Dergiler / Amisos / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 8

MERSİN'DE SOMUT KÜLTÜREL MİRAS BİLİNCİ VE KORUMA ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Dergi
Amisos
Sayfa
156–177
Yayın Tarihi
2020-06-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu konuda halka yönelik eğitim projelerinin gerçekleştirilmesi ve sürdürülmesinin yararlı olabileceği açıktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye, birçok ülkeden daha fazla sayıda kültürel çeşitliliğe sahip ören yerlerine ve sit alanlarına sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak son yıllarda yapılan çalışmalarla birlikte tüm ülkede tarihsel değer taşıyan mimari yapıların korunması, tanıtılması ve yeni işlevler kazandırılması söz konusudur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu konuda halka yönelik eğitim projelerinin gerçekleştirilmesi ve sürdürülmesinin yararlı olabileceği açıktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:UNESCO · somut kültürel miras · mimari

Özet

Türkiye, birçok ülkeden daha fazla sayıda kültürel çeşitliliğe sahip ören yerlerine ve sit alanlarına sahiptir. Somut kültürel mirası oluşturan sit alanları ve ören yerleri güncel yerleşmelerle bir arada varlığını sürdürmektedir. Son yıllarda tarihi eserlere ve alanlara yönelik ilgi ve merak, koruma konusunu da beraberinde getirmektedir. Tarihi eserleri, yapıları ve kalıntıları korumayla ilgili yasaların yürürlüğe girmesi, Türkiye’de Avrupa ülkelerinden daha geç dönemlerde gerçekleştirilmiştir. Ancak son yıllarda yapılan çalışmalarla birlikte tüm ülkede tarihsel değer taşıyan mimari yapıların korunması, tanıtılması ve yeni işlevler kazandırılması söz konusudur. Mersin, kentsel ve kırsal alanda çok sayıda ören yeri ve sit alanının mevcut olduğu bir Doğu Akdeniz kentidir. Çalışmada Mersin ilinde kent merkezi ile kırsal kesimdeki tarihi kalıntılara ait olan ve günümüzde devşirme (spoli) malzeme biçiminde kullanılan veya “benimsenen” mimari öğeler konu alınmıştır. Ayrıca geçmişte ve günümüzde gerçekleşen tahribat durumu araştırılmıştır. Çağdaş Mersin kentinde tarihi buluntulara yaklaşımın ve koruma üzerine yaşanan sorunların belirlenmesi amaçlanmış, çözüm önerileri sunulmuştur. Nitel araştırma yöntemlerinden keşifçi araştırmanın yoluyla gerçekleştirilen çalışmada gözlem ve görüşme yoluyla veri toplanmıştır. Mersin merkez ve kırsal yerleşmelerde mimari parçaların yeniden kullanım alanları bulduğu alanlar belirlenerek fotoğrafla belgelenmiş, gözlem sürecinde ilgili kişilerin görüşleri alınmıştır. Mersin’de farklı yerleşmelerde tarihi mimari parçaların devşirme olarak benimsendiği ancak bu eserlerin kültürel miras bakımından değer bilincinin yeteri kadar yerleşmediği anlaşılmaktır. Bu konuda halka yönelik eğitim projelerinin gerçekleştirilmesi ve sürdürülmesinin yararlı olabileceği açıktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, L. (2020). MERSİN'DE SOMUT KÜLTÜREL MİRAS BİLİNCİ VE KORUMA ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Amisos, Cilt: 5 - Sayı: 8, 156–177. https://ajindex.com/articles/733254

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Akkuş, Z. - Efe, T. 2014, “Tarı̇hsel ve Kültürel Çevrenı̇n Korunması Bakımından Türkı̇ye ve İtalya’dakı̇ Kolluğun Görev ve Yetkı̇lerı̇”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 5, 2, 313-365.
  2. Albayrak, M. 1995, “Osmanlı-Alman İlişkilerinin Gelişimi ve Bağdat Demiryollarının Yapımı”, Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 6, 1-38.
  3. Boniface, P., Fowler, P. J. 1993, Heritage and Tourism in the Global Village, Routledge, New York. Cezar, M. 1971,
  4. Sanatta Batıya Açılış ve Osman Hamdi, Türkiye İş Bankası Yayınları,
  5. İstanbul.
  6. Dedehayır, H. 2010,
  7. Yerelden Ulusala, Ulusaldan Evrensele Koruma Bilincinin Gelişim Süreci, ÇEKÜL Vakfı, İstanbul.
  8. Develi, Ş. 2008, Dünden Bugüne Mersin: 1836-2008, 4. Baskı,
  9. Mersin Büyükşehir Belediyesi Yayını, Mersin. Erman, E. 2019, “Defineciler Mersin’de Adamkayaları Parçalıyor”, https://arkeofili.com/defineciler-mersinde-adamkayalari-parcaliyor/, Erişim Tarihi: 12.04.2020.
  10. Güçhan, N. Ş. - Kurul, E. 2009, “A history of the development of conservation measures in Turkey: from the mid 19th century until 2004”, METU Journal of Faculty of Architecture, 26, 2, 19-44.
  11. Güvenç, B. 2019, Kültürün ABC’si, YKY, İstanbul.
  12. Işık, C. - Turan, N., Özdemir, M., Subaşı, İ., Çanga, M., Akça, E., Kösekul, Y., Ergürer, N., Tekerek, A. 2003, Yitik Miras’ın Dönüş Öyküsü, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları,
  13. Ankara.
  14. İrkin, Ö. M. 2010, Kültür Varlığı Kaçakçılığının Önlenmesinde Eğitim Faaliyetleri, Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, Ankara.
  15. Karaduman, H. 2007, Türkiye’de Eski Eser Kaçakçılığı, ICOM Türkiye Milli Komitesi Başkanlığı Yayınları,
  16. Ankara.
  17. Karaduman, H. 1999, “Eski Eser Kaçakçılığı” 1998 Yılı Anadolu Müzesi Konferansları. T. C. Kültür Bakanlığı, Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Ankara, 5-58.
  18. Merzeci, A. M. 2003, “Hagios Georgios Kilisesi”, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Mersin, http://www.yumuktepe.com/hagios-georgios-kilisesi-ali-murat-merzeci, Erişim Tarihi: 13.04.2020.
  19. Mumcu, A. 1971, “Eski Eserler Hukuku ve Türkiye”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 28, 1, 41-76, https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/637685, Erişim: 12.04.2020.
  20. Özdemir Dağıstan, M.Z. 2005, “Türkiye’de Kültürel Mirasın Korunmasına Kısa Bir Bakış”, Planlama, 31, 20-25.
  21. Özgenel, L. 2008, A Tale Of Two Cities: In Search For Ancient Pompeii and Herculaneum. METU Journal of Faculty of Architecture, 25, 1, 1-25.
  22. Özüşen, B., Beceren, E. 2019, “Kültür Varlıklarının Kaçakçılığı ve Arkeolojik Tahribat”, Cedrus, VII, 607-625. Ri