Dergiler / Uluslararası İlişkiler Dergisi / 2022 / Cilt: 19 - Sayı: 74

Normatif Güç olarak Türkiye: Arap Baharı'nda Müslüman Kardeşlerle Bağlantılar

Turkey as Normative Power: Connections with the Muslim Brotherhood during the Arab Spring

Sayfa
3–19
Yayın Tarihi
2022-06-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalenin etkileri önemlidir nitekim normatif gücün Avrupa/Batı merkezi bağlamının dışına çıkabileceğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Normatif güç tartışması genel olarak Avrupa Birliği üzerinde odaklanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalenin etkileri önemlidir nitekim normatif gücün Avrupa/Batı merkezi bağlamının dışına çıkabileceğini göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Aynı zamanda, normların farklı ve bağlama özgü olduğunu da göstermektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Normlar · Normatif Güç · Arap Baharı

Özet

Normatif güç tartışması genel olarak Avrupa Birliği üzerinde odaklanmaktadır. Bu, kısmen kavramın Avrupa/ Batı merkezli olmasından kaynaklanmaktadır. Fakat kavramın diğer aktörler için de geçerli olduğu öne sürülebilir. Bu çerçevede, makalenin amacı Türkiye’nin ve Arap Baharı sırasında Suriye ve Mısır’daki eylemlerinin normatif güç özellikleri içerip içermediğini incelemektir. Çalışmada normatif gücü belirlemeye yönelik de Zutter’in dört aşamalı metodolojisi uygulanmaktadır. Sonuç karmaşıktır. Mısır’daki Müslüman Kardeşler örneğinde, Türkiye normatif bir güç olmaya çalışsa da tanınmaması nedeniyle başarısız olmuştur. Suriye’deki Müslüman Kardeşleri örneğinde ise Türkiye, İslami kimliği, demokrasiye bağlılığı ve toplumundaki dinin rolünün birleşimi nedeniyle normatif bir güç olarak algılanmıştır. Makalenin etkileri önemlidir nitekim normatif gücün Avrupa/Batı merkezi bağlamının dışına çıkabileceğini göstermektedir. Aynı zamanda, normların farklı ve bağlama özgü olduğunu da göstermektedir.

Abstract

The debate on normative power has mainly been focused on the European Union. This is partly owing to the fact that its conception is very Euro/Western centric. Yet, it is assumed that the concept is applicable to other actors. The aim of this paper therefore is to examine Turkey and whether its actions embody normative power in Syria and Egypt during the Arab Spring. It applies de Zutter’s four-step methodology of identifying normative power. The result is mixed. In the case of the Egyptian Muslim Brotherhood, Turkey tried to be a normative power but failed, due to a lack of recognition. In the case of the Syrian Muslim Brotherhood, Turkey was perceived as a normative power due to the combination of its Islamic identity, adherence to democracy, and the role of religion in its society. The implications of this are significant, since this paper demonstrates that normative power can travel outside of its Euro/Western centric context. At the same time, it also demonstrates that the norms are different and context specific.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

FUTÁK-CAMPBELL, B., NOLTING, H. D. S. (2022). Normatif Güç olarak Türkiye: Arap Baharı'nda Müslüman Kardeşlerle Bağlantılar. Uluslararası İlişkiler Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 74, 3–19. https://ajindex.com/articles/724708

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Acharya, Amitav (2012). “Comparative Regionalism: A Field Whose Time has Come?”, The International Spectator, Vol. 47, No 1, p. 3–15.
  2. Acharya, Amitav (2016). “Regionalism beyond EU-centrism” Tanja A. Börzel and Thomas Risse (eds.), The Oxford Handbook of Comparative Regionalism. Oxford, Oxford University Press, p. 109-130.
  3. Achcar, Gilbert (2013). “Extreme Capitalism of the Muslim Brothers”, Le Monde Diplomatique, June 2013, http:// mondediplo.com/2013/06/05brothers (Accessed June 2020).
  4. Arango, Tim (2012) “Turkey and Egypt Seek Alliance Amid Region’s Upheaval”, The New York Times http://www.nytimes. com/2012/10/19/world/middleeast/turkey-and-egypt-look-to-team-up-amid-tumult.html 18 October 2012 (Accessed June 2020).
  5. Aydın-Düzgit, Senem (2014). “The Seesaw Friendship Between Turkey’s AKP and Egypt’s Muslim Brotherhood”, Carnegie Endowment for International Peace, 24 July 2014, http://carnegieendowment.org/2014/07/24/seesaw-friendshipbetween-turkey-s-akp-and-egypt-s-muslim-brotherhood (Accessed April 2020).
  6. Aydin, Mustafa, and Dizdaroğlu, Cihan, (2018) “Levantine Challenges on Turkish Foreign Policy”, Uluslararası İlişkiler, Volume 15, No. 60, pp. 89-103. http://www.uidergisi.com.tr/source/JUI_2018_60_89_103.pdf
  7. Bağcı, Hüseyin and Açıkalın, Şuay Nilhan (2015). “From Chaos to Cosmos: Strategic Depth and Turkish Foreign Policy in Syria”, Şefika Şule Erçetin and Santo Banerjee (eds.) Chaos, Complexity and Leadership 2013.
  8. Springer, Cham, p. 11-25.
  9. Balci, Bayram (2012). “Turkey’s Relations with the Syrian Opposition”, Carnegie Endowment for International Peace, 13 April 2012, http://carnegieendowment.org/2012/04/13/turkey-s-relations-with-syrian-opposition (Accessed June 2020)
  10. Behlül, Özkan (2019) “Relations between Turkey and Syria in the 1980’s and 1990’s: Political Islam, Muslim Brotherhood and Intelligence Wars”, Uluslararasi Iliskiler, Vol. 16, No. 62, pp. 5-25, DOI: 10.33458/uidergisi.588893 Bilgin, Pinar (2019). Regional Security in the Middle East: A critical Perspective. London, Routledge. Bilgin, Pinar and Bilgic, Ali (2011). “Turkey’s ‘new’ Foreign Policy toward Eurasia’’, Eurasian Geography and Economics, Vol. 52, No 2, p. 173-195.
  11. Bilgin, Pinar and Futák-Campbell, Beatrix (2021). “Introduction: Globalizing (the Study of) Regionalism in International Relations”, Beatrix Futák-Campbell (Ed.), Globalizing Regionalism and International Relations. Bristol, Bristol University Press, p. 3-26.
  12. Bilgin, Pinar and Çapan, Zeynep Gülşah (2021). “Introduction to