Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2015 / Cilt: 0 - Sayı: 61

ELMALILI MUHAMMED HAMDİ YAZIR’IN TEFSİR ANLAYIŞINDAKİ MODERNLİK UNSURLARI VE BU BAĞLAMDA MUHAMMED ABDUH’A YÖNELTTİĞİ ELEŞTİRİLER -FÎL SÛRESİ ÖRNEĞİ-

Sayfa
141–170
Yayın Tarihi
2015-01-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fîlsûresinin tefsirinde Abduh, olaya biraz sıradan bakarak olayın mucize boyutunu nazara vermemeye çalışır; Elmalılı ise Abduh’un aksine Fîlolayının mucize yönünü öne çıkararak Abduh’a ağır bir şekilde yüklenir ve oldukça uzun bir eleştiri yöneltir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır ile Muhammed Abduh, son dönemin en büyük ve en önemli iki müfessirlerindendir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Biz bu makalemizde onların Tefsir Usûlü, mucizelere bakışı ve bu bağlamda Fîl Sûresi’nin tefsirini ele aldık.
💡
Sonuç & Katkı:Fîlsûresinin tefsirinde Abduh, olaya biraz sıradan bakarak olayın mucize boyutunu nazara vermemeye çalışır; Elmalılı ise Abduh’un aksine Fîlolayının mucize yönünü öne çıkararak Abduh’a ağır bir şekilde yüklenir ve oldukça uzun bir eleştiri yöneltir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Modernizm · Klasik Düşünce · Selefîlik

Özet

Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır ile Muhammed Abduh, son dönemin en büyük ve en önemli iki müfessirlerindendir. Biz bu makalemizde onların Tefsir Usûlü, mucizelere bakışı ve bu bağlamda Fîl Sûresi’nin tefsirini ele aldık. Her iki müfessir, yaklaşık aynı dönemde birbirine benzer ayrı coğrafyalarda yaşamışlar ve benzer sosyal, siyasî, kültürel ve dini atmosferi solumuşlardır. Modernizm ve pozitivizmin neredeyse egemen olduğu bir dönemde, Kur’ân’ı bu akımlara karşı savunmak için hayli gayret göstermişlerdir. Bunu yaparken Abduh, daha rahat, serbest ve ıslahatçı bir tavır ortaya koymaya çalışırken, Elmalılı biraz daha geleneksel dirayet ilmine ağırlık vermiştir. Hem Abduh hem Elmalılı, felsefeye ve dinî literatüre oldukça hâkimdirler. Ancak Elmalılı biraz daha pozitif bilimlere yönelerek bilimsel bir tefsir yazar; Abduh ise, daha çok sosyal konulara yönelerek dinin ıslah ve hidayet noktasına ağırlık verir. Böylece Abduh, reformcu, modernist, selefî ve yenilikçi; Elmalılı ise daha çok gelenekçi ve kelâmî tefsir ekolüne meyilli bir âlim olarak anılır. Fîlsûresinin tefsirinde Abduh, olaya biraz sıradan bakarak olayın mucize boyutunu nazara vermemeye çalışır; Elmalılı ise Abduh’un aksine Fîlolayının mucize yönünü öne çıkararak Abduh’a ağır bir şekilde yüklenir ve oldukça uzun bir eleştiri yöneltir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜVEN, M. (2015). ELMALILI MUHAMMED HAMDİ YAZIR’IN TEFSİR ANLAYIŞINDAKİ MODERNLİK UNSURLARI VE BU BAĞLAMDA MUHAMMED ABDUH’A YÖNELTTİĞİ ELEŞTİRİLER -FÎL SÛRESİ ÖRNEĞİ-. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 61, 141–170. https://ajindex.com/articles/715938

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Abduh, Muhammed; Reşid Rıza, Tefsîr-i Menâr, Kahire, 1967.
  2. Abduh, Muhammed, Fâtiha Sûresi ve Amme Cüzü Tefsiri, Çev. Ömer Aydın, İstanbul, 2012.
  3. Abduh, Muhammed, Müzekkiratu’l-İmam Muhammed Abduh, Thk. Tahir et-Tanahî, Daru’l-Hilal, Kahire, 1993.
  4. Abduh, Muhammed, “Tefsire Mukaddime”, Çev. İsmail Cerrahoğlu, AÜİFD, C.5, S.1. Afganî, Cemaleddin; Abduh, Muhamed, el-Urvetu’l-Vüska Tercüme: İbrahim Aydın, İstanbul, 1987.
  5. Albayrak, Halis, “Hamdi Yazır’ın Tefsir Anlayışı”, AÜİFD, C.34, S. 1. Albayrak, Halis, “Hamdi Yazır’ın Tefsir Anlayışı”, Elmalılı M. Hamdi Yazır Sempozyumu, 4-6 Eylül, 1991,
  6. Ankara, TDV Yayınları, 1993; aynı makale. AÜİFD, C.34. S. 1. Albayrak, Halis, “Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır’ın Tefsir Anlayışı”, AÜİFD, C. 34, Sayı: 1, 1995.
  7. Albayrak, İsmail, Klasik Modernizmde Kur’ân’a Yaklaşımlar, İstanbul, 2004. Alûsî, Ebû’l-Fadl Şihabu’d-Dîn Mahmud el-Bağdadî, Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l- Azîm ve Sebu’l-Mesânî, Beyrut, Lübnan, trs., XXX/236. Ammâra, Muhammed, el-A’mâlü’l-Kâmile li’l-İmam eş-Şeyh Muhammed Abduh, (I-III), Kahire, 1414/1993. Ammâra, Muhammed, el-İmam Muhammed Abduh: Müceddidu’l-İslam, Beyrut, 1980.
  8. Arıcı, Niyazi, Menar Tefsirinde Mucizelerle İlgili Farklı Yorumlar, AÜSBE Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. Aydın Mehmet, “Kilise”. DİA, Ankara, 2002,
  9. C. XXVI. Baljon, J. M. S., Kur’ân Yorumunda Çağdaş Yönelimler, (Çev. Şaban Ali Düzgün), Ankara, 2000.
  10. Baltacıoğlu, İsmail Hakkı, “Kur’ân Felsefesi Üzerine İnceleme” AÜİF Dergisi, C.2, S.1, (1953).
  11. Bilgin, Mustafa, “Hak Dini Kur’ân Dili Kur’ân Dili”, DİA, İstanbul, 1997,
  12. C. XV. Bilmen, Ömer Nasuhi, Büyük Tefsir Tarihi –Tabakatü’l-Müfessirin, (I-II), İsdanbul, 1973. Ca’berî, Hafız Muhammed Haydar, eş-Şeyh Muhammed Abduh ve Arauhu fî’l- Akîdeti’l- İslâmiyye –Arz ve Nakd-, (Ümmü’l-Kura Üniversitesi Doktora Tezi) (Takdim: Süleyman Dünya), 1982.
  13. Çağrıcı, Mustafa, “Fîl Sûresi”, DİA, İstanbul, 1993,
  14. C. XIII Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Tarihi, Ankara, 2009. Cevherî, İsmail b. Hammad, es-Sıhah Tacü’l-Lüğa ve Sıhahu’l-Arabiyye, (Tahkik: Ahmed Abdulğafur Attar), Beyrut Lübnan, 1990.
  15. Charles C. Adams, Islam and Modernism in Egybt, New York, 1933. Cübran Mesud, er-Râid, Beyrut, Lübnan, 1992.
  16. Demirci, Muhsin, Tefsir Tarihi, İstanbul, 2009. Divan-ı Lebid b. Rabia el-Amîrî, Dar-u Sadr, Beyrut, trs. el-Behiy, el-Fikru’l-İslâmi’l-Hadîs ve Sılatuhu bi’l-İsti’mari’l-Ğarbî, Kahire, Mektebetu Vehbe, 4. Baskı, trs. el-Behiy, Muhammed, İslâmî Direniş ve Islahat, Terc. İbrahim Sanmış, İstanbul, 1996. El