KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi / 2016 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Fen Alan Öğretmenlerinin Bilim Eğitimi Amaçlarının İncelenmesi

Çiçek Dilek BAKANAY
Mustafa ÇAKIR
Sayfa
155–167
Yayın Tarihi
2016-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analizler sonucunda katılımcıların fen eğitim amaçlarının kapsam ve benimsediği anlayış bakımından farklılıklar barındırdığı görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bilimsel okuryazar birey yetiştirme amacı 2007’den bugüne ortaöğretim programlarında temel fen eğitim amacı olarak önemli bir yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Katılımcılardan elde edilen veriler Roberts’in 1988 analiz çerçevesinde belirttiği dört boyut bilime, öğretmen, öğrenci ve topluma bakış göz önüne alınarak analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Analizler sonucunda katılımcıların fen eğitim amaçlarının kapsam ve benimsediği anlayış bakımından farklılıklar barındırdığı görülmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2007 Verileri
⚙️Değişkenler:Fen eğitimi · bilim eğitiminin amacı · ortaöğretim alan öğretmenleri

Özet

Bilimsel okuryazar birey yetiştirme amacı 2007’den bugüne ortaöğretim programlarında temel fen eğitim amacı olarak önemli bir yer almaktadır. Teorik değişimlerin uygulamada yerini alabilmesinde öğretmenlerin benimsemiş oldukları eğitim anlayışları kilit rol oynamaktadır. Pek çok çalışma öğretmenlerin alana ve alan eğitimine yönelik anlayışlarının gerçekleştirilen eğitim reformlarının başarılı olmasında anahtar rol oynadığını belirtmektedir. Bu noktadan hareketle bu çalışmada ortaöğretim fen alan öğretmenlerinin bilim eğitiminde benimsedikleri amaçlar belirlenmiştir. Fenomenografik bir durum çalışması olan çalışmada, sekiz fen alan öğretmeninin fen eğitiminin amacına yönelik görüşleri; yarı yapılandırılmış görüşmelerin yanı sıra yıllık ders planı, zümre öğretmenleri toplantı tutanağı, yazılı sınav örneği vb. dokümanların analizi sonucunda elde edilmiştir. Katılımcılardan elde edilen veriler Roberts’in 1988 analiz çerçevesinde belirttiği dört boyut bilime, öğretmen, öğrenci ve topluma bakış göz önüne alınarak analiz edilmiştir. Analizler sonucunda katılımcıların fen eğitim amaçlarının kapsam ve benimsediği anlayış bakımından farklılıklar barındırdığı görülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAKANAY, Ç. D., ÇAKIR, M. (2016). Fen Alan Öğretmenlerinin Bilim Eğitimi Amaçlarının İncelenmesi. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 155–167. https://ajindex.com/articles/726115

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Akyüz, Y. (1999). 17. yüzyıldan günümüze Türk eğitiminde başlıca düzenleme ve geliştirme çabaları (genel özellikler ve doğrultular). Milli Eğitim Dergisi, 144. Aydın, İ. (1997). Siyasi parti ve hükümet programlarında eğitim-öğretim ve öğretmenler, 1908-1997 (Vol. 1): Eğitim Sen. Baştürk, S. (2011). Üniversiteye giriş sınavına hazırlanma sürecinin öğrencilerin matematik öğrenmeleri üzerine olumsuz yansımaları. Hacettepe üniversitesi eğitim fakültesi dergisi, 40(40). Bailey, B. (2000). The Impact of Mandated Change on Teachers. In A. Hargreaves ve N. Bascia (Eds.), The Sharp Edge of Change. Teaching, Leading and The Realities of Reform (s. 112-128). London: Falmer Press.
  2. Bell, R. L., & Lederman, N. G. (2003). Understandings of the nature of science and decision making on science and technology based issues. Science education, 87(3), 352-377. Chiang‐Soong, B., ve Yager, R. E. (1993). Readability levels of the science textbooks most used in secondary schools. School Science and Mathematics, 93(1), 24-27.
  3. DeBoer, G. E. (1991). A History of Ideas in Science Education: Implications for Practice: ERIC. DeBoer, G. E. (2000). Scientific literacy: Another look at its historical and contemporary meanings and its relationship to science education reform. Journal of research in science teaching, 37(6), 582-601.
  4. DeBoer, G. E., Lee, H.-S., & Husic, F. (2008). Assessing integrated understanding of science. Coherent science education: Implications for curriculum, instruction, and policy, 153-182.
  5. Erdoğan, M. N., & Köseoğlu, F. (2012). Ortaöğretim fizik, kimya ve biyoloji dersi öğretim programlarının bilimsel okuryazarlık temaları yönünden analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12 (4), 2889-2904.
  6. Friedrichsen, P., Driel, J. H. V., & Abell, S. K. (2011). Taking a closer look at science teaching orientations. Science education, 95(2), 358-376.
  7. Fullan, M. G., ve Miles, M. B. (1992). Getting Reform Right: What Works and What Doesn‟t. Phi Delta Kappan, 73(10), 744-752.
  8. Fullan, M. (2005). Scaling Up the Educational Change Process. In M. Fullan (Eds.), Fundamental Change (s. 1-3). Dordrecht: Springer. Han, Ç. (2013). Öğretmenlerin işlevsel paradigmaları ve eğitim reformu. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1). Hodson, D. (1990). A critical look at practical work in school science. School Science Review, 71(256), 33-40.
  9. Holton, G. (1969). Harvard Project Physics A report on its aims and current status. Physics Education, 4(1), 19-25.
  10. Karakuyu, Y. (2008). Fizik Ö