Dergiler / Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 1 - Sayı: 2

‘Yönetişim’ Paradigması ve Neoliberalizm: Çelişki ve Kopuş mu Uyum ve Süreklilik mi?

‘GOVERNANCE’ PARADIGM AND NEOLIBERALISM Contradiction and Break Or Harmony and Continuity?

Sayfa
71–94
Yayın Tarihi
2015-10-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, gerek yönetişime ve gerekse de neoliberalizmle ilişkisine dair söz konusu yaygın kanaati tartışmaya açmayı hedeflemekte ve yönetişim kavramının neoliberalizm açısından bir kopuş değil, tam da devlet ve sivil toplumu içerecek şekilde onu yeniden formüle etmeye ve bu şekilde neoliberal politikaları konsolide etmeye dönük bir yaklaşım olduğunu, gerek kavrama ilişkin temel teorik öncüllere gerekse de neoliberalizm açısından pratikte hangi yönlerden işlevselleştirildiğine bakarak, iddia etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, neoliberalizmle ve neoliberal politikalarla kopuş ve süreklilik ilişkisi çerçevesinde ‘yönetişim paradigması’na odaklanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ana akım literatürde ‘yönetişim’, hem devletten (tek merkezden ve hiyerarşik yönetim yerine eşgüdüm, işbirliği, uzlaşma ve ortaklık) hem de piyasadan farklı (rekabet yerine eşgüdüm ve ortaklık; kârlılık yerine sosyal tutunum; piyasa yerine sivil toplum) toplumsal bir mantığa sahip ‘üçüncü bir yol’ olarak sunulmakta ve dolayısıyla piyasa merkezli neoliberal yaklaşımdan bir kopuş şeklinde resmedilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, gerek yönetişime ve gerekse de neoliberalizmle ilişkisine dair söz konusu yaygın kanaati tartışmaya açmayı hedeflemekte ve yönetişim kavramının neoliberalizm açısından bir kopuş değil, tam da devlet ve sivil toplumu içerecek şekilde onu yeniden formüle etmeye ve bu şekilde neoliberal politikaları konsolide etmeye dönük bir yaklaşım olduğunu, gerek kavrama ilişkin temel teorik öncüllere gerekse de neoliberalizm açısından pratikte hangi yönlerden işlevselleştirildiğine bakarak, iddia etmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yönetişim · Neoliberalizm · Yeni Kamu İşletmeciliği

Özet

Bu çalışma, neoliberalizmle ve neoliberal politikalarla kopuş ve süreklilik ilişkisi çerçevesinde ‘yönetişim paradigması’na odaklanmaktadır. Ana akım literatürde ‘yönetişim’, hem devletten (tek merkezden ve hiyerarşik yönetim yerine eşgüdüm, işbirliği, uzlaşma ve ortaklık) hem de piyasadan farklı (rekabet yerine eşgüdüm ve ortaklık; kârlılık yerine sosyal tutunum; piyasa yerine sivil toplum) toplumsal bir mantığa sahip ‘üçüncü bir yol’ olarak sunulmakta ve dolayısıyla piyasa merkezli neoliberal yaklaşımdan bir kopuş şeklinde resmedilmektedir. Bu çalışma, gerek yönetişime ve gerekse de neoliberalizmle ilişkisine dair söz konusu yaygın kanaati tartışmaya açmayı hedeflemekte ve yönetişim kavramının neoliberalizm açısından bir kopuş değil, tam da devlet ve sivil toplumu içerecek şekilde onu yeniden formüle etmeye ve bu şekilde neoliberal politikaları konsolide etmeye dönük bir yaklaşım olduğunu, gerek kavrama ilişkin temel teorik öncüllere gerekse de neoliberalizm açısından pratikte hangi yönlerden işlevselleştirildiğine bakarak, iddia etmektedir.

Abstract

This study focuses on ‘governance paradigm’ in terms of its break and continuity relations with neoliberalizm and neoliberal policies. ‘Governance’ in the mainstream literature is considered as a ‘third way’ that has a social logic different from both the state (coordination, cooperation, reconciliation and partnership instead of one-centered and hierarchical management) and the market (coordination and partnership instead of competition; social cohesion instead of profitability; civil society instead of market), and, therefore, portrayed as a break with the marketoriented neoliberal approach. The study aims to bring into question this dominant approach about ‘governance’ and its relationship with neoliberalism and argues that ‘governance’ is not a break but an approach put forward to reformulate neoliberalism by taking into the state and the civil society and consequently consolidate neoliberal policies, by addressing theoretically the basic premises concerning the concept and practically how and why neoliberalism functionalizes it.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAKTAR, F. (2015). ‘Yönetişim’ Paradigması ve Neoliberalizm: Çelişki ve Kopuş mu Uyum ve Süreklilik mi?. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 71–94. https://ajindex.com/articles/734731

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. ALEXANDER, J.; NANK, R.; STİVERS, C., (1999), “Implications of Welfare Reform: Do Nonprofit Survival Strategies Threaten Civil Society?”, Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 28(4): 452-475.
  2. AYERS, Alison J., (2009), “Imperial Liberties: Democratisation and Governance in the New Imperial Order”, Political Studies, V. 57: 1–27.
  3. BAYRAMOĞLU, S., (2002), “Küreselleşmenin Yeni Siyasal İktidar Modeli: Yönetişim”, Praksis, 7(Yaz). BELL, S.; HINDMOOR, A., (2009), “Rethinking Governance: The Centrality of the State in Modern Society”, New York: Cambridge University Press.
  4. BRUGVIN, T., (2007), “Sivil Toplum Yoluyla Yönetişim: Demokrasinin Özelleştirilmesi mi?”, (Çev.) İsmet Akça, Birikim, Kasım, Sayı: 223, 60-65.
  5. CLARK, J., (1996), “Kalkınmanın Demokratikleştirilmesi: Gönüllü Kuruluşların Rolü”, (Çev.) Serpil Ural, Ankara:
  6. Türkiye Çevre Vakfı. CLARKE, J., (2004), “Dissolving the Public Realm? The Logics and Limits of Neoliberalism”, Journal of Social Policy, 33(1): 27–48.
  7. CROZIER, M.J.; HUNTINGTON, S. P.; WATANUKI, J., (1975), “The Crisis of Democracy: Report on the Governability of Democracies to the Trilateral Commission”, New York: New York University Press, http://trilateral.org/download/doc/crisis_of_democracy.pdf [01/09/2015] DE ALCÁNTARA, C. H., (1998), “Uses and Abuses of the Concept of Governance”, International Social Science Journal, 50(155): 105-13.
  8. DE ANGELIS, M., (2003), “Neoliberal Governance, Reproduction and Accumulation”, The Commoner, N.7, Spring/Summer. DE ANGELIS, M., (2005), “The Political Economy of Global Neoliberal Governance”, Review (Fernand Braudel Center), 28(3). DEMIROVIC, A., (2003), “NGOs, the State, and Civil Society: The Transformation of Hegemony”, Rethinking Marxism, 15: 213--235. DEMMERS, J.; JILBERTO, A.E.F.; HOGENBOOM, B., (2004), “Good Governance and democracy in a world of neoliberal regimes”, J. Demmers, A.E.F. Jilberto & B. Hogenboom (Ed.) Good Governance in the Era of Global Neoliberalism içinde, LONDON & NEW YORK: Routledge. DRECHSLER, W., (2005), “The Rise and Demise of the New Public Management”, Post-Autistic Economics Review, Issue no. 33, 14 September 2005: 17-28.
  9. FENGER, M.; BEKKERS, V., (2007), “The Governance Concept in Public Administration”, Victor Bekkers, Geske Dijkstra, Arthur Edwards & Menno Fenger (Ed.), Governance and the Democratic Deficit Assessing the Democratic Legitimacy of Governance Practices içinde, Ashgate Publishing. FREDERICKSON, H. G., (2005), “Whatever happened to public administration? G