Dergiler / Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2005 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşit ve Hatlarının Tane Verimi ve Bazı Fenolojik Özelliklerinin Belirlenmesi

Sayfa
58–65
Yayın Tarihi
2005-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca yapılan korelasyon analizi sonucunda, tane verimi ile başakta tane ağırlığı, başaklanma gün sayısı arasında önemli ve o lu mlu; olgunlaşma gün sayısı, bitki boyu ve başakta tane sayısı arasında önemsiz ancak o lu mlu ikili ilişkiler saptanmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma ve Uygulama Alanı’nda 20 ekmeklik buğday çeşit ve hattı ile yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:İncelenen genotiplerin tane verimleri 388.17-655.83 kg/da arasında değişmiş, en yüksek tane verimini Sana ve Mv-17 çeşitleri vermiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca yapılan korelasyon analizi sonucunda, tane verimi ile başakta tane ağırlığı, başaklanma gün sayısı arasında önemli ve o lu mlu; olgunlaşma gün sayısı, bitki boyu ve başakta tane sayısı arasında önemsiz ancak o lu mlu ikili ilişkiler saptanmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ekmeklik buğday · tane verimi · bit ki boyu

Özet

Araştırma ve Uygulama Alanı’nda 20 ekmeklik buğday çeşit ve hattı ile yürütülmüştür. İncelenen genotiplerin tane verimleri 388.17-655.83 kg/da arasında değişmiş, en yüksek tane verimini Sana ve Mv-17 çeşitleri vermiştir. ISW YN-14 ve IBWSN-58 hatları ise ümitvar hatlar olarak belirlen miştir. Saraybosna ve Sana çeşitleri en kısa bitki boylarını vermişlerdir. En büyük başak uzunluğu ortalamaları ISW YN-24, Be zostaja-I, IBWSN-42, Kate A-I, M iryana ve ISW YN-29 genotiplerinden elde edilmiştir. Başakta tane sayısı açısından en yüksek değerler IBWSN-62, Mv-17, Sana, Kate A-I, Prostar ve IBWSN-42’den, tane ağırlığ ında ise en yüksek ortalamalar Sana ve Mv-17 çeşitlerinde sayılmıştır. Başaklan ma gün sayısı yönünden en erkenci ISW YN-14, ME2HR (51), ISW YN-9, IBWSN-58, IBWSN-62 ve ISW YN-24 o lmuştur. Be zostaja-I, Mv-17, ISW YN-14 ve Kate A-I de en uzun olgunlaşma gün sayılarına sahip olmuşlardır. Ayrıca yapılan korelasyon analizi sonucunda, tane verimi ile başakta tane ağırlığı, başaklanma gün sayısı arasında önemli ve o lu mlu; olgunlaşma gün sayısı, bitki boyu ve başakta tane sayısı arasında önemsiz ancak o lu mlu ikili ilişkiler saptanmıştır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KORKUT, O. B. K. Z. (2005). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşit ve Hatlarının Tane Verimi ve Bazı Fenolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 58–65. https://ajindex.com/articles/722608

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Acevade, E., 1987. Assessing crop and plant attributes for cereal improvement in water-limited Mediterranean environments. Proceedings of an International Workshop. 303-320 s. 2731 October Capri, Italy. Anonim, 1999a.
  2. Production Yearbook. Fao, Rome. Anonim, 1999b. Tarımsal Yapı (Üretim, fiyat, Değer), T. C. Basbakanlık Devlet Istatistik Enstitüsü, Ankara.
  3. Balcı, A. ve I., Turgut, 1999. Bazı ekmeklik (T. Aestivum var. Aestivum) çesit ve hatlarında melez gücü üzerine arastırmalar. Türkiye III. Tarla Bitkileri Kongresi, 15-18
  4. Kasım, Adana. 70-74.
  5. Blum, A., Golan, J., Mayer, B and L., Sinmena, 1989. The drought response of Landraces of wheat from the Northern Negeu Desert in Israel. Euph., 43: 87-96.
  6. Demir, I, 1983. Tahıl Islahı. Ege Üniv. Zir. Fak. Yay., No: 235, Izmir. Evans, L.T., Wardlaw, I.F. and R.A., Fisher, 1976. Wheat. In: L.T. Evans (Ed.) Crop Physiol. Cambridge Univ. Press, 101149. Genç, I., Kırtok, Y., Ülger, A.C. ve T. Yağbasanlar, 1986. Çukurova kosullarında uygun buğday ıslahı üzerinde arastırmalar. TÜBITAK Bitki Islahı Sempozyumu, 15-17
  7. Ekim, Izmir. TÜBITAK Yay. No: 629, 112, 3. Genç, I., 1974. Yerli ve Yabancı Ekmeklik ve Makarnalık Buğday Çesitlerinde Verim Ve Verime Etkili Baslıca Karakterler Üzerinde Arastırmalar. Ç. Üniv. Zir. Fak. Yay.: 82, Bil. In. ve Aras. Tez.: 10. Adana. Genç, I., 1978. Tahıllarda Tane Veriminin Fizyolojik ve Morfolojik Esasları. Ç. Ü. Zir. Fak. Yıl., 8 Sayı:1, 1-3.
  8. Gençtan, T., 1988. Bazı ekmeklik buğday (T. aestivum L. em Thell) çesitlerinin üç farklı lokasyonda verim ve verime etkili karakterleri üzerinde arastırmalar. T. Üniv. T. Zir. Fak. Yay. No: 61 Aras.: 16. Jaradat, A.A., Ajluni, M.M. and G., Karaki, 1996. Genetic structure of durum wheat landraces in a center diversity. 5th Int. Wheat Conference Abstracts. June, 10.14. Korkut, K.Z. ve N., Çıtak, 1992. Yerli ve yabancı kökenli ekmeklik buğday çeĢitlerinde tane verimi ve ekmeklik kalitesi unsurları üzerine arastırmalar. T. Üniv. T. Zir Fak. Derg., 1 (1) 113-121.
  9. Korkut, K.Z., Baser, I. ve S., Bilir, 1993. Makarnalık buğdaylarda korelasyon ve path katsayıları üzerine çalıs malar. Makarnalık Buğday ve Mamülleri Sempozyumu, 30 Kasım-3 Aralık, Ankara. 183-187.
  10. Kün, E., 1996. Serin Iklim Tahılları (III. Basım). A. Ü. Zir. Fak. Yayn No: 1451, Ders Kitabı: 431. 322 sayfa. Malhotra, R.S. and R.P. Jain, 1972. Path and regression analysis in barley (Hordeum vulgare L.) Ind. J. of. Agric. Sci., 42: 404-406.
  11. Mockel, F.E., Gullace, G.D., Cantomutto, M.A., Gallez, L.M. and