Dergiler / Amisos / 2022 / Cilt: 1 - Sayı: Özel Sayı-The Special Issue (Orta Aras Havzası/The Middle Aras Basin)

ERKEN DEMİR ÇAĞINDA COĞRAFİ BİLGİNİN MEKÂNSAL ORGANİZASYONDA KULLANIMI: ORTA ARAS HAVZASI ÖRNEĞİ

Dergi
Amisos
Sayfa
37–55
Yayın Tarihi
2022-02-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Günümüzdeki genel coğrafi koşulların anlaşılması ve söz konsu dönemde bu koşulların ne şekilde idrak edilerek kullanıldığının ortaya konulması bölgede yürütülen çalışmalar açısından yeni pencereler aralayacak ve mekân bilinci açısından bugüne ışık tutacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Doğal ortam koşulları insanların yaşamsal aktivitelerini sürdürebilmeleri için göz önünde bulundurmak zorunda oldukları faktörlerin başında gelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tarih boyunca mekânsal organizasyon konusunda doğru yaklaşımları benimseyen toplumların başarı oranları artmış ve ayakta kalma süreleri uzamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Günümüzdeki genel coğrafi koşulların anlaşılması ve söz konsu dönemde bu koşulların ne şekilde idrak edilerek kullanıldığının ortaya konulması bölgede yürütülen çalışmalar açısından yeni pencereler aralayacak ve mekân bilinci açısından bugüne ışık tutacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Orta Aras Havzası · Erken Demir Çağı · mekânsal organizasyon

Özet

Doğal ortam koşulları insanların yaşamsal aktivitelerini sürdürebilmeleri için göz önünde bulundurmak zorunda oldukları faktörlerin başında gelmektedir. Tarih boyunca mekânsal organizasyon konusunda doğru yaklaşımları benimseyen toplumların başarı oranları artmış ve ayakta kalma süreleri uzamıştır. Orta Aras Havzası’nda Erken Demir Çağı’nın kargaşa ortamında hüküm süren devlet yapılarının da bu gerçeğin farkında oldukları sahada elde edilen her yeni bulguyla daha iyi anlaşılmaktadır. Son ekspedisyonlarda devrin medeniyetlerince mekânın sofistike bir biçimde organize edildiğine dair şaşırtıcı örneklere rastlanmıştır. Günümüzdeki genel coğrafi koşulların anlaşılması ve söz konsu dönemde bu koşulların ne şekilde idrak edilerek kullanıldığının ortaya konulması bölgede yürütülen çalışmalar açısından yeni pencereler aralayacak ve mekân bilinci açısından bugüne ışık tutacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARATAŞ, A. (2022). ERKEN DEMİR ÇAĞINDA COĞRAFİ BİLGİNİN MEKÂNSAL ORGANİZASYONDA KULLANIMI: ORTA ARAS HAVZASI ÖRNEĞİ. Amisos, Cilt: 1 - Sayı: Özel Sayı-The Special Issue (Orta Aras Havzası/The Middle Aras Basin), 37–55. https://ajindex.com/articles/733211

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Altınlı, İ. E., 1964. 1/500 000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası Açıklaması, Van Paftası. MTA Yayınları,
  2. Ankara.
  3. Arkel, N. A. van, 1973. Die Gegenwartige Vergletscherung des Ararat. Zeitscrift für Gletscherkunde ıınd Glazialgeologie, 9, 89–103.
  4. Atalay, İ., 1994. Türkiye Vejetasyon Coğrafyası. Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir.
  5. Atalay, İ., 2011.
  6. Toprak Oluşumu, Sınıflandırılması ve Coğrafyası. Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri, İzmir.
  7. Barnett, R. D. 1963. The Urartian Cemetery at Igdyr. Anatolian Studies XIII, 153–198.
  8. Belli, O. ve Sevin, V. 1999. Nahçivan da Arkeolojik Araştırmalar Archaeological Survey in Nakhichevan. Arkeoloji ve Sanat Yayınları,
  9. İstanbul.
  10. Blumenthal, M., 1959. Ağrı Volkanı ve Sedimanter Çevresinin Dağları. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Mecmuası, Cilt: XXIII, Sayı: 3-4.
  11. Halk Basımevi, İstanbul.
  12. Çilingiroğlu, A. 1982. Diauehi'de Bir Urartu Kalesi: Umudum Tepe (Kalortepe) (5 levha ile birlikte) An Urartian Fortress in Diauehi: Umu­dum Tepe (Kalor Tepe). Anadolu Araştırmaları 8, 191–204.
  13. Dizdar, M. Y., 2003. Türkiye’nin Toprak Kaynakları. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Teknik Yayınlar Dizisi, No: 2. Kozan Ofset, Ankara. EİE, 2003. Su Akımları Aylık Ortalamaları (1935-2000), Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğü Hidrolik Etütler Dairesi Başkanlığı, Ankara. Genelkurmay Başkanlığı Coğrafya Encümeni, 1938. Doğu Anadolu Coğrafyası Tabiî, Ziraî, Beşerî, Baytarî, Cilt 7. Genelkurmay Matbaası, Ankara.
  14. İleri, C. N., 1918. Coğrafya-yı Tarih-i Mülk-i Rum. Cemiyet Kütübhanesi, I. Baskı,
  15. Matbaa-i Orhaniye, İstanbul. JAXA/METI ALOS PALSAR L1.0 2007. Accessed through ASF DAAC 20 December 2021.
  16. Karaoğlu, M. ve Çelim, Ş., 2018. Doğu Anadolu Bölgesi ve Iğdır’ın Jeolojisi ve Toprak Özellikleri. Journal of Agriculture 1(1), 14–26.
  17. Karataş, A., 2017. Karasu Çayı Havzasının Hidrografik Planlaması. Çantay Yayınevi,
  18. İstanbul.
  19. Karataş, A., 2019. Ofiyolit Hidrografyası ve Hidrojeolojisi. Çantay Yayınevi,
  20. İstanbul.
  21. Kılıç, S. 2020. Iğdır Yer Adı Üzerine Arkeotoponimik Bir İnceleme. Türk Kültürü ve Medeniyeti Araştırmaları Dergisi – Journal of Turkish Culture and Civilization Researches. 1 (1), 208–230.
  22. Klaer, W., 1965: Geomorphologische Untersüchungen in den Randgebirgen des Van-See (Ostanatolien). Zeitschrift für Geomorphologie, N.F., 9 (3), 346–355.
  23. Kökten, İ. K. 1943. Doğu Anadolu Kars Bölgesi tarih öncesi araştırmalarına dair ilk not. Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi 1(2), 119–121.
  24. Kuftin, B. A. 1944. Urartskij “Kolumbarij” u podosvy Ararrata i Ku