Dergiler / Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Akseki-Sarıhacılar Köyü Camii

The Mosque of The Village Sarıhacılar in Akseki

Sayfa
127–146
Yayın Tarihi
2017-05-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sarıhacılar Köyü Camisi Anadolu’da Ürgüp Damsa Köyü Taşkın Paşa Camisi ile başlayan ahşap mihrap geleneğinin 19. yüzyıldaki önemli bir temsilcisi olarak değerlendirilebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Antalya’nın Akseki İlçesi’ne bağlı Sarıhacılar Köyü Camisi incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kuzey-güney doğrultuda dikdörtgen bir kütleden oluşan yapı iki bölümden meydana gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sarıhacılar Köyü Camisi Anadolu’da Ürgüp Damsa Köyü Taşkın Paşa Camisi ile başlayan ahşap mihrap geleneğinin 19. yüzyıldaki önemli bir temsilcisi olarak değerlendirilebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Akseki · Sarıhacılar Köyü · Cami

Özet

Bu çalışmada, Antalya’nın Akseki İlçesi’ne bağlı Sarıhacılar Köyü Camisi incelenmiştir. Kuzey-güney doğrultuda dikdörtgen bir kütleden oluşan yapı iki bölümden meydana gelmektedir. Kuzeyinde sonradan eklendiği anlaşılan bir mekân bulunan derinlemesine dikdörtgen planlı harim, ahşap direklerin taşıdığı düz ahşap tavanla örtülüdür. Yapı moloz taşların arasına ahşap hatılların yerleştirildiği yarı kâgir sistemle inşa edilmiştir. Dış cepheleri sade olan yapının içerisinde özellikle kapı kanatları, tavan ve mihrabında ahşap süslemeler görülmektedir. Yapının en dikkat çekici bölümü ise ahşap mihrabıdır. Ahşap minberin sadeliğine karşılık mihrap, ajur ve boyama tekniği ile oluşturulmuş oldukça zengin süslemelere sahiptir. Sarıhacılar Köyü Camisi Anadolu’da Ürgüp Damsa Köyü Taşkın Paşa Camisi ile başlayan ahşap mihrap geleneğinin 19. yüzyıldaki önemli bir temsilcisi olarak değerlendirilebilir.

Abstract

In this study, the mosque in the village of Sarihacilar at Akseki district of Antalya city has been examined in a scientific method. The building in a rectangular body built in north-south direction is composed of two sections. The prayer room in a longitidunal layout, the north of which is occupied with a room to have been built later, is covered with a flat wooden top resting on wooden sticks. The whole structure has been constructed with a half-kâgir system which the timber balks have been placed between the courses of rubble stone. While the exterior is too plain, some wooden decoration can be observed on the door wings, ceiling and mihrab in the interior. The most significant element of the building is the wooden mihrab. In contrast to the plainness of the wooden minber, the mihrab bears rich ornaments applied with the techniques of openwork and dyeing. The mosque of the village Sarihacilar can be evaluated as an important representative of the tradition of wooden mihrab in 19th century, which started with Taşkın Paşa Mosque in the village Damsa at Urgup in Anatolia.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAY, L. (2017). Akseki-Sarıhacılar Köyü Camii. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 127–146. https://ajindex.com/articles/732305

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Acun, H. (1999). Manisa’da Türk Devri Yapıları. Ankara:
  2. Türk Tarih Kurmu Yayınları.
  3. Acun, H. (2005). Bozok Sancağı’nda (Yozgat İli) Türk Mimarisi, Ankara:
  4. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  5. Bakırer, Ö. (2000). Onüç ve Ondördüncü Yüzyıllarda Anadolu Mihrabları, Ankara:
  6. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  7. Bayhan, A. A. Salman, F., Çelik, A. (2007). Tarihi ve Kültürel Değerleri İle Kurşunlu, Çankırı. Boran, A. (2001). Anadolu’daki İç Kale Cami ve Mescidleri, Ankara:
  8. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  9. Çal, H. (2000). Niğde Şehrindeki Ahşap Tavanlı Camiler ve Mescitler, Ankara:
  10. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  11. Çal, H. ve Çal, Ö. (2008). Trakya Bölgesi Kapı Tokmakları ve Çekecekleri, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
  12. Çal, H. (2014). Boyovası/Boyabat Kazasında Türk Mimarisi, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
  13. Çaycı, A. (2008). Eşrefoğlu Beyliği Dönemi Mimari Eserleri, Ankara:
  14. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  15. Çifci, F. (2006). Kastamonu Camileri-Türbeleri ve Diğer Tarihi Eserleri, Ankara: Kastamonu Belediye Başkanlığı Yayınları.
  16. Denike, B. (1986). “Batı Türkistan’da Ahşap Oymalı Birkaç Abide” (Çev. Uysal, A. O.), Vakıflar Dergisi, S.20, Ankara: Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları, s.29-30.
  17. Denktaş, M. (2010). Divriği’de Osmanlı Camii ve Çeşmeleri, Sivas: Çığır Ofset Matbaa. Devellioğlu, F. (2003). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara:
  18. Aydın Kitabevi Yayınları.
  19. Karpuz, H. (1990). “Trabzon’un Çayakara İlçesi Köylerinde Bulunan Bazı Camiler”, Vakıflar Dergisi, Ankara:
  20. Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları, Sayı 21, s.281-298.
  21. Karpuz, H. (2004).
  22. Anadolu Selçuklu Mimarisi, Konya. Kavas, K. R. (2009). Akdeniz Dağlık Yerleşimindeki Kırsal Mimari Gelenekte Çevre Estetiği: Ürünlü Örneği, (ODTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mimarlık Tarihi Anabilim Dalı Doktora Tezi), Ankara.
  23. Kavas, K. R. (Ed.) (2015). “Akseki-İbradı Havzası’nda Geleneksel Mimarlık”, Ben Akseki’yim, (Hazırlayan, Durak, A.), İstanbul: Akseki Eğitim Hayratı Derneği Yayınları, s.364-389.
  24. Kunduracı, O. (1995). Batı Toroslarda Bulunan Geleneksel Konutlar, (Selçuk Üniversitesi,
  25. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Anabilim Dalı, Sanat Tarihi Bilim Dalı Doktora Tezi), Konya. Kunduracı, O. (2007). Muğla-Yatağan Çevresindeki Türk Devri Mimarisi ve El Sanatları, Muğla: Muğla Valiliği Yayınları.
  26. Kuran, A. (1972). “Anadolu’da Ahşap Sütunlu Selçuklu Mimarisi”, Malazgirt Armağanı, Ankara, s.179-186.
  27. Nefes, E. (2010). “Çarşamba’da Yıkılmak Üzere Olan Ahşap Camilerden Biri: Paşayazı Köyü Camii”, Uluslararası Sosyal Araş