Dergiler / Bilge Strateji / 2014 / Cilt: 6 - Sayı: 11

Türkiye-İran İlişkileri Tahlillerine Kuramsal ve Yöntemsel Bir Yaklaşım

Sayfa
15–28
Yayın Tarihi
2014-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yumuşama dönemi de kendi içinde iki kısma ayrılmaktadır: İşbirliğine açık olan ilişkiler dönemi ve savaşın muhal olduğu bölgesel güç mücadelesine dayalı ikili ilişkiler dönemleri.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüz Orta Doğu’sunda Türkiye ve İran bölge siyasetinin iki önemli ve kadim aktörüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Buna rağmen orta ya da küçük ölçekli güç kategorisindeki devlet olarak nitelendirilebilecek Türkiye ve İran’ın dış politika davranışlarını açıklayan metodolojik ve kuramsal yaklaşımların olmaması önemli bir sorundur.
💡
Sonuç & Katkı:Yumuşama dönemi de kendi içinde iki kısma ayrılmaktadır: İşbirliğine açık olan ilişkiler dönemi ve savaşın muhal olduğu bölgesel güç mücadelesine dayalı ikili ilişkiler dönemleri.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye · İran · Osmanlı

Özet

Günümüz Orta Doğu’sunda Türkiye ve İran bölge siyasetinin iki önemli ve kadim aktörüdür. Buna rağmen orta ya da küçük ölçekli güç kategorisindeki devlet olarak nitelendirilebilecek Türkiye ve İran’ın dış politika davranışlarını açıklayan metodolojik ve kuramsal yaklaşımların olmaması önemli bir sorundur. Bu gerekçeyle, makale Türkiye-İran ilişkilerine dair kuramsal ve kavramsal bir çerçeve çizmeyi hedeflemektedir. Kavramsal çerçeve olarak ikili ilişkileri üç döneme ayırmaktadır. Bunlar dostâne, hasmâne ve yumuşama dönemleridir. Yumuşama dönemi de kendi içinde iki kısma ayrılmaktadır: İşbirliğine açık olan ilişkiler dönemi ve savaşın muhal olduğu bölgesel güç mücadelesine dayalı ikili ilişkiler dönemleri.

Abstract

Turkey and Iran are two important and ancient actors of the politics of the modern Middle East. Despite of this, it is a problem in social science that there is not sufficient methodological and theoretical approaches to account for foreign policy behaviors of Turkey and Iran, two countries that can be characterized as middle or small scale power. For this reason, the article aims at drawing a theoretical and conceptual framework for Turkish-Iranian relations. With regard to conceptual framework, the article examines biletaral relations in three eras: friendly, hostile and detente. The article also discusses detente era as two distinct periods: Era that is open for cooperation and era that is characterized by regional power struggle.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ELİK, S. (2014). Türkiye-İran İlişkileri Tahlillerine Kuramsal ve Yöntemsel Bir Yaklaşım. Bilge Strateji, Cilt: 6 - Sayı: 11, 15–28. https://ajindex.com/articles/713783

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Allouche, A. The Origins and Development of the Ottoman-Safavid Conflict (906- 962/1500-1555),
  2. Dept. of Languages, University of Utah, 1980
  3. Altsoy, I. Kendi Dilinden Hizbullah ve Mücadele Tarihinden Önemli Kesitler, 2006
  4. Aras, B. and G. Bacık. “The Mystery of Turkish Hizballah.” Middle East Policy 9(2): 147-160, 2002
  5. Arı, T. Basra Körfezi ve Ortadoğu’ da Güç Dengesi, 1978-1996,
  6. İstanbul, Alfa Yayınları, 1996
  7. Askari, H. ve R. Taghavi. “Iran’s Financial Stake in Caspian Oil.” British Jour- nal of Middle Eastern Studies 33(1): 1-18. 2006
  8. Ataöv, Türkkaya. “Turkey and Iran towards the First World War”. Milletlerarası Münasebetler Türk Yıllığı, 25: 149-166, 1995
  9. Avery, P. “Nadir Shah and the Afsharid Legacy.” Cambridge History of Iran 7. Babak, G. Iran and Israel: Asymmetric Warfare and Regional Strategy, Defen- ce Academy of the United Kingdom, 2006
  10. Balbay, M. İran Raporu, İstanbul, Cumhuriyet Kitapları, 2006
  11. Barkey, H. Reluctant Neighbor. Turkey’s Role in the Middle East. Washington DCISIP Press. 1996
  12. Başer, A. E. Ortadoğu’da Modernleşme Ve İslami Hareketler. Ankara, Hece Ya- yınları, 2004
  13. Berkes, N. The Development of Secularism in Turkey, Routledge, 1998
  14. Boruvali, F. “Iran and Turkey: Permanent Revolution or Islamism in One Co- untry?” içinde M. Rezun (Ed.) Iran at the Crossroads: Global Relations in a Turbulent Decade, Westview Press, 1989
  15. Bölükbaşı, S. “Turkey Copes with Revolutionary Iran.” Journal of South Asian and Middle East Studies: Vol. 13, 1989, p.94-109.
  16. Bölükbaşı, S. Türkiye ve Yakınındaki Orta Doğu, Ankara, Ankara: Dış Politika Enstitüsü, 1992
  17. Cagaptay, S. Islam, Secularism, and Nationalism in Modern Turkey: Who is a Turk?, Routledge, 2006
  18. Çakır, R. Derin Hizbullah, İstanbul,
  19. Siyahbeyaz, Metis Güncel, 2001
  20. Canfield, R. Turco-Persia Historical Perspective. Cambridge, Cambridge Uni- versity Press. 1991
  21. Çetinsaya, G. “From Tanzimat to the Islamic Revolution: Continuity and Chan- ge.” Turkish Review of Middle East Studies, Vol.13.pp.113-134. 2002
  22. David, S. R. (1991). “Explaining Third World Alignment.” World Politics 43(2): 233-2
  23. Ehteshami, A. “Iran’s Nuclear Program as an International Concern.” Orient I, 2008
  24. Entessar, N. Kurdish Ethnonationalism, Lynn Rienner Publishers, 1992
  25. Herzig, E. The New Caucasus: Armenia, Azerbaijan and Georgia, The Royal Institute of International Affairs, 1999
  26. İnalcık, H. “Turkish and Iranian Political Theories and Traditions in Kutadgu Bilig” in H. İnalcik (Ed.), The Middle East and the Balkans under the Ottoman Empir