KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Akdeniz Sanat / 2020 / Cilt: 14 - Sayı: 26

GÖRÜNTÜDEKİ O AN

Şemsi ALTAŞ
Sayfa
169–181
Yayın Tarihi
2020-07-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca konuyu desteklemesi açısından hem geçmişten hem de günümüzden örnekler verilerek yazıya tarihsel bir zenginlik katılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz: An, zaman dizgesi içerisindeki en kısa parçadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu durum an’a farklı bir bakış açısı getirmiş ve yaratıcı yeni bir eylem biçimi haline dönüşmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca konuyu desteklemesi açısından hem geçmişten hem de günümüzden örnekler verilerek yazıya tarihsel bir zenginlik katılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fotoğraf · Görüntü · Hareket

Özet

Öz: An, zaman dizgesi içerisindeki en kısa parçadır. Var olan zaman akışının dondurulmuş halidir. Fotoğraf ise zamanın dondurulmuş halini yüzeye hapseden görünümdür. Zamanın bütününden koparılmış olan an’lar, fotoğrafın yüzeyinde kendisine yer bulmaktadır. Aynı zamanda fotoğraf, anı sahiplenmekte ve onu zapt etmektedir. Bu durum an’a farklı bir bakış açısı getirmiş ve yaratıcı yeni bir eylem biçimi haline dönüşmüştür. Bu noktadan baktığımızda Nicéphore Niepce (1765 – 1833), Etienne-Jules Marey (1830–1904) ile Charles Fremont (1855–1930), Anton Giulio Bragaglia, Yves Klein (1928 – 1962), Nir Arieli (1986 - ), Wolfgang Tillmans (1968 - ) gibi bazı fotoğraf sanatçıları zamanın akışını belirli bir anda dondurmuşlardır. Dondurulmuş olan anlar, zamanın öncesi ve sonrasına ilişkin yeni soru işaretlerini ortaya çıkarmıştır. Bu çalışma, sanatçıların hareket içerisindeki anı yakalama biçimlerine ilişkin yeni bir bakış açısı yaratmaktadır. Aynı zamanda, görüntüdeki anı anlam aralıklarıyla doldurmak ve söz konusu anlam aralıklarını literatüre kazandırmak adına bu çalışma önemlidir. Ayrıca konuyu desteklemesi açısından hem geçmişten hem de günümüzden örnekler verilerek yazıya tarihsel bir zenginlik katılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALTAŞ, Ş. (2020). GÖRÜNTÜDEKİ O AN. Akdeniz Sanat, Cilt: 14 - Sayı: 26, 169–181. https://ajindex.com/articles/731545

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Aslan, E., Yıldız, İ. (2016). Leon Golub Resimlerinde Bir Tür Bellek Olarak Fotoğrafın Kullanımı. İdil Dergisi, 5, (21), 323-338.
  2. Barthes, R. (2014). Camera Lucida Fotoğraf Üzerine Düşünceler. (Reha Akçakaya, Çev.). İstanbul:
  3. Altıkırkbeş Yayın. Batur, E. (2016). Başkalaşımlar XXI-XXX. İstanbul:
  4. Kırmızı Kedi Yayınevi.
  5. Berger, J. (2011). O Ana Adanmış. (Yurdanur Salman, Müge Gürsoy Sökmen, Çev.). İstanbul:
  6. Metis Yayınları.
  7. Deleuze, G. (2006). Bergsonculuk. (Hakan Yücefer, Çev.). İstanbul:
  8. Otonom Yayıncılık. Dixon, S. (2003).
  9. Futurism e-visited. Body, Space & Technology, 3(2). http://bit.do/ftEw4 adresine 13.02.2020 tarihinde erişilmiştir. Estrin, J. (2016, Eylül). Not Forgotten. New York Times, http://bit.do/fwe9k adresine 22.02.2020 tarihinde erişilmiştir. Kirstein, L., Newhall, B. (1947). The photographs of Henri CartierBresson. New York: The Museum of Modern Art. http://bit.do/fwfxE adresine 22.02.2020 tarihinde erişilmiştir. Sarup, M. (2017). Post-yapısalcılık ve Postmodernizm. (Abdülbaki Güçlü, Çev.). Ankara:
  10. Pharmakon Yayınevi.
  11. Sayın, Z. (2013). İmgenin Pornografisi. İstanbul:
  12. Metis Yayınları.
  13. Soysal, A. (2003). Madde ve Karanlık. İstanbul:
  14. Norgunk Yayınları.
  15. Sütçü, Ö. Y. (2005). Gilles Deleuze'de İmge Hareketi Olarak Sinemanın Felsefesi. İstanbul:
  16. Es Yılmaz, M. (2013). Fotoğraf Resimdir. Ankara: Ütopya Yayınevi.