KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / ADYUTAYAM Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 1

SSR Markörlerinin Mercimek Genom Haritalamasında Kullanılması

Abdullah KAHRAMAN
Ümran Akgün YILDIRIM
Melike BAKIR
Sayfa
14–22
Yayın Tarihi
2019-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Genom haritası 11 bağlantı linkaj grubundan oluşmuş, toplam harita uzunluğu 1311.2 cM ve iki markör arası ortalama uzunluk 9.64 cM olarak belirlenmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, mercimek Lens culinaris Medik. bitkisinin genomuna ait bağlantı linkaj haritasına SSR Simple Sequence Repeats markörlerinin katılımı amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genom haritası oluşturulmasında WA8649041 ve Precoz ebeveynlerin çaprazlanmasıyla elde edilen 93 adet rekombinant saf hat Rekombinant Inbred Lines, RILs populasyonu kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Genom haritası 11 bağlantı linkaj grubundan oluşmuş, toplam harita uzunluğu 1311.2 cM ve iki markör arası ortalama uzunluk 9.64 cM olarak belirlenmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:93 adet
⚙️Değişkenler:Mercimek · Moleküler Markör · SSR Basit Dizi Tekrarları

Özet

Bu çalışmada, mercimek Lens culinaris Medik. bitkisinin genomuna ait bağlantı linkaj haritasına SSR Simple Sequence Repeats markörlerinin katılımı amaçlanmıştır. Genom haritası oluşturulmasında WA8649041 ve Precoz ebeveynlerin çaprazlanmasıyla elde edilen 93 adet rekombinant saf hat Rekombinant Inbred Lines, RILs populasyonu kullanılmıştır. Çalışmada 175 SSR primeri kullanılmış, bu primerlerden 25 adedi polimorfik, 109 adedi monomorfik, 41 adedi çalışmamıştır. Polimorfik olduğu tespit edilen SSR markörlerinden, 13 adedi haritalanmış, haritalanan markörler, genetik bağlantı haritasında belirli bir kromozom veya grupta toplanmayıp farklı bağlantı gruplarına dağılmıştır. Hali hazırda mevcut 123 markörden oluşan genom haritasına 57 AFLP, 48 RAPD, 16 ISSR ve 2 morfolojik markör , bu çalışmayla 13 SSR markör ilave edilerek genom haritasındaki toplam markör sayısı 136 olmuştur. Genom haritası 11 bağlantı linkaj grubundan oluşmuş, toplam harita uzunluğu 1311.2 cM ve iki markör arası ortalama uzunluk 9.64 cM olarak belirlenmiştir

Abstract

The objective of this study was to integrate the SSR Simple sequence Repeats markers in lentil Lens culinaris Medik. genetic linkage map. To construct the linkage map, an F6 derived Recombinant inbreed line RIL population with 93 lines developed from the cross of WA8649041 x Precoz was used. Linkage map was comprised of RAPD, ISSR, AFLP, ISSR and morphological markers. One hundred seventy five 175 SSR markers were used in the study. 25 SSR markers were polymorphic, while 109 SSR markers were monomorphic and 41 SSR markers did not work. SSR markers were distributed in different linkage groups rather than clustering in some linkage groups. Of the 21 SSR markers, 13 of them were mapped in lentil genome and the current genetic linkage map is comprised of 136 markers including 57 AFLP, 48 RAPD, 16 ISSR, 2 morphological and 13 SSR markers. Genetic linkage map is comprised of 11 linkage groups with 1311.2 cM in length and average genetic distance between two markers is 9.64 cM

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAHRAMAN, A., YILDIRIM, Ü. A., BAKIR, M. (2019). SSR Markörlerinin Mercimek Genom Haritalamasında Kullanılması. ADYUTAYAM Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 14–22. https://ajindex.com/articles/729237

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Kumar, S., Hamwieh, A., Manickavelu, A., Kumar, J., Sharma, T., R., And Baum, M. 2014. Advances İn Lentil Genomics.6, 111 Springer Science Business Media Tanyolac, B., Ozatay, Ş., Kahraman, A., And Fred Muehlbauer. 2010. Linkage mapping of lentil (Lens culinaris L.) genome using recombinant inbred lines revealed by AFLP, ISSR, RAPD and some morphologic markers. Journal of Agricultural Biotechnology and Sustainable Development. 2(1 ); 001- 006 Muehlbauer, F., J., Cho S, Sarker A, Ford R 2006. Application of modern technologies in lentil breeding for biotic and abiotic stress resistance. Euphytica 147:149–165
  2. Eujayl, I., Baum, M., Powell, W., Erskıne, W., And Pehu, E., 1998. A Genetic Linkage Map of Lentil (Lens sp.) Based on RAPD and AFLP Markers Using Recombinant Inbred Lines. Theor. Appl. Genet. 97: 83-89.
  3. Hamwıeh, A., Udupa, S. M., Choumane, W., Sarker, A., Dreyer, F., Jung, C., And Baum, M., 2005. A Genetic Linkage Map of Lens sp. Based on Microsatellite and AFLP Markers and the Localization of Fusarium Vascular Wilt Resistance. Theor. Appl. Genet. 110: 669-677.
  4. Rubeena, R., Taylor, W. J., Ford, P. And Ades, P. K., 2006. QTL Mapping of Resistance in Lentil (Lens culinaris ssp. culinaris) to Ascochyta Blight (Ascochyta lentis), Plant Breeding 125, 506-512.
  5. Havey, M. H., And Muehlbauer, F. J., 1989. Linkages Between Restriction Fragment Length, Isozyme and Morphological Markers in Lentil. Theor Appl Genet 77:395–401.
  6. Tahır, M., Erksıne, W., Hussaın, A., Baksh, A., Ellıs, R. H., Summerfıeld, R. J., And Roberts, E. H., 1993. Field Evaluation of a Model of Photothermal Flowering Responses in a World Lentil Collection. Theor. Appl. Genet 88: 423-428
  7. Tullu, A., Tar'an, B., Warkentın, T., And Vandenberg, A., 2008.Construction of an Intraspecific Linkage Map and QTL Analysis for Earlinessand Plant Height in Lentil. Crop Sci 48:2254-2264.
  8. Duran, Y., Fratını, R., Garcıa, P., And Vega, M. P., 2004. An Intersubspecific Genetic Map of Lens. Theor Appl Genet. 108: 1265-1273.
  9. Rajesh, P. N., Whıte, D., Saha,, G., Chen, W., And Muehlbauer, F.,2008. Development and genetic analysis of SSR markers in lentil. Plant &Animal Genomes XVI Conference, January 12-16, 2008, Town & Country Convention Center, San Diego, CA Hamwıeh, A., Udupa, S. M., Choumane, W., Sarker, A., Dreyer, F.,Jung, C., And Baum, M., 2005. A Genetic Linkage Map of Lens sp. Based on Microsatellite and AFLP Markers and the Localization of Fusarium Vascular Wilt Resistance. Theor. Appl. Genet. 110: 669-677. K