Dergiler / Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Sayı: 4

TEKNO-METALAŞAN VE “EMEĞE” DÖNÜŞEN OYUN

GAMES TRANSFORMING INTO TECHNO-COMMODITY AND “LABOUR”

Filiz Aydoğan Boschele(MARMARA ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
11–22
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Daha sonra, bir tekno-meta olarak oyunun değişen anlamını ve oyun emeğine dönüşmesini, eleştirel ve kuramsal bir perspektifle tartışacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yaşadığımız çağ, televizyonun yanında sesli ve görüntülü yeniden üretim donanımlarını, telekomünikasyon ve bilgisayar teknolojilerini, kısaca dijital teknolojileri, dijital oyunları toplumsal yaşamımıza dâhil etmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Teknolojik yenilik ve buluşların, yaratıcılık ve enformasyonun birincil önemde olduğu günümüz tekno-kapitalizm çağında tüm serbest zaman etkinlikleri gittikçe metalaşmakta ve ev merkezli bir duruma gelmekte; enformasyon, bilgi, eğlence içeren oyunu da içine alan tüm teknolojik ürünler ise değişim değerinin kurallarıyla işlediği birer “tekno-meta” haline gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Daha sonra, bir tekno-meta olarak oyunun değişen anlamını ve oyun emeğine dönüşmesini, eleştirel ve kuramsal bir perspektifle tartışacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tekno-Meta · Oyun · Oyun Emeği

Özet

Yaşadığımız çağ, televizyonun yanında sesli ve görüntülü yeniden üretim donanımlarını, telekomünikasyon ve bilgisayar teknolojilerini, kısaca dijital teknolojileri, dijital oyunları toplumsal yaşamımıza dâhil etmiştir. Bilgisayar internet gibi ortamları içinde barındıran dijital teknolojiler, enformasyonu olduğu kadar eğlenceyi, oyunu, kısaca kültür endüstrisini küresel olarak her yere yaymaktadır. Gerçekten de, XX. yüzyılın sonunda, kapitalist sistemin genişleyen parçası olarak, iletişim teknolojileri ulusötesileşme ve küreselleşme olarak nitelendirilen ekonomik ve kurumsal bir dönüşümden geçmekteydiler. Zaten küreselleşme kavramıyla birlikte duyulan “enformasyon devrimi”, ve “postmodernizm” gibi terimler bizim gündelik yaşamımızı şekillendiren medyadaki kablo, uydu, video, bilgisayar oyunları gibi hem teknolojik hem de yeni TV kanalları, kamusal televizyonculuğun ortadan kalkışı gibi kurumsal değişiklikleri algılamamıza yarayan ipuçlarıydı. XXI. yüzyıl ise bu yeni teknolojilerin icadı ve gelişimiyle temellenen yeni bir çağı, tekno-kapitalizm çağını ortaya çıkardı. Teknolojik yenilik ve buluşların, yaratıcılık ve enformasyonun birincil önemde olduğu günümüz tekno-kapitalizm çağında tüm serbest zaman etkinlikleri gittikçe metalaşmakta ve ev merkezli bir duruma gelmekte; enformasyon, bilgi, eğlence içeren oyunu da içine alan tüm teknolojik ürünler ise değişim değerinin kurallarıyla işlediği birer “tekno-meta” haline gelmektedir. Kültürlerin ortaya çıkışında en önemli ögelerden biri olan oyunun günümüzde metalaşarak, dijital ortamlarda “oyun emeği”ne dönüşmesini inceleyen bu yazı, öncelikle teknolojinin birincil önemde olduğu tekno-kapitalizm çağına ve tekno-kapitalizm çağında oyunun geçirdiği dönüşümü niteleyen tekno-meta kavramına değinecektir. Daha sonra, bir tekno-meta olarak oyunun değişen anlamını ve oyun emeğine dönüşmesini, eleştirel ve kuramsal bir perspektifle tartışacaktır.

Abstract

The age we live in has integrated voice and video reproduction equipments, telecommunication and computer technology, shortly digital technology and digital games, into our social life. Digital technologies, including computers and the internet, spread information as well as entertainment, games, and culture industry globally everywhere. The terms information revolution and post-modernism which came into our lives with globalization are the clues to help us develop an understanding on the institutional changes such as cable, satellite, video, computer games, the diseppearance of public TV. XXIst century, a new age based on the invention and development of these new technologies, revealed the era of techno-capitalism. In other words, we are living in an age of techno-capitalism based on the invention and development of new technologies. In the era of techno-capitalism, where technological innovation and inventions, creativity and information are of primary importance, all leisure-time activities are becoming more and more commoditized and home-based; all technological products, including information and entertainment, are becoming “techno-commodities” which works with exchange value rules. This study, which examines how commoditization transforms into “game labor” in commodities in the digital environment today will touch primarily on the concept of techno-meta. Then, it will discuss the changing meaning of the game as a techno-meta and its transformation into game labor, with a critical and theoretical perspective.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Boschele, F. A. (2018). TEKNO-METALAŞAN VE “EMEĞE” DÖNÜŞEN OYUN. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 4, 11–22. https://ajindex.com/articles/732264

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Ang, I. (1996). Living Room Wars: Rethinking Media Audiences for a Postmodern World. London: Routledge Publications.
  2. Atabek, Ü. (2005). İletişim Teknolojileri ve Yerel Medya İçin Olanaklar. S. Alankuş (Ed.). Yeni İletişim Teknolojileri ve Medya içinde. (s. 56-90). İstanbul: IPS İletişim Vakfı Yayınları.
  3. Aydoğan, F. (2000). Medya ve Serbest Zaman. İstanbul: Om Yayınları.
  4. Bauman, Z. (2006). Küreselleşme. A. Yılmaz. (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  5. Fuchs, C. (2015). Dijital Emek ve Karl Marx. S. Oğuz & T. E. Kalaycı. (Çev.). İstanbul: Notabene Yayınları.
  6. Güngör, N. (2016). İletişim - Kuramlar ve Yaklaşımlar. Ankara: Siyasal Kibabevi.
  7. Huizinga, J. (1995). Homo Ludens. M. A. Kılıçbay. (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  8. Kellner, D. (1992). Critical Theory, Marxism and Modernity. Mary Land: John Hopkins University Press.
  9. Kumar, K. (2004). Çağdaş Dünyanın Yeni Kuramları. M. Küçük, (Çev.). Ankara: Dost Yayınları.
  10. Kurt, U. (2017, Ekim 15). Türkiye Oyun Sektörü Büyüyor [Web log post]. Retrieved from http://www.oyunder.org/turkiyede-video-oyun-pazari-buyuyor/
  11. Livingstone, S. (2002). Young People and New Media Childhood and the Cahnging Media Environment. London: Sage Publications.
  12. Marcuse, H. (1968). Aşk ve Uygarlık. S. Çağan. (Çev.). İstanbul: May Yayınları.
  13. Netchitailova, E. (2017). Flaneur Aylak ve Empatik İşçi. F. Aydoğan. (Çev.). (Ed F. Aydoğan.), Yeni Medya Kuramları içinde. (pp. 1-21). İstanbul: Der Yayınları.
  14. Oskay, Ü. (1998). Yıkanmak İstemeyen Çocuklar Olalım. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  15. Oyun Endüstrisi 200 Milyar Doları Hedefliyor. (2017, Ağustos 8). https://www. cnnturk.com/teknoloji/oyun-endustrisi-200-milyar-dolari-hedefliyor.
  16. Postman, N (2006). Teknopoli - Yeni Dünya Düzeni. M. E. Yılmaz. (Çev.). İstanbul: Gelenek Yayınları.
  17. Reisman, D. (1969). The Lonely Crowd. New Heaven and London: Yale University Press.
  18. Suarez-Villa, L. (2001). The Rise of Technocapitalism. In Science &Technology Studies Vol.14, No.2. pp. 4-20.
  19. URL-1: www.technocapitalism.com/Introduction.htm (Erişim Tarihi: 13.10.2018). Virilio, P. (2000). The Information Bomb. C. Turner. Trans. (Çev.). London and New York: Verso.
  20. Wilensky, H. (1960). Work, Careers and Social Integration. International Social Science Journal. No.12. pp.543-560.
  21. Wolfenstein, M. (2001). Eğlence Ahlakının Ortaya Çıkışı. F. Aydoğan. (Çev.). Defter. Vol.43. s. 109-120.
  22. Weber, M. (2008). Sosyoloji Yazıları. (Çev. Parla, T.) İstanbul: Deniz Yayınları.
  23. Atabek, Ü. (2005). İletişim Teknolojileri ve Yerel Medya İçin Olanaklar. S. Alankuş (Ed.). Yeni İletişim Teknolojileri ve Medya içinde. (s. 56-90). İstanbul: IPS İletişim Vakfı Yayınları.