-u Lübnan. Âmidî, Seyfuddin, (2004), Ebkâru’l-Efkâr fî Usûlu’d-Din, Kâhire, Dâru’l-Kutub ve’l-Vesâiki’lKavmiyye. Âmidî, Seyfuddin, el-İhkâm fî Usûli’l-Ahkâm, Dâru’s-Samii, Suud-i Arabistan 2003.
  2. Asım Efendi, Ahmet, (1305), el-Okyanusu’l-basît fî Tercemeti’l-Kâmûsi’l-Muhît, (Kamus Tercü- mesi), İstanbul. Askerî, Ebû Hilal, (1997), el-Furuku’l-Luğaviyye, thk. Muhammed İbrahim Selim, Kâhire, Dâru’l- İlm ve’s-Sekâfe. Aslan, Abdulgaffar, (2002), “IV/X. Yüzyılda Kelam-Tasavvuf İlişkisi –İbn Fûrek Örneği-”, Dinî Araştırmalar Dergisi, sy:14, c.V, Ankara.
  3. Aydın, Mehmet S., (1986), “Muhammed İkbal’in Eserlerinde Mevlânâ”, Birinci Milli Mevlânâ Kongresi Tebliğler 3-5 Mayıs 1985,
  4. Konya, Selçuk Üniversitesi Basımevi. Bağdâdî, (1928), Abdulkâhir, Usûlu’d-Din, İstanbul, I. Baskı. Bakıllânî, Ebû Bekir, (2000), el-İnsâf fîmâ yecibu i’tikaduhu velâ yecûzu’l-cehlu bih, Kâhire, elMektebetu’l-Ezheriyye li’t-Türâs. Sayı: 2 Yıl: 2014 88 Bakıllânî, Ebu Bekr Muhammed, (1957), Kitâbu’t-Temhîd, Beyrut, el-Mektebetu’ş- Şarkıyye. Beyâdî, Kemalettin, (1971), İşârâtu’l-Merâm min ibârâti’l-İmam Ebî Hanîfe fî Usûli’d Din, Beyrut, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye. Câbirî, Muhammed Âbid, (2001), Arap-İslam Kültürünün Akıl Yapısı, çev. Burhan Köroğlu-Hasan Hacak, İstanbul,
  5. Kitabevi yay., III. Baskı.
  6. Cebecioğlu, Ethem, (1997),
  7. Tasavvuf Terimleri Sözlüğü, Ankara, Rehber yay. Cevherî, İsmail b. Hammad, (T.Y.), es-Sıhah Tâcu’l-luğa ve’s-sıhâhu’l-arabiyye, thk. Ahmed Abdülğaffar Attar, Mısır, I-VI, Dâru’l-Kitabi’l-Arabi. Cürcânî, Seyit Şerif, (1998), Şerhu’l-Mevâkıf, thk. Mahmut Ömer ed-Dimyâtî, Beyrut, Dârü’lKütübi’l-İlmiyye. Cürcânî, Seyyid Şerif, (1985), Mu’cemu’t-Ta’rîfât, Beyrut, Dâru’l-Fazîle. Cüveynî, İmamu’l-Harameyn, (1950), Kitabu’l-İrşâd ilâ kavâdi’l-edilleti fi Usûli’l İ’tikâd, Mısır, Mektebetu’l-Hancı. Cüveynî, İmâmu’l-Harameyn, (1969), eş-Şâmil fî Usûli’d-Din, İskenderiye, Menşeetu’l-Meârif. Daud Wan, Mohd Nor b., (2002), İslam Bilgi Anlayışı, (çev. Fuat Aydın), Ankara.
  8. Fazlur Rahman, İslam, (2004),(çev. Mehmet Dağ-Mehmet Aydın), Ankara, Ankara Okulu yay. Ferâhidî, Halil b. Ahmed, (2003), Kitâbu’l-Ayn, Beyrut, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye. Gazâlî, Ebû Hâmid, (T.Y.), İhyâ-u Ulûmi’d-Din, Kâhire, Dâru’ş-Şa’b. Gü