Dergiler / Akademik Tarih ve Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: 5

İSTANBUL'UN ERKEN BALOLARI

Sayfa
18–52
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazı İstanbul’un erken balolarının bir dökümünü ve tasvirini yapmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Avrupa geleneği ve kültürünün ürünü olan balonun İstanbul’a gelişi öncelikle elçilikler ve bir dereceye kadar da şehirdeki yerleşik yabancılar yoluyla oldu.
📊
Temel Bulgular & Veri:Batılıların tanıklıklarına göre, başta balonun ortamına uyum sağlamakta zorlanan, özellikle saygın kişilerin dans etmesini ve eşli dansları yadırgayan Müslüman Osmanlılar, zamanla balo salonunun kurallarını öğrenirler, dans da ederler. 1865 yılına gelindiğinde bir gözleme göre “Pera ve Galata’da Paris salonları ile karşılaştırılacak balo ve partiler” verilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazı İstanbul’un erken balolarının bir dökümünü ve tasvirini yapmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Balo · dans · İstanbul

Özet

Avrupa geleneği ve kültürünün ürünü olan balonun İstanbul’a gelişi öncelikle elçilikler ve bir dereceye kadar da şehirdeki yerleşik yabancılar yoluyla oldu. Baloların altın çağı on dokuzuncu yüzyıl ve özellikle batılılaşmanın ivme kazandığı bu yüzyılın ikinci yarısı olsa da on yedinci yüzyılın sonlarından itibaren Avrupalı elçiler ve temsilciler çeşitli vesilelerle İstanbul’da balolar vermişlerdir. Bu baloların davetlileri şehirdeki Avrupalılar, Frenkler, Rumlar, Ermeniler ve diplomatlar olsa da devlet ricali ve ileri gelen Müslümanlar on sekizinci yüzyıldan itibaren balolara katılırlar. Dolayısıyla, balo etnik sınırların ve bir nebzeye kadar da dini sınırların aşıldığı bir alan olur. On dokuzuncu yüzyılda sultanlar da yabancı elçilik balolarına katılacak, aynı yüzyılda Osmanlının Avrupa’daki elçileri de ihtişamlı balolar vereceklerdir. Batılıların tanıklıklarına göre, başta balonun ortamına uyum sağlamakta zorlanan, özellikle saygın kişilerin dans etmesini ve eşli dansları yadırgayan Müslüman Osmanlılar, zamanla balo salonunun kurallarını öğrenirler, dans da ederler. 1865 yılına gelindiğinde bir gözleme göre “Pera ve Galata’da Paris salonları ile karşılaştırılacak balo ve partiler” verilmektedir. Bu yazı İstanbul’un erken balolarının bir dökümünü ve tasvirini yapmaktadır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YUMUL, A. (2021). İSTANBUL'UN ERKEN BALOLARI. Akademik Tarih ve Araştırmalar Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 5, 18–52. https://ajindex.com/articles/730835

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akın, Nur, 19. Yüzyılın İkinci Yarısında Galata ve Pera. İstanbul: Literatür Yayıncılık, 1998.
  2. And, Metin. “Dances of Anatolian Turkey.” Dance Perspectives.” 3 (1959): 3-77.
  3. Bareilles, Bertrand. İstanbul’un Frenk ve Levantan Mahalleleri: Pera-Galata-Baniyöler. Çeviren Ali Berktay. İstanbul: Güncel Yayıncılık, 2003.
  4. Baudens, M. L. La Guerre de Crimée: les Campements, les Abris, les Ambulances, les Hopitaux, etc., etc. Paris: Michek Lévy Freres, 1858. Bilim, Cahit. Osmanlı Dış İlişkileri: Sefaretnameler, Elçilikler-Anlaşmalar. İstanbul: Onbir Yayınları, 2019.
  5. Blackwood, Harriot Georgina.My Russian and Turkish Journals. New York: Scribener’s Sons, 1916.
  6. Cevdet Paşa, Ahmet. Tezakir. C. 1. Yayınlayan Cavid Baysun. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1953.
  7. Cevdet Paşa, Ahmed. Faideli Bilgiler. İstanbul: Hakikat Kitabevi, 2001.
  8. Craven, Elizabeth. A Journey Through the Crimea to Constontinople. Londra: G. G. J. & J. Robinson, 1789. “Customs and Manners of Constantinople.” The New Annual Register, 136-142. Londra: John Stockdale, 1809. Deringil, Selim. İktidarın Sembolleri ve İdeoloji: II. Abdülhamid Dönemi (1876-1909). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2007.
  9. Dönmez, Ahmet. “Karşılıklı Diplomasiye Geçiş Sürecinde Osmanlı Daimi Elçiliklerinin Avrupa’da Yeniden Tesisi 1832-1841.”
  10. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, 2006.
  11. Firges, Pascal. French Revolutionary Politics and Culture in the Ottoman Empire: Diplomacy, Political Culture, and the Limiting of Universal Revolution, 1792-1798. Oxford: Oxford University Press, 2017.
  12. Ferriol, Charles de. Corredpondance du Marquis de Ferriol: Ambassadeur de Louis XIV à Constantinople. Anvers: Buschmann, 1870. Ferté-Meun, Cesse de la. Lettres sur le Bosphore, ou Relation d’un Voyage en Différents Parties de l’Orient Pendant les Années 1816 a 1819. Paris: Domere, 1821. Fontmagne, Baronne Durand de. Kırım Savaşı Sonrasında İstanbul Günleri: İkinci İmparatorluk Döneminde İstanbul’da Fransız Konsolosluğunda Geçen Günler. Çeviren İsmail Yerguz. İstanbul: İstiklal Kitabevi, 2007.
  13. Frankland, Charles Colville. Travels to and from Constantinople in the Years 1827 and 1828, or, Personal Narrative of a Journey from Vienna, through Hungary, Transylvania, and Roumelia, to Constantinople. C.1. Londra: Henry Colburn, 1829. Groot, Alexander H. De. “Dragoman’s Careers: Change of Status in Some Families Connected with the British and Dutch Embassies at Istanbul 1785-1829,” Levantine Heritage. Erişim tarihi 20 Temmuz 2021. http://www.levantineher