KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 1 - Sayı: 21

Çocuklarla Çalışan İnfaz Ve Koruma Memurlarına Yönelik Hazırlanan Kişilerarası İlişkiler Psikoeğitim Programı'nın Etkiliği

Aygül NALBANT
Yasemin AKMAN KARABEYOĞLU
Sayfa
223–250
Yayın Tarihi
2011-07-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak bu etkinin izleme testi puanlarında devam etmediği bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, araştırmacı tarafından geliştirilen Kişilerarası İlişkiler Psikoeğitim Programı’nın çocuklarla çalışan infaz ve koruma memurlarının Çatışma Eğilimi Ölçeğinden (ÇEÖ) aldıkları puanlar üzerinde etkili olup olmadığını test etmek amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla öncelikle, Dökmen (1986) tarafında geliştirilen ÇEÖ’nin uyarlama çalışması gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak bu etkinin izleme testi puanlarında devam etmediği bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:kişilerarası ilişkiler · iletişim becerileri · çatışma çözme

Özet

Bu çalışma, araştırmacı tarafından geliştirilen Kişilerarası İlişkiler Psikoeğitim Programı’nın çocuklarla çalışan infaz ve koruma memurlarının Çatışma Eğilimi Ölçeğinden (ÇEÖ) aldıkları puanlar üzerinde etkili olup olmadığını test etmek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla öncelikle, Dökmen (1986) tarafında geliştirilen ÇEÖ’nin uyarlama çalışması gerçekleştirilmiştir. Psikoeğitim programının etkililiğinin test edildiği grup, Ankara Sincan Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumu’ndan seçilmiştir. Uyarlanan ÇEÖ infaz ve koruma memurlarına uygulanmıştır. Uygulama sonucunda, deney grubuna 15, kontrol grubuna ise 15 memur alınmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen psikoeğitim programı, yedi hafta boyunca infaz koruma memurlarına uygulanmıştır. Programın bitiminden sekiz hafta sonra izleme testi uygulanmıştır. Verilerin analizinde, tekrarlı ölçümler için 2x3 ANOVA kullanılmıştır. Analiz sonrasında gruplar arası etkileşimin ve temel etkinin kaynağını bulmak için Bonferroni Testi yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; psikoeğitim programının infaz koruma memurlarının ÇEÖ’den aldıkları puanlar üzerinde olumlu bir etkisinin bulunduğu, bir başka deyişle puanlarda olumlu bir düşüş görüldüğü saptanmıştır. Ancak bu etkinin izleme testi puanlarında devam etmediği bulunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NALBANT, A., KARABEYOĞLU, Y. A. (2011). Çocuklarla Çalışan İnfaz Ve Koruma Memurlarına Yönelik Hazırlanan Kişilerarası İlişkiler Psikoeğitim Programı'nın Etkiliği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 21, 223–250. https://ajindex.com/articles/720177

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. içinde bulundukları koşullar, yaşadıkları sorunlar, kurumlarda en çalışanlarda tükenmişlik, iş doyumu, çatışma, problem çözme, krize müdahale gibi birçok konuda çalışmalar üretilebilir. Psikolojik danışmanlık ve rehberlik alanında ülkemizde önemli bir sorun olan risk altında bulunan ve suça yönelen çocuklara yönelik araştırmalar gerçekleştirilmesinin ve önleyici rehberlik çalışmaları çerçevesinde hizmetler üretilmesinin önemli bir ihtiyaca cevap vereceği düşünülmektedir. Aktaş, Ö. (2009). Ceza infaz kurumlarında güvenlik ve gözetim servisinde çalışan personelde iş doyumu. Bolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Örneği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  2. Bolu. Aktuğ, G. (2010). Çocuk eğitimevlerinde barındırılan ergenlerin iletişim ve sosyal beceri düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Alikaşifoğlu, M. Erginoz, E., Ercan, O., Uysal O., Kaymak, D.A. ve İlter, O. ( 2004). Violent behavior among Turkish high school students and correlates of physical fighting. European Journal of Public Health, 14(2), 173-177.
  3. Beck, J. S. (2001). Bilişsel terapi: Temel ilkeler ve ötesi. (Çev. N.H. Şahin), Ankara:
  4. Türk Psikologlar Derneği Yayınları, No 22. Bencuya, C. (2003). Öğretmenlerin iletişim becerisi eğitimi almasının öğrenciler üzerindeki etkileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi,
  5. İstanbul.
  6. Beşer, N. G. (2008). Suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkiler geliştirme programının etkililiğinin incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ege Üniversitesi,
  7. İzmir.
  8. Bigda-Peyton, F. (1988). Managing conflicts in a women’s prison: Individual styles and institutional pressures. Journal of Offender Counseling, 8(2), 44-56.
  9. Bogenç, A. (2002). Grupla psikolojik danışmanın suçlu ergenlerin kendine saygı düzeylerine etkisi. I. Ulusal Çocuk ve Suç: Nedenler ve Önleme Çalışmaları Sempozyumu, 311- 326, Ankara:
  10. UNICEF. Bulduk, S. (2003). Psikolojide deneysel araştırma yöntemleri. İstanbul:
  11. Çantay Yayınları.
  12. Bülbül, S. (1991).
  13. Temel kavramlar. Halk Eğitime Giriş, Eskişehir: A.Ü. AÖF. Yayınları.
  14. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler. Öntest-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Ankara:
  15. PEGEM Yayıncılık. Büyüköztürk Ş. (2003). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. 3. Baskı, Ankara:
  16. PEGEM Yayınları.
  17. Byrne, B. (1998). Structural equation modeling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: basic concepts, applications, and programming, London: Lawrence Erlbaum Associates. Çapan